Марко 9 - Свето Евангелие 2008

ГЛАВА 9

¹ И им рече: – Вистина ви велам: тука стојат некои, што нема да вкусат смрт, додека не го видат царството Божјо, коешто дошло во сила. Крај на неделата

(Зачало 38)

² А по шест дни, Исус ги зеде со Себе Петра, Јакова и Јована и ги одведе сами на висока планина, насамо, и се преобрази пред нив.

³ Алиштата Му станаа светли, многу бели, како снег, какви што белилка на земјата не може да избели.

⁴ И им се јави Илија со Мојсеја, и разговараа со Исуса.

⁵ Тогаш проговори Петар и Му рече на Исуса: – Рави, добро ни е да бидеме овде; да направиме три сеници; една за Тебе, една за Мојсеја и една за Илија.

⁶ Бидејќи не знаеше што да каже, оти беа многу уплашени.

⁷ И се појави облак, па ги засени; и од облакот дојде глас, кој велеше: – Овој е Мојот возљубен Син. Него послушајте Го!

⁸ И одеднаш, кога погледнаа наоколу, никого веќе не видоа со себе, но, само Исуса.

⁹ А кога слегуваа од планината, Он им заповеда, никому да не кажуваат што видоа, додека Синот Човечки не воскресне од мртвите. Крај на Преображение

(Зачало 39)

¹⁰ И го задржаа тој збор во себе и се прашуваа: – Што значи тоа: да воскресне од мртвите?

¹¹ И Го прашаа, велејќи: – А зошто книжниците велат, дека најнапред треба да дојде Илија?

¹² А Он, пак, им одговори и рече: – Илија ќе дојде понапред и ќе уреди сѐ; а Синот Човечки, како што е напишано за Него, треба да пострада многу и да биде понижен.

¹³ Но, ви велам дека и Илија дојде, како што е напишано за него, и му направија што сакаа.

¹⁴ И кога дојде при учениците Свои, виде многу народ околу нив и книжници, кои се препираа со нив.

¹⁵ И штом Го виде, сиот народ се исплаши; а кога се приближија, Го поздравуваа.

¹⁶ Ги праша книжниците: – Зошто се препирате со нив? Крај на четвртокот

(Зачало 40)

¹⁷ И кога одговори еден од народот, рече: – Учителе, го доведов при Тебе син ми, во кого има нем дух;

¹⁸ и секогаш, каде и да го фати, го крши, и тој се запенува, и крцка со заби, и се здрвува. Им реков на учениците Твои да го изгонат, но тие не можеа.

¹⁹ Исус му одговори и рече: – О, роде неверен, до кога ќе бидам со вас? До кога ќе ве трпам? Доведете го при Мене!

²⁰ И го доведоа кај Него. Штом Го виде, духот веднаш го стресе; и тој падна наземи и се валкаше запенет.

²¹ Исус го праша татка му: – Колку време има откако станува тоа со него? Тој одговори: – Од детство;

²² и духот многупати го фрлал во оган, и во вода, за да го погуби: но, ако можеш, смили се над нас и помогни ни!

²³ А Исус му рече: – Ако можеш да поверуваш, сѐ е можно за оној што верува.

²⁴ И одеднаш таткото на момчето извика и со солзи говореше: – Верувам, Господи, помогни му на моето неверие!

²⁵ А Исус, штом виде дека се собра народ, му заповеда на нечистиот дух и му рече: – Духу нем и глув, Јас ти заповедам: излези од него, и не влегувај веќе во него!

²⁶ И кога извика, силно го стресе и излезе; а момчето беше како мртво, така што мнозина велеа дека умрело.

²⁷ Исус, пак, откако го фати за рака, го исправи; и тоа стана.

²⁸ И кога влезе Исус во една куќа, учениците Негови Го прашаа насамо: – Зошто ние не можевме да го истераме?

²⁹ Им одговори: – Тој род со ништо не може да се истера, освен со молитва и пост.

³⁰ И кога излегоа оттаму, минуваа преку Галилеја; и Он не сакаше некој да разбере.

³¹ Оти ги учеше учениците Свои и им велеше, дека Синот Човечки ќе биде предаден во човечки раце, и ќе Го убијат, и на третиот ден по убивањето, ќе воскресне. Крај на неделата

³² Но, тие не ги разбраа овие зборови и се плашеа да Го прашаат.

(Зачало 41)

³³ И дојде во Капернаум; икога беше дома, ги праша: – Што размислувавте меѓу себе по пат?

³⁴ Тие молчеа, зашто патем се препираа помеѓу себе, кој е поголем.

³⁵ Па, како седна, ги повика дванаесетте и им рече: – Кој сака да биде прв, нека биде најпоследен од сите, и на сите – слуга.

³⁶ И кога зеде едно дете, го постави меѓу нив, го прегрна и им рече:

³⁷ – Кој ќе прими едно такво дете во Мое име, Мене Ме прима, а кој Ме прима Мене, не Ме прима Мене, туку Оној, Којшто Ме испратил.

³⁸ Тогаш Јован Му одговори и рече: – Учителе, видовме еден, кој во Твое име изгонуваше бесови, а не врви по нас; и му забранивме, оти не оди по нас.

³⁹ А Исус рече: – Не бранете му, зашто никој, што ќе изврши чудо во Мое име, не ќе може наскоро да говори зло за Мене.

⁴⁰ Зашто, кој не е против вас, тој е со вас.

⁴¹ И кој ве напои со чаша вода во Мое име, дека сте Христови, вистина ви велам, нема да ја изгуби својата награда. Крај на петокот и на светителот

(Зачало 42)

⁴² Акој ќе соблазни едно од овие маливе, коишто веруваат во Мене, за него е подобро да му обесат воденичен камен на вратот и да го фрлат во морето.

⁴³ И ако те соблазнува раката твоја, отсечи ја; подобро е за тебе без рака да влезеш во животот, отколку да имаш две раце и да отидеш во пеколот, во неизгасливиот оган;

⁴⁴ каде што нивниот црв не умира, и огнот не изгаснува.

⁴⁵ И, ако те соблазнува ногата твоја, отсечи ја; подобро е за тебе сакат да влезеш во животот, отколку да ги имаш двете нозе и да бидеш фрлен во геената, во неизгасливиот оган,

⁴⁶ каде што нивниот црв не умира, и огнот не изгаснува.

⁴⁷ И, ако окото твое те соблазнува, извади го; поарно е за тебе со едно око да влезеш во царството Божјо, отколку да имаш две очи и да бидеш фрлен во геената огнена,

⁴⁸ каде што нивниот црв не умира, и огнот не изгаснува.

⁴⁹ Зашто секој со оган ќе се посоли, и секоја жртва со сол ќе се осоли.

⁵⁰ Солта е добра; но, ако солта биде несолена, со што ќе се осоли? Затоа имајте сол во себе, и мир имајте помеѓу себе.