۲تواریخ 15 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

بازسازی‌های آسا

¹ روح خدا بر عَزَریا، پسر عودید فرود آمد

² و او به دیدن آسا رفته به او گفت: «ای آسا، و ای همۀ یهودا و بنیامین به من گوش فرادهید. خداوند با شما است، اگر او را بجویید، او را خواهید یافت، امّا اگر به او پشت کنید، او هم شما را ترک خواهد کرد.

³ برای زمان طولانی، اسرائیل بدون خدای حقیقی و بدون کاهنی که آموزگار آن‌ها باشد و بدون شریعت بود.

⁴ امّا هنگامی‌که در دشواری به‌سوی یَهْوه بازگشته او را طلبیدند، او را یافتند.

⁵ در آن روزها، رفت‌وآمد برای کسی امن نبود، زیرا آشوب سختی بر آن سرزمین غلبه کرده بود.

⁶ ایشان همه درهم شکسته شده بودند؛ کشورها علیه کشورها و شهرها علیه شهرها برخاستند، زیرا خداوند آن‌ها را به هر نوع بلا دچار کرده بود.

⁷ امّا شما باید شجاع باشید و نگذارید دست‌های شما ناتوان شوند، زیرا کارهای شما پاداش خواهد داشت.»

کارهای اصلاحی آسا

⁸ هنگامی‌که آسا نبوّت عَزَریا، پسر عودید را شنید، جرأت یافت و تمام بُت‌هایی را که در سرزمین یهودا و بنیامین و شهرهایی که در تپّه‌های اِفرایِم تسخیر کرده بود، نابود کرد. او همچنین قربانگاه خداوند را که در حیاط معبدِ بزرگ بود، بازسازی کرد.

⁹ تعداد زیادی از مردم طایفه‌های اِفرایِم، مَنَسی و شمعون چون دیدند که خداوند با آسا می‌باشد، نزد او آمدند و در قلمروی حکومت او زندگی ‌کردند. آسا ایشان و مردم یهودا و بنیامین را نزد خود فراخواند.

¹⁰ آن‌ها در ماه سوّم، سال پانزدهم سلطنت آسا در اورشلیم گِردهم آمدند.

¹¹ آن‌ها در آن روز از غنایمی که با خود آورده بودند، هفت‌صد راس گاو و هفت هزار گوسفند برای خداوند قربانی کردند.

¹² ایشان با هم پیمان بستند که یَهْوه، خدای نیاکان خود را، با تمام دل‌وجان پیروی کنند

¹³ و هرکسی که یَهْوه، خدای اسرائیل را نجوید، خواه پیر یا جوان، خواه مرد یا زن، کشته شود.

¹⁴ ایشان با صدای بلند و فریاد، با صدای شیپور و بوق‌ها، برای خداوند سوگند یاد کردند.

¹⁵ تمام مردم یهودا به‌خاطر پیمانی که بسته بودند، شادمان گشتند؛ زیرا با تمام دل سوگند یاد کردند و خداوند را با تمام وجود طلبیده و او را یافته بودند، و خداوند به ایشان از هر جهت آرامش بخشید.

¹⁶ او مادربزرگ خود، مَعکَه را از مقام ملکۀ مادر بودن برکنار کرد، زیرا او بُت زننده‌ای به شکل الهۀ اَشیرَه ساخته بود. آسا بُت را شکست و در وادی قِدرون سوزاند.

¹⁷ آسا در سراسر زندگی خود به خداوند وفادار ماند، اگرچه پرستشگاه‌های بالای تپّه‌ها را از بین نبرده بود.

¹⁸ او همۀ چیزهایی را که پدرش وقف کرده بود، همراه با ظروف نقره و طلا که خودش وقف کرد، به معبدِ بزرگ خداوند آورد.

¹⁹ تا سی و پنجمین سال سلطنت آسا، جنگی رخ نداد.