Јов 2 - Библија: Стариот и Новиот Завет Константинов

3. Втора проверка

¹ Еден ден пак дојдоа Божјите синови да застанат пред Господа, а меѓу нив пристапи и Сатаната.

² Тогаш Господ го праша Сатаната: „Од каде доаѓаш?“ - „Еве поминав по земјата и ја обиколив,“ одговори тој.

³ Тогаш Господ рече: „Дали го забележа Мојот слуга Јов? Нему никој не му е рамен на земјата. Тоа е непорочен и праведен човек: се бои од Бога и се отстранува од злото! Тој е уште постојан во непорочноста, па Ме предизвика испразно да го упропастам.“

⁴ А Сатаната одговори: „Кожа за кожа! Човекот ќе даде сѐ што има во животот.

⁵ Ама испружи ја раката, допри се до неговите коски и до месото; - дали ќе те благослови? Ќе те проколне во лице!“

⁶ „Нека ти биде! - му рече Господ на Сатаната. - Во твоја рака е; запази му го само животот!“

⁷ И Сатаната отиде од пред Господовото лице. Тој го удри Јов со лути рани од стапалата до темето.

⁸ Јов зеде црепка за да се струже со неа и седна во пепел.

4. Јовово трпение

⁹ Тогаш неговата жена му рече: „Зар си уште постојан во непорочноста? Проколни Го Бога и умри!“

¹⁰ Јов ѝ одговори: „Брбориш како што брборат безумните жени! Штом примаме добро од Бога, зошто тогаш да не го примиме и злото?“ Во сѐ тоа Јов не згреши со своите усни.

В. Три Јовови пријатели

¹¹ Тогаш три Јовови пријатели чуја за сите неволји што го снајдоа; секој се запати од својот крај, Елифаз од Теман, Валдад од Шуах, Софар од Наам, и одлучија да отидат заедно да го пожалат и да го утешат.

¹² И кога оддалеку ги насочија очите кон него, не го препознаа. Тогаш почнаа да плачат; секој ја раздра својата облека и фрлија прав на своите глави кон небото.

¹³ Потоа седнаа покрај него на земјата и останаа така седум дена и седум ноќи. Ниеден не му проговори ни збор, зашто видоа дека е голема неговата болка.