۱تواریخ 17 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

پیام ناتان به داوود

¹ بعد از این‌که داوود در خانهٔ خود ساکن شد به ناتان نبی گفت: «ببین، من در این خانه‌ای که از چوب سدر ساخته شده است زندگی می‌کنم، امّا صندوق پیمان خداوند درون خیمه قرار دارد.»

² ناتان در جواب او گفت: «اختیار به دست خودت است، هرآنچه را که در دل داری انجام بده، زیرا خدا با تو است.»

³ امّا در همان شب، خدا به ناتان فرمود:

⁴ «برو و به داوود بگو که خداوند چنین می‌فرماید، 'خانه‌ای برای سکونت من نساز،

⁵ زیرا من از روزی‌ که مردم اسرائیل را از مصر رهایی دادم تا به امروز در خانه‌ای ساکن نبوده‌ام، بلکه همیشه در خیمه‌ها به‌سر برده و از جایی به‌جایی دیگر نقل مکان کرده‌ام.

⁶ در همۀ سفرهایم با قوم اسرائیل به هیچ‌یک از داورانی که برای شبانی آن‌ها تعیین نمودم، شکایت نکرده‌ام که چرا خانه‌ای از چوب سدر برای من نساخته‌اند.'

⁷ «حال به بنده‌ام داوود بگو که خداوند متعال می‌فرماید، 'من تو را که چوپانی بیش نبودی آوردم و به‌عنوان پادشاه قوم خود اسرائیل انتخاب کردم.

⁸ به هر جایی که رفته‌ای با تو بوده‌ام، و همۀ دشمنانت را از سر راهت از بین برده‌ام. اکنون نام تو را مثل نام بزرگ‌ترین شخصیّت‌های جهان خواهم ساخت.

^9-10 من برای قوم خود، اسرائیل جا‌یی را تعیین می‌کنم که وطن و مِلک همیشگی‌ ایشان باشد و هیچ‌کسی نتواند آرامی آن‌ها را برهم بزند. به مردمان بدخواه اجازه نمی‌دهم که آن‌ها را مثل داورانی که من برایشان تعیین کرده بودم، خوار و حقیر سازند. دشمنانت را مغلوب تو می‌کنم و وعده می‌دهم که از تو خاندانی بسازم.

¹¹ و وقتی‌که عمرت به سر برسد و به نیاکانت بپیوندی، یکی از فرزندانت را پادشاه می‌سازم و سلطنت او را برقرار می‌کنم.

¹² او کسی است که برای من خانه‌ای بنا می‌کند و من تاج‌وتخت او را استوار و ابدی می‌سازم.

¹³ من پدر او و او پسر من خواهد بود. من محبّت پایدار و شفقّت خود را از او دریغ نخواهم کرد، طوری که از شائول دریغ کردم و او را از پادشاهی خلع نمودم.

¹⁴ زمام اختیار مردم و سلطنت خود را به دست او می‌دهم و پادشاهی او ابدی و جاودانی خواهد بود.'»

¹⁵ ناتان همۀ آنچه را که خداوند در رؤیا به او فرموده بود، برای داوود بیان کرد.

دعای شکرگزاری داوود

¹⁶ سپس داوود به داخل خیمۀ مقدّس رفت و در حضور خداوند نشست و گفت: «ای یَهْوه، خدای من، من کیستم و خانوادهٔ من چیست که مرا به این مقام رساندی؟

¹⁷ تو حتّی به این چیزهای کوچک هم اکتفا نکردی و باز وعده‌های عالی‌تری را به من دادی که خانواده و فرزندان من در آینده هم شامل این وعده‌ها بشوند، ای یَهْوه، خدای من!

¹⁸ زیادتر از این چه می‌توانم بگویم؟ این بنده‌ات کیست که تو او را به چنین افتخاراتی نائل ساخته‌ای؟

¹⁹ ای یَهْوه، خدای من تو به رضا و میل خود این وعده‌های عالی را به من داده‌ای.

²⁰ ای خداوند، تو شریک و همتایی نداری. ما می‌دانیم و به گوش خود شنیده‌ایم که به‌غیراز ذات پاک تو خدای دیگری وجود ندارد.

²¹ هیچ قوم دیگری در روی زمین همانند قوم اسرائیل نمی‌باشد و یگانه قومی است که تو از بردگی در مصر نجات دادی و برای خود برگزیدی. با معجزات حیرت‌انگیز، نام خود را بزرگ و مشهور ساختی. و به‌خاطر این‌که راه را برای خروج قوم اسرائیل از مصر هموار سازی، قوم‌های زیادی را از بین بردی.

²² تو قوم اسرائیل را برای همیشه از آن خود ساختی و تو، ای خداوند، خدای ایشان شدی.

²³ «حالا، ای خداوند، وعده‌هایی را که به بنده‌ات و به خانواده‌اش دادی، به انجام برسان و برحسب وعدهٔ خود عمل کن

²⁴ تا نام مقدّس تو مشهور شود و جلال و عظمت ابدی یابد و همه بگویند، 'خداوند لشکرهای سماوی، خدای اسرائیل، واقعاً خدای اسرائیل است'، و خانوادۀ بنده‌ات همیشه فرمانروای قوم اسرائیل خواهد بود،

²⁵ زیرا تو ای خدای من، تو به خادم خود آشکار کرده‌ای که سلسلۀ مرا به پادشاهی می‌رسانی، بنابراین به بنده‌ات جرأت بخشیدی که برای عرض دعا به دربارت رو کند.

²⁶ حالا، ای خداوند، تو خدا هستی و تو این وعدهٔ نیکو را به بنده‌ات داده‌ای.

²⁷ پس می‌خواهم که به رضای خود، خانوادۀ این بنده‌ات را برکت بدهی و این برکت تو جاودانی باشد، زیرا ای خداوند، تو هستی که آن‌ها را برکت داده‌ای و برکت تو تا ابد با آن‌ها خواهد بود.»