Марко 4 - Библија: Стариот и Новиот Завет Константинов

Споредби

¹ И пак почна да поучува покрај морето. И се собра околу Него многу народ, така што влезе во кораб и седеше на морето, а целиот народ беше на копното, покрај морето.

² И ги поучуваше многу со параболи; и им рече во Својата поука:

³ “Слушајте! Ете, излезе сејач да сее.

⁴ И кога сееше, едно зрно падна покрај патот, и дојдоа птици и го исколваа.

⁵ Друго падна на каменлива почва, каде немаше многу земја; и никна брзо, зашто немаше длабока земја.

⁶ А кога сонцето изгреа, овена и бидеј-ќи немаше корен се исуши.

⁷ И друго падна во трње, и трњето израсна и го загуши, па не донесе плод.

⁸ А друго падна на добра земја и доне-се плод, кој напредуваше и расте-ше, и принесе: едно триесет, и друго шеесет, а друго сто.“

⁹ И рече: „Кој има уши да слуша, нека слуша!“

¹⁰ А кога остана Сам, Го прашаа за параболата оние, кои беа околу Него со Дванаесетмината.

¹¹ И им рече: „Вам ви е дадена тајната на Божјото Царство, а на оние кои се надвор, сѐ биднува во параболи,

¹² за ‘гледајќи да гледаат и да не видат; и слушајќи да слушаат, а да не разбираат, за да не се покајат и да не им биде простено’.“

¹³ И им рече: „Не ја разбирате ли оваа приказна? А како ќе ги разберете сите параболи!

¹⁴ Сејачот сее слово.

¹⁵ Оние, покрај патот, каде се сее словото, се оние кај кои - кога ќе го чујат - веднаш доаѓа сатаната и го грабнува словото, посеано во нив.

¹⁶ Исто, посеани врз каменлива почва се оние, кои - штом го чујат словото - го примаат со радост,

¹⁷ но немаат во себе корен, туку се непостојани, и кога ќе дојде неволја или гонење заради словото, веднаш се соблазнуваат.

¹⁸ А другите, што се посеани во трње, тоа се оние, кои го чуле словото,

¹⁹ но светските грижи, и измамливоста на богатството, и желбите за други работи, кога ќе влезат го загушуваат словото, и останува без плод.

²⁰ А посеаните на добра земја се оние, кои го слушаат словото, го примаат и донесуваат плод: еден триесет, и еден шеесет, и еден сто.

²¹ И им рече: „Затоа ли се внесува светилка за да се стави под вршник или под легло, а не за да се стави на светилникот?

²² Зашто ништо не е скриено, што не ќе биде откриено; или што е направено тајно, а да не излезе на видело.

²³ Кој има уши да слуша, нека слуша!“

²⁴ И им рече: „Внимавајте што слушате! Со каква мера мерите, со таква ќе ви се мери, и ќе ви се придаде вам, кои слушате.

²⁵ Зашто кој има, ќе му се даде; а кој нема, ќе му се одземе и она што го има.“

²⁶ И велеше: „Така, Божјото Цар-ство е како кога човек ќе фрли семе во земја;

²⁷ и спие и станува ноќе и дење, а семето никнува и расте, а самиот не знае како.

²⁸ Земјата сама од себе донесува плод, најнапред стебло, после клас - потоа клас полн со зрна.

²⁹ А кога плодот узрее, веднаш испраќа срп, зашто настанала жетва.“

³⁰ И велеше: „Со што да го споре-диме Божјото Царство? Со каква парабола да го претставиме?

³¹ Тоа е како синаповото зрно, што кога се сее во земјата, е помало од сите семиња на земјата;

³² но кога е посеано, израснува и станува пого-лемо од сите зеленчуци и пушта големи гранки, така што небес-ните птици можат да се гнездат под неговата сенка.“

³³ Со многу такви параболи им го кажуваше словото, колку што можеа да слушаат.

³⁴ А без параболи ништо не им говореше, но насамо им објаснуваше сѐ на Своите ученици.

Стивнување на бура. Исцелување на бесен Герасинец

³⁵ И вечерта на истиот ден им рече: „Да преминеме на другата страна!“

³⁶ И кога го отпуштија народот Го зедоа Исуса со себе, како што беше во коработ; и други кораби беа со Него.

³⁷ И се подигна силна бура, а брановите се префрлуваа во коработ, така што коработ веќе се полнеше.

³⁸ А Тој при кормилото спиеше на перница. И Го разбу-дија и Му рекоа: „Учителе, зар не Ти е грижа, што ние загинуваме?“

³⁹ И стана, му се закани на ветрот и му рече на морето: „Стивни! Молкни!“ И ветерот стивна и на-стана голема тишина.

⁴⁰ И им рече: „Зошто се плашите толку? Како немате вера?“

⁴¹ И ги опфати голем страв, и говореа еден на друг: „Кој е Овој, што и ветерот и морето Му се покоруваат?“