Лука 19 - Библија: Стариот и Новиот Завет Константинов

Закхеј

¹ И кога влезе во Ерихон, минуваше низ градот.

² И ете, некој човек, по име Закхеј, кој беше началник на цариниците и богат,

³ сакаше да Го види Исуса, Кој е, но не можеше од народот, зашто беше низок по раст.

⁴ И истрча напред, се качи на дива смоква за да Го види, зашто требаше да мине покрај неа.

⁵ И кога Исус дојде на тоа место, погледна нагоре и му рече: „Закхеј, слези бргу, денес треба да бидам во твојот дом!“

⁶ И слезе веднаш и Го прими на гости со радост.

⁷ А сите, кои го видоа тоа, почнаа да негодуваат и да зборуваат: „Дојде во куќа на грешен човек, да почине!“

⁸ Закхеј стана и Му рече на Господа: „Еве, Господи, половината од својот имот ќе ја дадам на сиромасите; и ако сум зел од некого нешто несправедливо, ќе вратам четвор-но.“

⁹ А Исус му рече: „Денес му дојде спасението на овој дом, зашто и тој е Авраамов син.

¹⁰ Зашто Човечкиот Син дојде да го бара и да го спаси изгубеното.“

Приказна за десет сребреници

¹¹ И кога тие го слушаа тоа, им кажа една парабола, зашто беа близу до Ерусалим, а тие мислеа дека Божјото Царство ќе се појави веднаш.

¹² И рече: „Некој благо-родник замина во далечна земја, за да прими царство за себе и да се врати.

¹³ Откако ги повика своите десет слуги, им даде десет сребреници и им рече: „Тргувајте додека се вратам!“

¹⁴ Но неговите граѓани го мразеа и испратија по него пратеници да кажат: „Неј-ќеме тој да царува над нас.“

¹⁵ А кога се врати, по примањето на царството - заповеда да му ги повикаат оние слуги, на кои им беше дал сребро, за да види кој колку спечалил.

¹⁶ Така, првиот дојде и рече: ‘Господару, твојот сребреник донесе десет сребреници.’

¹⁷ И му рече: ‘Убаво, добар слуго, зашто беше верен во нешто сосем мало, имај власт над десет градови.’

¹⁸ Дојде и друг и рече: ‘Господару, еве го твојот сребреник, донесе пет сребреници.’

¹⁹ Му рече и на овој: ‘И ти биди над пет градови!’

²⁰ Дојде и друг и рече: ‘Господару, еве го твојот сребреник, што го чував во крпче,

²¹ зашто се плашев од тебе, бидејќи си строг човек: земаш што не си оставил и жнееш што не си посеал!’

²² Му рече: ‘Зол слуго, ќе ти судам според твоите зборови. Знаеше дека сум строг човек, дека земам што не сум оставил и дека жнеам што не сум посеал;

²³ зашто тогаш не ги вложи моите сребреници при трговците, и јас по доаѓањето ќе ги примев со добивка?’

²⁴ А на оние, кои беа присутни им рече: ‘Одземете му го сребреникот и дајте му го на оној, кој има десет!’

²⁵ Тогаш му рекоа: ‘Господаре, тој има десет!’

²⁶ Ви велам, дека ќе му се даде на секој, кој има; а на оној, кој нема ќе му се одземе и она што има.

²⁷ А оние мои непријатели, кои не сакаа да царувам над нив, доведете ги тука и исечете ги пред мене!“

Месија влегува во Ерусалим

²⁸ А кога го рече тоа, тргна натаму, одејќи горе во Ерусалим.

²⁹ И кога се приближи до Витфагија и Витанија, до гората наречена Маслинова, испрати два ученика

³⁰ и им рече: „Одете во селоно, што е спроти вас! И кога ќе влезете во него, ќе најдете врзано осле, на кое никој од луѓето никогаш не седнал; и одврзете го и доведете го.

³¹ И ако некој ве праша: ‘Зошто го одврзавте?’ - речете му вака: ‘На Господа Му е потребно.’

³² А испратените отидоа и најдоа како што им рече;

³³ и кога го одврзуваа ослето, неговите стопани им рекоа: „Зошто го одврзувате ослето?“

³⁴ А тие рекоа: „На Господа Му е потребно!“

³⁵ И го доведоа пред Исуса и ги ставија врз ослето своите облеки, и Го кренаа Исуса.

³⁶ А кога одеше, ги постилаа своите облеки по патот.

³⁷ И кога веќе наближуваше до стрмнината на Маслиновата Гора, целото мно-жество ученици почна радосно и гласно да Го прославува Бога, за сите чудеса што ги видоа,

³⁸ велејќи: „Благословен е Царот, Кој доаѓа во Господово име! Мир на небото и слава на висините!“

³⁹ А некои од фарисеите, меѓу на-родот, Му рекоа: „Учителе, забра-ни им на Твоите ученици!“

⁴⁰ Тој одговори: „Ви велам, ако овие замолчат, камењата ќе викаат.“

⁴¹ А кога се приближи и го виде градот, заплака за него и

⁴² рече: „Кога и ти би узнал, дури барем во овој твој ден, што е за твојот мир! Но сега е сокриено од твоите очи.

⁴³ Зашто ќе дојдат денови за тебе, кога твоите непријатели ќе те опкружат со опкопи, ќе те опколат и ќе те притеснат од сите страни.

⁴⁴ И ќе те срамнат со земјата тебе, и твоите деца во тебе; и не ќе остане, во тебе, ни камен на камен, зашто не го позна времето кога беше посетен!“

⁴⁵ И кога влезе во Храмот, почна да ги изгонува продавачите,

⁴⁶ велејќи им: „Напишано е: ‘Мојот Дом да биде Дом за молитва, а вие го направивте разбојничка пештера.’

⁴⁷ И поучуваше секој ден во Храмот. А свештеничките глава-тари, книжниците и народните првенци гледаа да Го погубат.

⁴⁸ Но не најдоа што да сторат, зашто сиот народ Го слушаше неотстапно.