Матеј 22 - Библија: Стариот и Новиот Завет Константинов

Свадбена гозба

¹ И Исус почна пак да им зборува и им рече во параболи, велејќи:

² “Небесното Царство приличи на цар, кој му направи свадба на сина си,

³ и ги испрати своите слуги да ги пови-каат повиканите на свадбата, но тие не сакаа да дојдат.

⁴ Пак испрати други слуги, велејќи: ‘Речете им на повиканите: Еве, го приготвив својот ручек, моите јунци и згоените се заклани, и сѐ е готово. Дојдете на свадба!’

⁵ А тие не се грижеа и си отидоа: еден на својот имот, а друг по своја трго-вија;

⁶ а другите ги фатија неговите слуги, ги навредија и ги убија.

⁷ А царот се разгневи, ја испрати својата војска и ги погуби оние убијци и им го изгоре градот.

⁸ Тогаш им рече на своите слуги: ‘Гозбата е готова! - но повиканите не беа достојни.

⁹ Затоа излезете на рас-крсниците и колку ќе најдете, поканете ги на свадбата.’

¹⁰ И слугите излегоа на патиштата и ги доведоа сите, кои ги најдоа: лошите и добрите, и свадбата се наполни со гости.

¹¹ А кога царот влезе да ги види гостите, виде таму еден човек, кој не беше облечен во свадбена облека.

¹² И му рече: ‘Пријателе, како влезе тука без свадбена руба?’ А тој молчеше.

¹³ Тогаш царот им рече на служителите: ‘Врзете му ги нозете и рацете и фрлете го во крајната темнина; таму ќе биде плач и чкртање со забите!’

¹⁴ Зашто мнозина се повикани, но малку се избрани!“

Плаќање на данок

¹⁵ Тогаш фарисеите отидоа и се договорија како да Го фатат на збор.

¹⁶ И Му ги испратија своите ученици, заедно со Иродовците, за да Му речат: „Учителе, знаеме дека си вистински и дека во вистина ги учиш луѓето на Божјиот пат, и не ти е грижа од никого, зашто не гледаш на лицето на луѓето.

¹⁷ И така, речи ни, што мислиш Ти! Дали е дозволено да му се дава данок на царот или не?“

¹⁸ А Исус, го разбра нивното лукавство и рече:

¹⁹ “Зошто Ме искушувате, лицемери? Покажете ми даночна монета!“

²⁰ Тие Му донесоа денариј. 20 И им рече: „Чиј е овој лик и натписот?“

²¹ Му рекоа: „На ца-рот!“ Тогаш им рече: „Подајте му го царевото на царот, а Божјото на Бога!“

²² И штом го чуја тоа, се зачудија, па Го оставија, и си отидоа.“

За воскресение на мртвите

²³ Во тој ден дојдоа кај Него садукеите, кои велат дека нема воскресение, и Го прашаа:

²⁴ “Учи-теле, Мојсеј рече: ‘Ако некој умре без деца, неговиот брат нека ја земе неговата жена и нека му подигне потомство на брата си.’

²⁵ А при нас беа седуммина браќа: првиот се ожени и умре, а бидејќи немаше пород, му ја остави својата жена на брата си.

²⁶ Така и вториот, и третиот, сѐ до седмиот;

²⁷ а по сите умре и жената.

²⁸ И така, при воскресението: кому од седуммината ќе му биде жена? Зашто сите ја имаа!“

²⁹ А Исус им одговори и им рече: „Во заблуда сте, зашто не ги знаете Писмата, ниту Божјата сила.

³⁰ Зашто при воскресението ниту ќе се женат, ниту ќе се мажат, туку се како Божјите ангели на небото.

³¹ А за воскресението на мртвите, не сте ли читале што ви рече Бог, Кој вели:

³² “Јас Сум Бог Авраамов, Бог Исаков и Бог Јаковов“? А Бог не е Бог на мртвите, туку на живите!“

³³ И кога народот го чу тоа, се восхитуваше на Неговата наука.

³⁴ А кога фарисеите чуја дека ги замолкна садукеите, се собраа заедно,

³⁵ и еден од нив, законик, Го праша, искушувајќи Го:

³⁶ “Учи-теле, која е големата заповед во Законот?“

³⁷ А Тој му рече: „Љуби Го Господа твојот Бог со сето свое срце, и со сета своја душа и со сета твоја мисла!“

³⁸ Тоа е најголемата и прва заповед;

³⁹ а втората е како и оваа: „Љуби го твојот ближен како себеси!“

⁴⁰ На тие две заповеди висат сиот Закон и Пророците.“

Месија Давидов Син и Господ

⁴¹ А кога фарисеите беа собрани, Исус ги праша:

⁴² “Што мислите за Христа? Чиј Син е?“ Му рекоа: „Давидов.“

⁴³ Им рече: „Како тогаш Давид, преку Духот, Го наречува Господ, велејќи:

⁴⁴ ’Му рече Господ на мојот Господ: ‘Седни од Мојата десна страна, додека ги положам Твоите непријатели под Твоите нозе’?

⁴⁵ И така, кога Давид Го наречува Господ, како Му е Син?“

⁴⁶ И никој не можеше да Му одговори ниту збор, ниту некој се осмели, од тој ден, веќе да Го праша.