۲تواریخ 10 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

شورش طایفه‌های شمالی

¹ رِحُبعام به شِکیم رفت، زیرا تمام قوم اسرائیل در آنجا جمع شده بودند تا او را پادشاه سازند.

² وقتی یِرُبعام، پسر نِباط که از دست سلیمان به مصر گریخته بود، این خبر را شنید از مصر بازگشت.

³ مردم طایفه‌های شمالی به‌دنبال او فرستادند و همگی با هم به دیدن رِحُبعام رفتند و به او گفتند:

⁴ «پدرت یوغ سنگینی بر ما نهاد. اگر تو این یوغ را سبک‌تر کنی، همهٔ ما تو را خدمت خواهیم کرد.»

⁵ رِحُبعام در جواب گفت: «سه روز دیگر نزد من بیایید.» پس مردم رفتند.

⁶ رِحُبعام پادشاه با ریش‌سفیدانی که مشاور پدرش سلیمان بودند، مشورت کرد و پرسید: «به نظر شما به این مردم چه پاسخی بدهم؟»

⁷ ایشان به او پاسخ دادند: «اگر تو با این مردم مهربان باشی و ایشان را راضی کنی و با ایشان خوب سخن بگویی، آنگاه ایشان تا ابد خدمتگزار تو خواهند بود.»

⁸ امّا او پیشنهادی را که ریش‌سفیدان به او داده بودند، رد کرد و با جوانانی که با او بزرگ شده بودند و اکنون او را خدمت می‌کردند، مشورت کرد

⁹ و از آن‌ها پرسید: «شما چه پیشنهاد می‌کنید؟ من چه پاسخی به این مردم بدهم که به من می‌گویند، 'یوغی را که پدرت بر ما نهاده سبک کن'؟»

¹⁰ جوانانی که با او بزرگ شده بودند، جواب دادند: «به آن‌هایی که به تو گفتند بار سنگین پدرت را بر دوش آن‌ها سبک سازی، چنین پاسخ بده، 'انگشت کوچک من ضخیم‌تر از کمر پدرم است

¹¹ و من یوغ سنگینی را که پدرم بر دوش شما گذاشت، سنگین‌تر می‌کنم. پدرم شما را با شلّاق تنبیه کرد و من شما را با شلّاقی بُرّنده تنبیه می‌کنم'.»

¹² بعد از سه روز، یِرُبعام و همۀ مردم همان‌طور که پادشاه گفته بود، نزد وی رفتند.

¹³ پادشاه مشورت ریش‌سفیدان را نادیده گرفت و با خشونت به ایشان پاسخ داد.

¹⁴ او بر‌ طبق مشورت جوانان به ایشان گفت: «پدرم یوغ شما را سنگین کرد، امّا من بر آن می‌افزایم. پدرم شما را با شلّاق تنبیه می‌کرد، امّا من شما را با شلّاق برنده تنبیه خواهم کرد.»

¹⁵ پس پادشاه به مردم گوش نداد. این امر به ارادۀ خدا روی داد تا کلامی که خداوند به اَخیّای شیلونی دربارۀ یِرُبعام، پسر نِباط فرموده بود، به حقیقت بپیوندد.

¹⁶ هنگامی‌که همۀ مردم اسرائیل دیدند که پادشاه به ایشان گوش فرانمی‌دهد، به پادشاه چنین گفتند: «ما چه سهمی از داوود داریم، و چه میراثی از پسر یَسّی؟ پس ای مردم اسرائیل به خانه‌های خود بازگردید؛ اکنون، ای داوود، تو از خانۀ خودت نگهداری کن.» بنابراین همۀ مردم، به خانه‌های خود رفتند.

¹⁷ رِحُبعام فقط بر اسرائیلیانی که در شهرهای یهودا بودند حکومت می‌کرد.

¹⁸ چندی بعد رِحُبعام پادشاه، هَدورام را که سرپرست کارگران اجباری بود نزد اسرائیلیان فرستاد، امّا مردم اسرائیل او را سنگسار کرده کشتند و رِحُبعام با شتاب بر ارّابۀ خود سوار شد و به اورشلیم گریخت.

¹⁹ به‌این‌جهت، مردم پادشاهی شمالی اسرائیل تا به امروز علیه خاندان داوود شوریده‌اند.