Лука 23 - Динамичен превод на Новиот завет на македонски јазик

¹ Тогаш целиот Совет стана и Го одведе Исуса кај римскиот гувернер Пилат,

² па почна да ги изнесува своите обвиненија: „Утврдивме дека овој човек го заведува нашиот народ, ги поттикнува луѓето да не му плаќаат данок на императорот, а тврди и дека Тој е Месијата, царот!“

³ Пилат Го праша: „Ти ли си царот на Евреите?“ Исус му одговори: „Самиот го велиш тоа.“

⁴ Тогаш Пилат им рече на свештеничките поглавари и на народот: „Не наоѓам никаква вина за да Го осудам овој човек.“

⁵ Но тие уште поупорно викаа: „Тој го поттикнува народот на бунт по целата јудејска земја! Најпрво почна од Галилеја, па втаса довде!“

⁶ Откако Пилат го чу ова, праша: „Зар овој човек е Галилеец?“

⁷ Кога разбра дека Исус потекнува од покраината над која владее Ирод Антипа, веднаш Го прати кај него, бидејќи тој во тоа време се наоѓаше во Ерусалим.

⁸ Ирод се израдува кога Го виде Исуса, зашто беше чул за Него и одамна имаше желба да Го види, надевајќи се дека Исус и пред него ќе изврши некое чудо.

⁹ Ирод Му поставуваше многубројни прашања, но Исус воопшто не му одговараше.

¹⁰ Тука беа и свештеничките поглавари и вероучителите, кои изнесуваа жестоки обвиненија против Исус.

¹¹ Ирод и неговите војници Му се подбиваа на Исус и Го понижуваа. Потоа Го облекоа во раскошна облека и повторно Го испратија кај Пилат.

¹² На тој ден Ирод и Пилат се спријателија, бидејќи дотогаш беа противници.

¹³ Пилат ги повика свештеничките поглавари, членовите на Врховниот совет и народот,

¹⁴ и им рече: „Вие ми го доведовте овој човек под обвинение дека го поттикнува народот на одметништво. Еве, јас Го испрашав пред вас и не утврдив никаква вина кај Него од она за што вие Го обвинувате,

¹⁵ ниту пак Ирод најде некаква вина кај овој човек и затоа Го врати назад кај мене. Овој човек не сторил ништо со што би заслужил смртна казна.

¹⁶ Предлагам да Го предадам на камшикување и да Го пуштам.“

¹⁷ (Секоја година, по повод празникот Пасха, Пилат им ослободуваше по еден затвореник.)

¹⁸ Но тие сите во еден глас повикаа: „Погуби Го овој, а пушти ни го Бараба!“

¹⁹ Бараба беше затворен поради учество во некој градски бунт и поради убиство.

²⁰ Пилат сакаше да Го пушти Исуса, па затоа повторно им се обрати на присутните,

²¹ но тие продолжија да викаат: „Распни Го! Распни Го!“

²² Пилат по третпат им се обрати: „А какво злосторство извршил? Јас не најдов никаква вина кај Него за да Го осудам на смрт! Затоа, предлагам да биде камшикуван, а потоа ослободен!“

²³ Но тие со голема викотница продолжуваа да бараат Исус да биде распнат и конечно надвладеаја.

²⁴ Пилат реши да го задоволи нивното барање.

²⁵ Им го пушти од затвор човекот чие ослободување го бараа - затвореникот за бунт и убиство - а Исуса им Го препушти на нивната волја.

²⁶ Одведувајќи Го Исуса, војниците наидоа на еден човек по име Симон Киренеецот, кој се враќаше од полето и го натераа тој да го носи крстот за распнување на Исус, одејќи по Него.

²⁷ По Исуса врвеше многуброен народ, меѓу нив и некои жени, кои плачеа и Го оплакуваа.

²⁸ Исус се сврте кон нив и им рече: „Ќерки ерусалимски! Не оплакувајте Ме Мене, туку себеси и своите деца,

²⁹ зашто идат денови, кога ќе се вели: ,Блазе си им на неротките, на утробите што не раѓале и на градите што не доеле!‘

³⁰ Во тие дни луѓето ќе им довикуваат на планините: ,Паднете врз нас!‘, и на ридовите: ,Затрупајте нe!‘

³¹ Зашто, ако вака се постапува со зеленото стебло, тогаш што ли го очекува искршеното!?“

³² Покрај Исус, на распнување водеа и двајца злосторници.

³³ Кога пристигнаа на местото наречено ,Череп‘, таму ги распнаа Исуса и злосторниците: едниот оддесно, а другиот одлево на Исуса.

³⁴ А Исус се молеше вака: „Прости им, Татко, зашто тие не се свесни, всушност, што прават!“ Неговите облеки ги поделија меѓу себе со жрепка.

³⁵ Народот стоеше и го гледаше сето ова, а еврејските водачи Му се подбиваа, велејќи: „Другите ги спасуваше, нека се спаси сега Самиот Себеси, ако е Тој навистина Месијата - Избраникот Божји!“

³⁶ Му се подбиваа и војниците. Му приоѓаа и Го принудуваа да пие оцет,

³⁷ говорејќи: „Спаси се, ако си цар на Евреите!“

³⁸ Над Него ставија штица со натпис, кој гласеше: ,Овој е Царот на Евреите!‘

³⁹ Еден од распнатите злосторници Го навредуваше Исуса и Му велеше: „Зар не си Ти Месијата? Ајде, спаси се и Себеси и нас!“

⁴⁰ Другиот, пак, го прекори и му рече: „Немаш ли малку страхопочит спрема Бога? И ти си осуден со истата казна!

⁴¹ Јас и ти сме праведно осудени и го добивме она што го заслуживме, а Тој ништо лошо не сторил!“

⁴² Потоа Му се обрати на Исуса: “Исусе, спомни си за мене кога ќе дојдеш во Твоето царство!“

⁴³ Исус му одговори: „Ти ветувам дека денес ќе бидеш со Мене во рајот!“

⁴⁴ Беше околу дванаесет часот, кога наеднаш настапи мрак по целата земја, сe до петнаесет часот.

⁴⁵ Сонцето потемне, а завесата во храмот се расцепи по средината.

⁴⁶ Тогаш Исус гласно извика: „Небесен Татко, во Твоите раце Го доверувам Мојот дух!“ Изговарајќи го ова, Тој умре.

⁴⁷ Кога римскиот офицер виде што се случи, Му оддаде почит на Бог и рече: „Овој човек навистина беше праведник!“

⁴⁸ Кога и народот што се беше собрал да гледа виде што се случи, секој си замина дома, удирајќи се в гради од жалост.

⁴⁹ Сите што Го познаваа Исуса, меѓу кои и жените кои Го следеа уште од Галилеја, стоеја подалеку и гледаа.

⁵⁰ Таму имаше и еден човек, по име Јосиф, кој беше од јудејскиот град Ариматеја и беше член на Врховниот совет. Тој беше добар и праведен човек,

⁵¹ и не се сложуваше со овие одлуки и постапки, зашто и самиот го очекуваше Божјото царство.

⁵² Тој отиде кај Пилат и го побара телото на Исус.

⁵³ Потоа го симна телото од крстот, го завитка во платно и го положи во дотогаш некористена гробница, што беше издлабена во карпите.

⁵⁴ Тој ден беше петок, а веќе настапуваше саботата.

⁵⁵ Заедно со Јосиф дојдоа и жените кои одеа со Исус уште од Галилеја и ја видоа гробницата во која беше положено Исусовото тело.

⁵⁶ Потоа си отидоа дома, да подготват мирисливи масла за премачкување на телото. Во саботата не работеа, согласно со верскиот Закон.