Марко 7 - Свето Евангелие 2008

ГЛАВА 7

¹ Се собраа при Него фарисеите и некои од книжниците, што беа дошле од Ерусалим.

² И кога видоа дека некои од Неговите ученици јадат леб со нечисти, односно, со неизмиени раце, ги укорија.

³ Зашто фарисеите и сите Јудејци, држејќи го преданието на старите, не јадат, дури не ги измијат рацете до лактите;

⁴ и кога ќе се вратат од пазар, не јадат, дури не се измијат; и уште многу друго има што примиле и го држат: миење на чаши, чинии, котли и столови.

(Зачало 28)

⁵ Потоа фарисеите и книжниците Го прашаа: – Зошто учениците Твои не постапуваат според преданието на старите, но со неизмиени раце јадат леб?

⁶ А Он им одговори и рече: – Добро пророкувал Исаија за вас, лицемерите, како што е напишано: „овој народ со уста Ме почитува, а со срцето негово стои далеку од Мене;

⁷ ама напразно Ме почитува, оти проповеда човечки повелби“.

⁸ Зашто вие, оставајќи ја Божјата заповед, го држите човечкото предание: миење на чинии и чаши, и вршите многу други слични работи. Крај на понеделникот

⁹ И им рече: – Се осмелувате да ја отфрлате Божјата заповед, за да го запазите вашето предание.

¹⁰ Бидејќи Мојсеј рече: „Почитувај ги татка си и мајка си“, и „кој го злослови таткото свој или мајка си, со смрт да се казни“!

¹¹ А вие велите: – Ако некој му рече на татка си или на мајка си: корван, односно, ветено на Бога е она, со кое би се ползувал ти од мене,

¹² и таков не оставате веќе да направи ништо за својот татко или за својата мајка,

¹³ престапувајќи го словото Божјо со вашето предание, што сте го предале вие; и многу такви слични работи правите.

(Зачало 29)

¹⁴ И кога го повика сиот на род, им рече: – Слушајте Ме сите и разберете:

¹⁵ Ништо, коешто влегува во устата на човекот однадвор, не може да го оскверни; но, она што излегува од него, тоа го осквернува човекот.

¹⁶ Ако некој има уши да слуша, нека чуе! Крај на вторникот

¹⁷ И кога се оддалечи од народот и влезе во една куќа, учениците Негови Го прашаа за параболата.

¹⁸ А Он им рече: – Зар и вие сте така неразумни? Не разбирате ли, дека ништо, коешто влегува во човекот однадвор, не може да го оскверни?

¹⁹ Оти, тоа, не му влегува во срцето, туку во стомакот, и излегува надвор, чистејќи ја сета храна.

²⁰ И уште им рече: – Она што излегува од човекот, тоа го осквернува човекот.

²¹ Бидејќи однатре, од срцето човечко, излегуваат лоши помисли, прељубодејства, блудства, убиства,

²² кражби, лакомства, лукавства, пакости, злоби, око лукаво, богохулство, гордост, безумство.

²³ Сето тоа зло однатре излегува и го осквернува човекот.

(Зачало 30)

²⁴ И откако стана оттаму, отиде во пределите тирски и сидонски; и кога влезе во една куќа, сакаше никој да не Го узнае; ама не можеше да се сокрие.

²⁵ Зашто чу за Него една жена, чијашто ќерка имаше нечист дух, па откако дојде, падна пред нозете Негови;

²⁶ а таа жена беше друговерка, по потекло Сирофеничанка; и Го молеше да го истера бесот од ќерка ѝ.

²⁷ Но, Исус ѝ рече: – Остави најнапред да се наситат децата; зашто не е добро да се земе лебот од челадта и да им се фрли на кучињата.

²⁸ А таа одговори и Му рече: – Да, Господи, ама и кучињата јадат под трпезата, од трошките на децата.

²⁹ И ѝ рече: – За тој збор, оди си! Бесот излезе од ќерка ти.

³⁰ И кога се врати дома, ја најде ќерка си како лежи на постела, а бесот беше излегол. Крај на четвртокот

(Зачало 31)

³¹ И пак излезе Исус од пределите тирски и сидонски и отиде кон Галилејското Море, низ пределите на Десетградието.

³² И доведоа при Него еден глув и тепкав, па Го молеа да положи на него рака.

³³ Исус, откако го одведе настрана од народот, ги стави Своите прсти во неговите уши и, кога плукна, се допре до неговиот јазик;

³⁴ па штом погледна кон небото, воздивна и му рече: – Ефата! – што значи: отвори се!

³⁵ И веднаш му се отвори слухот, и се разврзаа врските на неговиот јазик и говореше чисто.

³⁶ И им заповеда никому да не кажуваат. Но, колку Он им забрануваше, толку повеќе тие разгласуваа.

³⁷ И прекумерно се чудеа и велеа: – Сѐ добро прави: и глувите ги прави да слушаат и немите да зборуваат.