Лука 5 - Библија: Стариот и Новиот Завет Константинов

Повикување на први ученици

¹ Еднаш, додека народот се притискаше кон Него, за да го слуша Божјото Слово, а Тој стое-ше при Генисаретското Езеро,

² виде два кораба покрај брегот. Рибарите беа излегле од нив и ги плавеа мрежите.

³ Тој влезе во едниот кораб, кој беше Симонов, го замоли да го оддалечи малку од копното. Потоа седна и го поучу-ваше народот од коработ.

⁴ А кога прекрати да зборува, му рече на Симона: „Одвеслај кон длабокото и фрлете ги своите мрежи за лов!“

⁵ Симон Му одговори и рече: „Учителе, цела ноќ се трудевме и ништо не уловивме; но на Твој збор, ќе ги фрлам мрежите.“

⁶ И кога го направија тоа, уловија големо множество риба, така што им се кинеа мрежите.

⁷ И им дадоа знак на другарите, во другиот кораб, за да дојдат и да им помо-гнат. И дојдоа и ги наполнија двата кораба, така што почнаа да тонат.

⁸ Кога Симон Петар го виде тоа, падна пред Исусовите колена и рече: „Оди си од мене, Господи, зашто сум грешен човек!“

⁹ Зашто се зачудија - тој и сите, кои беа со него, заради ловот на рибите што ги уловија.

¹⁰ А исто така и Заве-деевите синови, Јован и Јаков, кои беа Симонови другари. А Исус му рече на Симона: „Не бој се! Отсега ќе ловиш луѓе!“

¹¹ И ги извлекоа корабите на суво, оставија сѐ и отидоа по Него.

Очистување на лепрозен и исцелување на фатен

¹² И кога беше во еден град, ете, човек целиот лепрозен, штом Го виде Исуса падна ничкум и Го замоли, велејќи: „Господи, ако сакаш, можеш да ме очистиш.“

¹³ Тогаш ја протегна раката, го допре и рече: „Сакам, очисти се!“ И веднаш лепрата падна од него.

¹⁴ И му заповеда никому да не му кажува, туку му рече: „Оди, покажи му се на свештеникот и принеси жртва за твоето очистување, како што заповеда Мојсеј, ним за сведоштво!“

¹⁵ А гласот за Него сѐ повеќе се разнесуваше и големо множество народ доаѓаше да Го слуша и да се лечи од своите болести.

¹⁶ А Тој се повлекуваше во пустината и се молеше.

¹⁷ И кога еден ден поучуваше, седеа фарисеите и законоучителите, кои дојдоа од сите галилејски и јудејски села и од Ерусалим. А Господовата сила беше таму за да ги исцели.

¹⁸ И ете, луѓето донесоа на постела фатен човек и гледаа да го внесат и да го положат пред Него.

¹⁹ И бидејќи не најдоа од каде да го внесат заради множеството, се искачија на покривот и го спуштија низ отвор, сосѐ постела, насредина пред Исуса.

²⁰ Кога ја виде нивната вера, рече: „Човеку, ти се опростуваат гревовите.“

²¹ Тогаш книжниците и фарисеите почнаа да размислуваат, велејќи: „Кој е Овој, Кој хули на Бога? Кој може да ги опростува гревовите освен Единиот Бог?“

²² А Исус, кога ги созна нивните мисли, во одговор им рече: „Зошто разми-слувате така во своите срца?

²³ Што е полесно да се рече: ‘Ти се опростуваат гревовите’ или ‘Стани и оди’!

²⁴ Но, да знаете дека Човечкиот Син има власт на земјата да ги опростува гревовите, му рече на фатениот: „Тебе ти велам, стани и дигни го својот одар и оди си во својот дом!“

²⁵ И веднаш стана пред нив, го зеде она на кое лежеше, и си отиде дома, славејќи Го Бога.

²⁶ И тие сите се зачудија и Го славеа Бога и - исполнети со страв - зборуваа: „Денес видовме чудни нешта!“

Повикување на Матеј

²⁷ И потоа излезе и го забележа цариникот по име Левиј, како седи во царинарницата, и му рече: „Врви по Мене!“

²⁸ Тој остави сѐ, стана и тргна по Него.

²⁹ И Левиј му приреди голема гозба во својот дом; имаше и многу цариници и други прилегнати покрај трпезата.

³⁰ А фарисеите и нивните книж-ници им негодуваа на Неговите ученици, велејќи:“ Зошто јадете и пиете со цариниците и греш-ниците?“

³¹ Исус одговори и им рече: „Здравите немаат потреба од лекар, туку болните.

³² Не дојдов да ги повикам праведните, туку греш-ниците на покајание.“

³³ А тие Му рекоа тогаш: „Јова-новите ученици постат често и се молат, така и фарисејските, а Твоите јадат и пијат?“

³⁴ Исус пак им рече: „Можете ли да ги натерате сватовите да постат додека е младоженецот со нив?

³⁵ Туку ќе дојдат дни кога младоженецот ќе биде грабнат од нив; тогаш ќе постат, во тие дни.

³⁶ А им ја кажа и оваа парабола: „Никој не кине крпа од нова облека, за да ја стави на стара облека; инаку ја кине новата облека, а на старата не ѝ прилега крпа од новата.

³⁷ И никој не налева ново вино во стари мевови; инаку новото вино ќе ги скине мевовите и ќе истече, а мевовите ќе пропаднат.

³⁸ Туку ново вино, треба да се налева во нови мевови, па се запазува и едното и другото.

³⁹ И никој - откако пил старо вино - не сака ново, зашто вели: „Старото е подобро.“