Матеј 21 - Свето Евангелие 2008

ГЛАВА 21 (Зачало 83)

¹ И кога наближија до Ерусалим и дојдоа до Витфагија при Маслиновата Гора, тогаш Исус испрати двајца ученици,

² велејќи: – Отидете во селоно што е наспроти вас и веднаш ќе најдете врзана магарица и магаренце со неа; одврзете ги и доведете Ми ги!

³ И, ако ви рече некој нешто, ќе кажете дека Му треба на Господа, и веднаш ќе ги прати.

⁴ А сето тоа стана за да се исполни кажаното преку пророкот, кој вели:

⁵ „Кажете ѝ на ќерката Сионова: ете, твојот Цар, иде при тебе кроток, и качен на магарица и магаренце, Син на подјаремница“.

⁶ Учениците отидоа и направија така, како што им беше заповедал Исус:

⁷ Ги дотераа магарицата и магаренцето и ги кладоа одозгора алиштата свои; и Он седна на нив.

⁸ А мнозина од народот ги постилаа по патот облеките свои; други, пак, сечеа гранки од дрвјата и ги постилаа по патот;

⁹ а народот, што врвеше пред Него и по Него, викаше и велеше: – Осана на Давидовиот Син! Благословен е Оној Кој доаѓа во името Господово! Осана на висините!

¹⁰ И кога влезе во Ерусалим, целиот град се збуни, велејќи: – Кој е Овој?

¹¹ А народот одговараше: – Овој е Исус, пророкот од Назарет Галилејски. Изостави во неделата на Цветници

¹² И влезе Исус во храмот Божји и ги истера сите што продаваа и купуваа во храмот, им ги растури масите на менувачите и столовите на оние што продаваа гулаби,

¹³ и им велеше: – Напишано е: „домот Мој, дом за молитва ќе се нарече“, а вие го направивте како разбојничка пештера.

¹⁴ И дојдоа при Него во храмот слепи и куци, и Он ги исцели. Изостави во петокот. Читај на Цветници.

¹⁵ А првосвештениците и книжниците, гледајќи ги чудата што ги направи Он и, слушајќи ги децата што викаа во храмот и велеа: – Осана на Давидовиот Син! – негодуваа

¹⁶ и Му рекоа: – Слушаш ли што велат тие? А Он им рече: – Да! Зар никогаш не сте читале: „од устата на децата и од оние што цицаат Ти си приготвил пофалба“? Читај во петокот

¹⁷ И откако ги остави, отиде надвор од градот, во Витанија, и таму преноќи. Крај на Цветници

(Зачало 84)

¹⁸ А утредента, враќајќи се во градот, огладне;

¹⁹ и виде покрај патот смоква и отиде до неа; па како не најде на неа ништо освен лисјата, рече: – Отсега да нема плод на тебе довека! И смоквата веднаш се исуши.

²⁰ Откако Го видоа тоа, учениците се зачудија и рекоа: – Како одеднаш се исуши смоквата! Крај на петокот

²¹ А Исус им одговори и рече: – Вистина ви велам: ако имате вера и не се посомневате, не само тоа што стана со смоквата ќе извршите, туку, ако и на оваа планина ѝ речете: дигни се и фрли се в море, – ќе биде;

²² и сѐ, што и да побарате во молитва со вера, – ќе добиете. Крај на понеделникот

(Зачало 85)

²³ И кога дојде Он во храмот и поучуваше, пристапија кон Него првосвештениците и старешините народни и рекоа: – Со каква власт го правиш тоа? И кој Ти ја дал таа власт?

²⁴ А Исус им одговори и рече: – Ќе ве прашам и Јас еден збор: ако Ми одговорите на него и Јас ќе ви кажам, со каква власт го правам тоа;

²⁵ крштението Јованово од каде беше: од небото или од луѓето? А тие размислуваа помеѓу себе и велеа: ако кажеме – од небото, ќе ни рече: па зошто не му поверувавте?

²⁶ А, ако речеме – од луѓето, се плашиме од народот, оти сите го сметаат Јована за пророк.

²⁷ Па, одговарајќи Му на Исуса, рекоа: – Не знаеме. А Он им рече: – И Јас не ви кажувам со каква власт го правам тоа. Крај на вторникот

(Зачало 86)

²⁸ Акако ви се чини? Еден човек имаше два сина; па отиде при првиот и му рече: – Сине, оди денеска да работиш во моето лозје!

²⁹ Тој одговори и рече: – Не сакам! Но потоа се покаја и отиде.

³⁰ Па кога дојде и при вториот, му го рече истото. Тој одговори и рече: – Ќе отидам, господаре! Ама не отиде.

³¹ Кој од двајцата ја исполни татковата волја? Му одговорија: – Првиот. Тогаш Исус им рече: – Вистина ви велам, дека цариниците и блудниците ќе влезат пред вас во царството Божјо;

³² зашто, дојде при вас Јован по праведен пат и вие не му поверувавте, а цариниците и блудниците му поверуваа; вие, пак, иако видовте, не се покајавте отпосле, за да му поверувате. Крај на средата

(Зачало 87)

³³ Чујте друга парабола: Имаше еден човек домаќин, кој насади лозје, го загради со плот, ископа бунар, направи кула и, откако го предаде на лозарите, си отиде.

³⁴ И кога наближи времето за берење, тој ги испрати при лозарите своите слуги, за да му ги приберат плодовите.

³⁵ Но лозарите, кога ги фатија неговите слуги, едниот го претепаа, другиот го убија, а третиот со камења го засипаа.

³⁶ Тој испрати сега други слуги, повеќе од првите, но и со нив направија исто.

³⁷ Најпосле го испрати при нив својот син, велејќи: – Ќе се засрамат од сина ми.

³⁸ Ама лозарите, штом го видоа сина му, си рекоа помеѓу себе: – Овој е наследникот; ајде да го убиеме и да го присвоиме наследството негово.

³⁹ Па штом го фатија, го изведоа надвор од лозјето и го убија.

⁴⁰ А кога ќе дојде господарот на лозјето, што ќе им направи на тие лозари?

⁴¹ Му одговорија: – Злосторниците ќе ги погуби, а лозјето ќе го даде на други лозари, што ќе му ги даваат плодовите навреме.

⁴² А Исус им рече: – Зар не сте читале во Книгите: „каменот, што го отфрлија ѕидарите, стана камен аголен: тоа е од Господа и прекрасно е во очите наши“. Крај на неделата и на светителот

(Зачало 88)

⁴³ Затоа ви велам, дека царството Божјо ќе се земе од вас и ќе му се даде на народ што ги принесува неговите плодови. Крај на Велики Понеделник, на утрената.

⁴⁴ И кој ќе падне врз тој камен, – ќе се разбие; а врз кого тој ќе падне, – ќе го здроби.

⁴⁵ И, слушајќи ги Неговите параболи, првосвештениците и фарисеите разбраа дека говори за нив,

⁴⁶ и гледаа да Го фатат, но се плашеа од народот, зашто Го сметаа за пророк. Крај на четвртокот