Матеј 14 - Свето Евангелие 2008

ГЛАВА 14 (Зачало 57)

¹ Во тоа време дојде гласот за Исуса и до Ирода, четворовласникот;

² и им рече на своите потчинети: – Тоа е Јован Крстител; тој воскресна од мртвите, па затоа и стануваат чуда преку него.

³ Зашто Ирод, кога го фати Јована, го врза и го фрли во затвор заради Иродијада, жената на брат му Филипа;

⁴ бидејќи Јован му велеше: – Не бива да е твоја.

⁵ И сакаше да го убие, ама се плашеше од народот, оти го сметаа за пророк.

⁶ А кога беше роденденот на Ирода, ќерката Иродијадина играше пред гостите и му угоди на Ирода;

⁷ затоа, тој со клетва ѝ вети дека ќе ѝ даде, што и да побара.

⁸ А таа, пак, научена од мајка си, рече: – Дај ми ја овде на табла главата на Јована Крстителот.

⁹ И се загрижи царот; но заради заклетвата и гостите свои, нареди да ѝ ја дадат.

¹⁰ Па испрати, та му ја отсекоа главата на Јована, во затворот.

¹¹ И ја донесоа главата негова на табла и ѝ ја дадоа на девојката, а таа ѝ ја однесе на мајка си.

¹² Учениците, пак, негови, откако дојдоа, го зедоа неговото тело и го погребаа; па отидоа и Му јавија на Исуса.

¹³ Штом чу Исус, замина оттаму на кораб, во пусто место, Сам; а народот, откако узна за тоа, тргна по Него пеш од градовите. Крај на вторникот и на Отсекување

(Зачало 58)

¹⁴ И кога излезе Исус, виде многу народ; и се смили над нив и ги излекува нивните болни.

¹⁵ А на стемнување, се приближија до Него учениците Негови, и рекоа: – Овде е местото пусто, а и времето е веќе доцна; пушти го народот да отиде по селата и да си купи храна.

¹⁶ Но Исус им рече: – Нема потреба да одат; вие дајте им да јадат!

¹⁷ А тие му рекоа: – Ние овде имаме само пет леба и две риби.

¹⁸ Он им рече: – Донесете Ми ги тука!

¹⁹ И откако му заповеда на народот да седне по тревата, ги зеде петте леба и двете риби, погледна кон небото, ги благослови и, откако ги прекрши, им ги даде лебовите на учениците, а учениците – на народот.

²⁰ И јадоа сите и се наситија; и кренаа дванаесет кошеви полни со останати парчиња.

²¹ А оние што јадеа беа околу пет илјади мажи, освен жените и децата.

(Зачало 59)

²² И веднаш ги понуди Исус учениците Свои да влезат во кораб и да минат на другата страна, пред Него, додека да го распушти народот. Крај на осмата недела

²³ Па штом го распушти народот, Он се качи на планината, за да се помоли насамо. И таа вечер остана таму Сам.

²⁴ А коработ беше веќе на сред море и брановите го удираа, зашто ветрот беше спротивен.

²⁵ А на четвртата стража преку ноќта, дојде Исус при нив, одејќи по морето.

²⁶ А учениците, штом Го видоа како оди по морето, се уплашија и рекоа: – Тоа е привидение. И од страв извикаа.

²⁷ Но Исус веднаш им прозборе и рече: – Не бојте се! Јас сум, не плашете се!

²⁸ А Петар, одговарајќи, Му рече: – Господи, ако си Ти, дозволи да дојдам при Тебе по водата.

²⁹ И Исус му рече: – Дојди! Па штом излезе од коработ, Петар тргна по водата за да оди кај Исуса;

³⁰ но кога го виде силниот ветар се уплаши, почна да потонува и извика: Господи, спаси ме!

³¹ Исус веднаш му подаде рака, го фати и му рече: – Маловерниче, зошто се посомнева?

³² И кога влегоа во коработ, ветерот престана.

³³ А оние што беа во коработ, се приближија до Него, Му се поклонија и рекоа: – Навистина си Син Божји!

³⁴ Па како преминаа, дојдоа во земјата генисаретска. Крај на неделата

(Зачало 60)

³⁵ Алуѓето од тоа место, штом Го познаа, разгласија по целата околија и ги донесоа при Него сите болни.

³⁶ И Го молеа да се допрат барем до крајот од Неговата облека; и тие што се допреа, се излекуваа.