Матеј 26 - Свето Евангелие 2008

ГЛАВА 26 (Зачало 107)

¹ И кога ги заврши Исус овие зборови, им рече на учениците Свои:

² – Знаете дека по два дни ќе биде Пасха и Синот Човечки ќе биде предаден на распнување. Крај на Велики Вторник

³ Тогаш првосвештениците и книжниците, и старешините народни се собраа во дворот на првосвештеникот, по име Кајафа,

⁴ и се советуваа како да Го фатат Исуса на измама и да Го убијат;

⁵ но рекоа: – Само не на празникот, за да не стане бунт во народот.

(Зачало 108)

⁶ Акога беше Исус во Витанија, во куќата на Симона Лепрозниот,

⁷ се приближи до Него една жена, која носеше шише со скапоцено миро, и го изли врз главата Негова, кога Он седеше на трпезата.

⁸ Штом го видоа тоа, учениците Негови се расрдија и рекоа: – Какво е тоа растурање?

⁹ Оти тоа миро можеше да се продаде многу скапо и парите да се разделат на сиромаси.

¹⁰ Но Исус, разбирајќи го тоа, им рече: – Зошто ја буните жената? Таа направи добро дело за Мене;

¹¹ оти сиромасите ги имате секогаш покрај себе, а Мене Ме немате секогаш;

¹² таа, изливајќи го тоа миро врз телото Мое, Ме подготви за погребение.

¹³ Вистина, ви велам: каде и да биде проповедано ова Евангелие, по цел свет ќе се прикажува за нејзин спомен, што направи таа.

¹⁴ Тогаш еден од дванаесетте, по име Јуда Искариот, отиде при првосвештениците,

¹⁵ и им рече: – Што ќе ми дадете, па да ви Го предадам? А тие му предложија триесет сребреници.

¹⁶ И оттогаш тој бараше погодно време за да Го предаде. Крај на Велика Среда

¹⁷ А во првиот ден на празникот Бесквасници, пристапија кон Исуса учениците и Му рекоа: – Каде сакаш да Ти приготвиме да јадеш пасха?

¹⁸ Он рече: – Одете в град, при тој и тој човек, и кажете му: Учителот вели: времето Ми наближи, при тебе ќе ја направам Пасхата со учениците Свои.

¹⁹ Учениците направија како што им заповеда Исус и ја приготвија пасхата.

²⁰ А штом се стемни, Он седна на трпезата со дванаесетте. Премини за Вел. Четврток, на зачало 44-то од Јована. И повторно читај одовде.

²¹ И кога јадеа, им рече: – Вистина ви велам: еден од вас ќе Ме предаде.

²² Тие многу се нажалија и секој од нив почна да Го прашува: – Да не сум јас, Господи?

²³ А Он им одговори и рече: – Оној што ќе брцне рака со Мене во чинијата, тој ќе Ме предаде.

²⁴ Синот, пак, Човечки доаѓа, како што е напишано за Него; но тешко му на оној човек преку кого Синот Човечки ќе се предаде; добро ќе беше за тој човек, ако не беше се родил.

²⁵ А Јуда, којшто Го предаде, одговори и рече: – Да не сум јас, Рави? Му одговори: – Ти рече.

²⁶ И кога јадеа, Исус зеде леб, го благослови и рече: – Земете, јадете, ова е Моето тело!

²⁷ И откако ја зеде чашата, заблагодари, им даде и рече: – Пијте од неа сите;

²⁸ зашто оваа е Мојата крв на Новиот завет, која се пролева за мнозина, за простување на гревовите!

²⁹ И ви велам, оти отсега нема да пијам од овој лозов плод, сѐ до оној ден, кога ќе пијам нов со вас, во царството на Мојот Отец.

³⁰ И откако испеаја благодарствена песна, се искачија на Маслиновата Гора.

³¹ Тогаш им рече Исус: – Сите вие ќе се соблазните заради Мене во оваа ноќ; зашто е напишано: „ќе го поразам пастирот и овците од стадото ќе се разбегаат“.

³² А по воскресението Свое, ќе отидам во Галилеја, порано од вас.

³³ Тогаш Петар Му одговори и рече: – Дури и сите да се соблазнат заради Тебе, јас никогаш нема да се соблазнам.

³⁴ Исус му рече: – Вистина ти велам: дека оваа ноќ, уште пред да пропее петел, трипати ќе се одречеш од Мене.

³⁵ Петар Му рече: – Ако затреба, дури и да умрам со Тебе, нема да се откажам од Тебе. Истото го рекоа и сите ученици.

³⁶ Потоа, отиде Исус со нив на едно место, наречено Гетсиманија, и им рече на учениците: – Поседете тука, додека отидам онаму да се помолам.

³⁷ И кога ги поведе со Себе Петра и двајцата Заведееви синови, се нажали и почна да тагува.

³⁸ Тогаш им рече Исус: – Смртно е нажалена Мојата душа; останете тука и бидете будни со Мене.

³⁹ И откако се поодалечи малку, падна ничкум; се молеше и говореше: – Оче Мој, ако е можно, нека Ме одмине оваа чаша; но не како Јас што сакам, туку како Ти! Престани овде за Вел. Четврток и премини на зачало 109-то според Лука. И повторно читај одовде.

⁴⁰ Па дојде при учениците и ги затече како спијат, и му рече на Петра: – Толку ли не можевте еден час да бидете будни со Мене?

⁴¹ Бидете будни и молете се, за да не паднете во искушение: духот е бодар, но телото е слабо.

⁴² Повторно, пак отиде и се помоли, говорејќи: – Оче Мој, ако не може да одмине од Мене оваа чаша, без да ја испијам, тогаш нека биде волјата Твоја.

⁴³ И кога дојде, пак ги најде да спијат, оти очите им беа натежнале.

⁴⁴ И откако ги остави, отиде и се помоли по третпат, изговарајќи ги истите зборови.

⁴⁵ Потоа дојде при учениците Свои и им рече: – Спијте и почивајте! Ете, наближи часот и Синот Човечки се предава во рацете на грешници;

⁴⁶ станете да одиме! Ете, наближи оној што Ме предава;

⁴⁷ и додека Он уште говореше, ете, Јуда, еден од дванаесетте, дојде, и со него многу луѓе со ножеви и колови, од страна на првосвештениците и старешините народни.

⁴⁸ А оној, што Го предаваше, им беше дал знак, велејќи: Кого што ќе Го целивам, Он е, фатете Го!

⁴⁹ И веднаш се приближи до Исуса и Му рече: – Радувај се, Рави! И Го целива.

⁵⁰ А Исус му рече: – Пријателе, зошто си дошол? Тогаш пристапија, ставија раце на Исуса и Го фатија.

⁵¹ И ете, еден од оние што беа со Исуса, откако посегна со раката, го извади својот нож, па штом го удри слугата на првосвештеникот, му го отсече увото.

⁵² Тогаш Исус му рече: – Врати го ножот на местото негово; бидејќи сите што се фаќаат за нож, од нож ќе загинат;

⁵³ или мислиш дека не можам да Го помолам сега Својот Отец, и Он ќе Ми испрати повеќе од дванаесет легиони ангели?

⁵⁴ Но, како ќе се исполнат Писмата, ако ова не биде?

⁵⁵ Тогаш Исус му рече на народот: – Како на разбојник сте излегле со ножеви и колови, за да Ме фатите; секој ден седев со вас, поучувајќи во храмот, и не Ме фативте.

⁵⁶ Но сето ова беше за да се исполнат пророчките книги. Тогаш сите ученици Го оставија и се разбегаа.

(Зачало 109)

⁵⁷ Авојниците што Го фатија Исуса, Го одведоа при првосвештеникот Кајафа, каде што беа собрани книжниците и старешините.

⁵⁸ Петар, пак, одеше по Него оддалеку, до дворот на првосвештеникот; и откако влезе внатре, седна со слугите, за да го види крајот.

⁵⁹ А првосвештениците и старешините, и целиот Синедрион бараа лажно сведоштво против Исуса, за да Го убијат,

⁶⁰ и не наоѓаа; и, иако пристапија многу лажни сведоци, не најдоа. Но, најпосле дојдоа двајца лажни сведоци,

⁶¹ и рекоа: – Овој кажа: можам да го урнам Божјиот храм и за три дни да го соѕидам.

⁶² И откако стана првосвештеникот, Му рече: – Ништо ли не одговараш, што сведочат овие против Тебе?

⁶³ Но, Исус молчеше. А првосвештеникот Му рече: – Те заколнувам во Живиот Бог да ни кажеш; Ти ли си Христос, Синот Божји?

⁶⁴ Исус му одговори: – Ти рече. Но, ви велам: отсега ќе Го видите Синот Човечки како седи оддесно на силата и како доаѓа по небеските облаци.

⁶⁵ Тогаш првосвештеникот ги раскина алиштата свои и рече: – Овој хули на Бога! Каква потреба имаме повеќе од сведоци? Ете, сега го чувте Неговото хулење.

⁶⁶ Како ви се чини? А тие одговорија и рекоа: – Заслужува смрт!

⁶⁷ Тогаш Го плукаа в лице и Го удираа по образи, а други Го биеја

⁶⁸ и говореа: – Проречи ни, Христе, кој Те удри?

⁶⁹ А Петар седеше надвор во дворот. И се приближи до него една слугинка и рече: – И ти беше со Исуса Галилеецот.

⁷⁰ Но, тој се одрече пред сите, велејќи: – Не знам што говориш.

⁷¹ А кога одеше кон вратата, го виде друга и им рече на оние што беа таму: – И овој беше со Исуса Назареецот.

⁷² И тој повторно се одрече со клетва: – Не Го познавам Човекот.

⁷³ Малку потоа се приближија оние, што стоеја таму и му рекоа на Петра: – Навистина и ти си од нив, зашто и говорот твој те издава.

⁷⁴ Тогаш тој почна да се колне, и се заколна: – Не Го познавам Човекот! И веднаш запеа петел.

⁷⁵ И се сети Петар на Исусовите зборови, што му ги рече: – уште пред да пропее петел, трипати ќе се одречеш од Мене. Па излезе надвор и плачеше горко. Крај на третото евангелие за страданијата Христови