۱پادشاهان 12 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

شورش طایفه‌های شمالی

¹ رِحُبعام به شِکیم رفت. در آنجا تمام طایفه‌های شمالی گرد آمده بودند تا او را به پادشاهی برگزینند.

² هنگامی‌که ‌یِرُبعام پسر نِباط که از دست سلیمان به مصر فرار کرده بود، این خبر را شنید از مصر بازگشت.

³ مردم طایفه‌های شمالی به‌دنبال او فرستادند و همه با هم نزد رِحُبعام رفتند و به او گفتند:

⁴ «پدر تو سلیمان با ما باخشونت رفتار کرد و بار سنگینی بر دوش ما نهاد. تو این بار را سبک‌تر کرده زندگی را برای ما آسان‌تر ساز و ما بندگان وفادار تو خواهیم بود.»

⁵ او به ایشان گفت: «بروید و بعد از سه روز بازگردید تا به شما پاسخ دهم.» پس آن‌ها رفتند.

⁶ رِحُبعام پادشاه با ریش‌سفیدانی که مشاور پدرش سلیمان بودند، مشورت کرد و پرسید: «به نظر شما به این مردم چه پاسخی بدهم؟»

⁷ ایشان پاسخ دادند: «اگر می‌خواهی به این مردم خوب خدمت کنی، به درخواست آن‌ها پاسخ مساعد بده و آن‌ها برای همیشه خدمتگزار وفادار تو خواهند بود.»

⁸ امّا او مشورت ریش‌سفیدان را نادیده گرفت و درعوض نزد جوانانی که با او پرورش یافته بودند و حالا مشاور او بودند، رفت.

⁹ از ایشان پرسید: «شما چه پیشنهادی دارید؟ به این مردم که می‌گویند بار ما را سبک‌تر کن، چه بگویم؟»

¹⁰ جوانانی که با او پرورش یافته بودند، پاسخ دادند: «به ایشان چنین بگو، 'انگشت کوچک من از کمر پدرم کلفت‌تر است.

¹¹ پدرم بار سنگینی بر شما نهاده بود، من آن‌ را سنگین‌تر خواهم کرد؛ پدرم شما را با شلّاق تنبیه می‌کرد؛ من شما را با شلّاقی بُرنده تنبیه خواهم کرد.'»

¹² بعد از سه روز یِرُبعام و قوم اسرائیل نزد رِحُبعام آمدند.

¹³ پادشاه با خشونت به مردم پاسخ داد. او مشورت ریش‌سفیدانی را نشنیده گرفت

¹⁴ و مطابق مشورت جوانان به ایشان گفت: «پدرم بار سنگینی بر شما نهاد، امّا من آن‌ را سنگین‌تر خواهم کرد. پدرم شما را با شلّاق تنبیه کرد، ولی من شما را با شلّاقی برنده تنبیه خواهم کرد.»

¹⁵ پس پادشاه به مردم گوش نداد، زیرا خواست خداوند چنین بود تا وعده‌ای که توسط اَخیّای نبی به یِرُبعام پسر نِباط داده بود، عملی شود.

¹⁶ هنگامی‌که مردم اسرائیل دیدند که پادشاه به آن‌ها گوش نمی‌دهد، با فریاد به پادشاه گفتند: «ما چه سهمی ‌در داوود داریم؟ ما میراثی در پسر یَسّی نداریم. ای مردم اسرائیل، به خانه‌های خود بازگردید و بگذارید رِحُبعام بر خاندان خود سلطنت کند.» پس بنی‌اسرائیل به خانه‌های خود رفتند.

¹⁷ امّا رِحُبعام بر مردم اسرائیل که در شهرهای یهودا ساکن بودند، حکومت کرد.

¹⁸ رِحُبعام پادشاه، اَدونیرام را که سرپرست کارگران اجباری بود، نزد مردم اسرائیل فرستاد امّا آن‌ها همه او را سنگسار کرده کشتند و رِحُبعام پادشاه با شتاب بر ارّابۀ خود سوار شده به اورشلیم گریخت.

¹⁹ پس تا به امروز طایفه‌های شمالی اسرائیل علیه خاندان داوود سرکشی می‌کنند.

²⁰ هنگامی‌که همۀ مردم اسرائیل شنیدند که یِرُبعام از مصر بازگشته است، به دور یکدیگر جمع شدند و او را پادشاه اسرائیل کردند. تنها مردم طایفۀ یهودا به خاندان داوود وفادار ماندند.

نبوّت شِمَعیا

²¹ هنگامی‌که رِحُبعام به اورشلیم آمد، همۀ افراد طایفه‌های یهودا و بنیامین را که یک‌صد و هشتاد هزار نفر جنگاور برگزیده بودند، جمع کرد تا به جنگ اسرائیل برود و پادشاهی را به رِحُبعام پسر سلیمان بازگرداند.

²² امّا کلام خدا بر شِمَعیا، مرد خدا، آمد و فرمود:

²³ به رِحُبعام پسر سلیمان، و تمام مردم یهودا و بنیامین بگو

²⁴ خداوند چنین می‌فرماید: «شما نباید بروید و با برادران اسرائیلی خود بجنگید. هر‌کس به خانۀ خود بازگردد، زیرا این خواست من است.» پس همۀ آن‌ها فرمان خداوند را پیروی کردند و به خانۀ خود بازگشتند.

دور شدن یِرُبعام از خداوند

²⁵ آنگاه یِرُبعام شهر شِکیم را در کوه‌پایه‌های اِفرایِم بازسازی نمود و در آنجا زندگی کرد. پس از چندی به شهر فِنوئیل رفت و آنجا را ساخت.

²⁶ یِرُبعام با خود اندیشید: «طولی نمی‌کشد که پادشاهی به خاندان داوود باز خواهد گشت.

²⁷ اگر این مردم پیوسته برای تقدیم قربانی‌ها در معبدِ بزرگ به اورشلیم بروند، دوباره به‌سوی سرورشان، رِحُبعام، پادشاه یهودا بازگشت خواهند کرد و با رِحُبعام پادشاه یهودا متّحد گشته مرا خواهند کشت.»

²⁸ پادشاه بعد از مشورت با مشاوران خود، دو گوسالۀ طلایی ساخت و به مردم گفت: «شما به‌اندازۀ کافی به اورشلیم رفته‌اید؛ اینان خدایان شما هستند که شما را از سرزمین مصر بیرون آوردند.»

²⁹ آنگاه یکی از آن دو بُت را در ‌بِیت‌ئیل‌ و دیگری را در دان قرار داد.

³⁰ مردم با رفتن و پرستش در ‌بِیت‌ئیل‌ و دان مرتکب گناه شدند.

³¹ یِرُبعام همچنین در بالای تپّه‌ها پرستشگاه‌هایی ساخت و کاهنانی را که از طایفۀ لاوی نبودند، برگزید.

³² یِرُبعام جشنی در روز پانزدهم از ماه هشتم، مانند جشنی که در یهودا بود برگزار کرد و در قربانگاه، قربانی تقدیم می‌کرد. همچنین در ‌بِیت‌ئیل‌ نیز در برابر گوساله‌هایی که ساخته بود، چنین کرد و در آنجا در پرستشگاه‌هایی که بر بالای تپّه‌ها ساخته بود، کاهنانی گماشت.

³³ در پانزدهمین روز از ماه هشتم، ماهی که خودش برگزیده بود، به قربانگاهی که در ‌بِیت‌ئیل‌ ساخته بود، رفت. او برای قوم اسرائیل جشنی برگزار کرد و به‌سوی قربانگاه رفت تا بُخور بسوزاند.