۱تواریخ 19 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

جنگ داوود با عَمونیان

¹ پس از مدّتی ناحاش، پادشاه عَمونیان درگذشت و پسرش جانشین او شد.

² داوود گفت: «ناحاش با من وفادارانه رفتار کرد؛ حالا من باید به پسرش، حانون احسان کنم.» پس نمایندگان خود را برای تسلیّت به‌خاطر وفات پدرش نزد او فرستاد. وقتی آن‌ها به سرزمین عَمونیان نزد حانون رسیدند،

³ رهبران عَمونیان به حانون گفتند: «آیا فکر می‌کنی که داوود به‌راستی نمایندگان خود را برای تسلّی دادن به تو و احترام به پدرت فرستاده است؟ البتّه که نه! او آن‌ها را به‌عنوان جاسوس به اینجا فرستاده است تا سرزمین را بررسی کنند تا بتواند اینجا را تسخیر کند.»

⁴ حانون نمایندگان داوود را گرفته ریش آن‌ها را تراشید و لباسشان را از کمر کوتاه کرد و آن‌ها را از سرزمین خود راند.

⁵ آن‌ها آنجا را ترک کردند. چون داوود از ماجرا آگاه شد، به آن مردان که از وضع خود شرمنده بودند، این پیام را فرستاد: «در اریحا بمانید تا ریشتان درآید و بعد اینجا بیایید.»

⁶ چون حانون و عَمونیان پی بردند که با این عمل دشمنی داوود را برانگیخته‌اند، هفتاد خروار نقره تهیّه کردند تا از بین‌النهرین و اَرام‌مَعکه و صوبه ارّابه‌ها و سواران برای خود اجیر کنند.

⁷ آن‌ها سی و دو هزار ارّابه و سوار را اجیر کردند و با پادشاه مَعکَه و سپاه او آمدند و در میدِبا موضع گرفتند. عَمونیان هم از شهرهای خود آمدند، و آمادهٔ جنگ شدند.

⁸ وقتی داوود باخبر شد، یوآب را با تمام سپاه شجاع خود برای مقابله با آن‌ها فرستاد.

⁹ عَمونیان برای جنگ آماده شدند و در نزد دروازۀ شهر خود سنگر گرفتند، و قوای کشورهایی که برای کمک آمده بودند، جدا از عَمونیان در دشت موضع گرفتند.

شکست متّحدان سوریه

¹⁰ چون یوآب دید که قوای دشمن قصد دارند که از جلو و عقب حمله کنند، یک عدّه از مردان ورزیده را انتخاب کرده در مقابل سوریان صف‌آرایی کرد.

¹¹ یوآب بقیّۀ سپاه را تحت فرماندهی برادرش، اَبیشای برای مقابله با عَمونیان فرستاد.

¹² یوآب به او گفت: «اگر سوریان بر ما غلبه کردند، شما به ما کمک کنید و اگر عَمونیان بر شما غلبه یافتند، ما به کمک شما می‌آییم.

¹³ شجاع و با جرأت باش! ما باید با شهامت برای مردم خود و به‌خاطر شهرهای خداوند بجنگیم. باشد که خداوند آنچه را که در نظر او نیکو است انجام دهد.»

¹⁴ پس یوآب و سربازانش برای حمله بر سوریان به خط جنگ نزدیک شدند. سوریان از برابر او فرار کردند.

¹⁵ وقتی عَمونیان دیدند که سوریان فرار کردند، آن‌ها هم از برابر اَبیشای و قوای او پا به فرار گذاشته به داخل شهر عقب‌نشینی کردند. سپس یوآب به اورشلیم برگشت.

¹⁶ چون سوریان پی‌ بردند که از دست اسرائیل شکست خورده‌اند، قاصدانی فرستادند و سپاهیان خود را از شرق رودخانۀ فرات آوردند و آن‌ها را تحت فرمان شوفک، فرماندهٔ سپاه هَدَدعِزِر، پادشاه صوبَه قرار دادند.

¹⁷ وقتی داوود از نقشۀ آن‌ها باخبر شد، تمام لشکر اسرائیل را جمع کرد و از رود اُردن عبور نمود و با قوای خود به مقابله با آن‌ها رفت و جنگ شروع شد،

¹⁸ امّا سوریان بار دیگر فرار کردند و لشکر داوود هفت هزار ارّابه‌ران و چهل هزار سرباز پیادهٔ سوریان را به قتل رساند. او همچنان شوفک، فرماندۀ کُل سپاه سوریان را کشت.

¹⁹ چون پادشاهانِ مطیع هَدَدعِزِر دیدند که از دست اسرائیل شکست خورده‌اند، با داوود صلح کردند و تابع او شدند. سوریان دیگر هرگز حاضر نشدند که به عَمونیان در جنگ کمک کنند.