Марко 8 - Свето Евангелие 2008

ГЛАВА 8 (Зачало 32)

¹ Во тие дни, кога се беше собрал многу народ и немаше што да јадат, Исус ги повика учениците Свои и им рече:

² – Жал Ми е за народот, оти три дни веќе стојат при Мене и нема што да јадат.

³ Ако ги распуштам гладни по куќите нивни, ќе премалеат по пат, зашто некои дошле оддалеку.

⁴ Учениците Му одговорија: – Од каде може човек сите овие да ги насити со леб, овде во пустинава?

⁵ И ги праша: – Колку лебови имате? А тие одговорија: – Седум.

⁶ Тогаш му заповеда на народот да поседне по земјата; па, откако ги зеде седумте лебови, заблагодари, ги раскрши и ги даваше на учениците Свои да ги раздадат; и тие ги ставија пред народот.

⁷ Имаа и малку риби; откако ги благослови, заповеда да им ги разделат и нив.

⁸ И јадоа, и се наситија; и кренаа седум кошници останати парчиња.

⁹ А оние што јадеа, беа околу четири илјади. – И ги распушти.

¹⁰ И веднаш влезе во кораб со учениците Свои и дојде во пределите далманутски. Крај на петокот

(Зачало 33)

¹¹ И излегоа фарисеите и почнаа да се препираат со Него и, искушувајќи Го, Му бараа знак од небото.

¹² А Он воздивна длабоко и рече: – Зошто овој род бара знак? Вистина ви велам: нема да му се даде знак на овој род.

¹³ И кога ги остави, повторно влезе во коработ и премина на другата страна.

¹⁴ Учениците, пак, Негови, беа заборавиле да земат леб, и во коработ немаа со себе повеќе од еден леб.

¹⁵ А Он им заповеда и рече: – Внимавајте, чувајте се од квасот фарисејски и од квасот Иродов!

¹⁶ И си размислуваа помеѓу себе, велејќи: – Тоа е што немаме леб.

¹⁷ А Исус, штом ги разбра, им рече: – Зошто мислите дека немате леб? Зар уште не знаете и не разбирате? Уште ли е скаменето вашето срце?

¹⁸ Очи имате, не гледате ли? Уши имате, не слушате ли? И не помните ли?

¹⁹ Кога ги раскршив петте леба, за пет илјади души, колку полни кошеви со парчиња кренавте? Му велат: – Дванаесет.

²⁰ А седумте – за четири илјади, колку кошници со останати парчиња собравте? Тие Му одговорија: – Седум.

²¹ И им рече: – Па, како тогаш не разбирате? Крај на понеделникот

(Зачало 34)

²² Потоа дојде во Витсаида; и доведоа при Него слеп и Го молеа да се допре до него.

²³ И кога го зеде слепиот за рака, го изведе надвор од селото и, откако плукна на очите негови, ги положи рацете на него, па го праша дали гледа нешто?

²⁴ Тој, кога погледна, рече: – Ги гледам луѓето да врват како дрвја.

²⁵ Потоа, повторно ги положи рацете на очите негови и му рече да погледа. И му се поврати видот и ги гледаше сите јасно.

²⁶ И го испрати во домот негов и му рече: – Не влегувај во селото, ниту раскажувај некому в село. Крај на вторникот

(Зачало 35)

²⁷ И излезе Исус со Своите ученици по селата на Кесарија Филипова. По патот ги прашуваше учениците Свои и им велеше: – За кого Ме мислат луѓето?

²⁸ Тие одговорија: – За Јована Крстителот, некои за Илија, а други, пак, за еден од пророците.

²⁹ Он им рече: – А вие, за кого Ме мислите? Петар Му одговори и рече: – Ти си Христос!

(Зачало 36)

³⁰ И им забрани да говорат за Него, кому и да било.

³¹ Па почна да ги учи, дека Синот Човечки треба многу да пострада, Крај на саботата да биде отфрлен од старешините, првосвештениците и книжниците, и да биде убиен, и на третиот ден да воскресне.

³² И говореше за тоа откриено. Но Петар, откако Го повлече настрана, почна да Го одвраќа.

³³ А Он, кога се заврти и ги погледна учениците Свои, му забрани на Петра да говори и рече: – Бегај од Мене, сатано! Оти не мислиш на она што е Божјо, туку на она што е човечко.

³⁴ И кога го повика народот и учениците Свои, им рече: Кој сака да врви по Мене, нека се одрече од себе, и нека го земе својот крст и нека врви по Мене. Крај на средата

(Зачало 37)

³⁵ Зашто, кој сака да ја спаси својата душа, ќе ја изгуби; а кој ќе ја изгуби душата своја заради Мене и Евангелието, тој ќе ја спаси.

³⁶ Оти, каква полза е за човека, ако го придобие целиот свет, а на душата своја ѝ напакости?

³⁷ Или каков откуп ќе даде човек за својата душа?

³⁸ Зашто, кој се срами од Мене и од зборовите Мои во овој прељубодеен и грешен род, и Синот Човечки ќе се срами од него, кога ќе дојде во славата на Својот Отец со светите ангели. Крај на средата