Марко 15 - Свето Евангелие 2008

ГЛАВА 15 (Зачало 66)

¹ И веднаш утредента, направија совет првосвештениците со старешините и книжниците, и целиот Синедрион, па, откако Го врзаа Исуса, Го одведоа и Го предадоа на Пилата. Крај на средата

² И Пилат Го праша: – Ти ли си Царот Јудејски? А Он одговори и рече: – Ти велиш.

³ И првосвештениците Го обвинуваа многу.

⁴ А Пилат повторно го праша и рече: – Ништо ли не одговараш? Види колку многу сведочат против Тебе!

⁵ Но Исус ништо повеќе не одговори, така што Пилат се чудеше.

⁶ А на секој празник им отпушташе по еден осуденик, кого што ќе го побараа.

⁷ И беше еден по име Варава, осуден со другарите свои, кои во една буна извршиле убиство.

⁸ И кога извика народот, почна да го моли Пилата да им го направи она, што им го правел секогаш.

⁹ А тој им одговори и рече: – Сакате ли да ви Го пуштам Царот Јудејски?

¹⁰ Оти знаеше дека првосвештениците Го беа предале од завист.

¹¹ Но, првосвештениците го наговорија народот да бара да им го пушти Варава.

¹² А Пилат, повторно им одговори и рече: – Што сакате да направам со Оној, што Го именувате Цар Јудејски?

¹³ Тие одново извикаа, велејќи: – Распни Го!

¹⁴ Пилат им рече: – Какво зло направил? Но тие уште посилно извикаа: – Распни Го!

¹⁵ Тогаш Пилат, сакајќи да му угоди на народот, им го пушти Варава; а Исуса Го биеше и Го предаде да Го распнат. Крај на четвртокот

(Зачало 67)

¹⁶ Војниците, пак, Го одведоа внатре во дворот, односно, во судницата, и повикаа цела чета,

¹⁷ па Му облекоа пурпурна наметка, и откако сплетоа трнов венец, Му го ставија на главата;

¹⁸ и почнаа да Го поздравуваат: – Радувај се, Царе Јудејски!

¹⁹ И Го биеја по главата со трска и плукаа на Него; паѓајќи на колена, Му се клањаа.

²⁰ А кога Го исмеаја, Му ја соблекоа пурпурната наметка, Му ја облекоа Неговата облека и Го поведоа да Го распнат.

²¹ И натераа еден минувач – некојси Симон Киринеец, таткото на Александар и Руф, којшто се враќаше од поле, да Му го носи крстот.

(Зачало 68)

²² Па Го одведоа на местото Голгота, што значи: место на черепи.

²³ И Му даваа да пие вино со смирна, ама Он не зеде.

²⁴ Тие што Го распнаа, ги разделија алиштата Негови, фрлајќи ждрепка, – кој, што да земе. Читај во петокот

²⁵ Беше третиот час, и Го распнаа. Изостави пак во петокот

²⁶ И имаше натпис за вината Негова: „Царот Јудејски“.

²⁷ А со Него распнаа и двајца разбојници, едниот од десната Негова страна, а другиот од левата.

²⁸ И се исполни Писмото, кое вели: „и меѓу беззаконици Го ставија“.

²⁹ А минувачите, вртејќи глава, Го хулеа и велеа: – Уа! Ти, што го уриваш храмот и за три дни го соѕидуваш,

³⁰ спаси се Себеси и слези од крстот!

³¹ Исто така и првосвештениците, заедно со книжниците, Му се смееја и велеа: – Другите ги спасуваше, а Себеси не може да се спаси.

³² Христос, Царот Израилев, нека слезе сега од крстот, па да видиме и да поверуваме. Крај на шестото евангелие за св. страданија Христови и на ризата Господова Го хулеа и распнатите со Него. Читај во петокот

³³ А во шестиот час, настана темнина по целата земја, до деветтиот час.

³⁴ И во деветтиот час, Исус извика гласно, велејќи: – Елои, Елои, лама савахтани? – што значи: – Боже Мој, Боже Мој, зошто си Ме оставил?

³⁵ Некои од оние, што стоеја таму, штом чуја, рекоа: – Ете, го вика Илија.

³⁶ А еден отрча, натопи сунѓер во оцет, па откако го закачи на трска, Му даваше да пие, велејќи: – Почекајте да видиме, ќе дојде ли Илија да Го симне?

³⁷ Исус, пак, кога испушти висок глас, издивна.

³⁸ И храмовата завеса се расцепи на две, одозгора додолу.

³⁹ А стотникот што стоеше спроти Него, кога виде дека Он, откако извика така и издивна, рече: – Навистина Овој Човек бил Син Божји!

⁴⁰ Имаше и жени што оддалеку; меѓу нив беше и Марија Магдалина; и Марија, мајка гледаа им на Јаков Малиот и на Јосија, и Саломија,

⁴¹ коишто и тогаш, кога Он беше во Галилеја, врвеа по Него и Му служеа; – и многу други што беа дошле со Него во Ерусалим. Крај на петокот и на третиот час

⁴² И кога се стемни веќе, бидејќи беше петок, односно, спроти сабота,

(Зачало 69)

⁴³ Дојде Јосиф од Ариматеја, угледен синедрионец, којшто и самиот го очекуваше царството Божјо, се осмели и влезе при Пилата и го помоли за телото Исусово.

⁴⁴ Пилат се зачуди дека Он веќ е умрел; и кога го повика стотникот, го праша: – Зар веќе умрел?

⁴⁵ Па штом узна од стотникот, му го даде телото на Јосифа.

⁴⁶ А Јосиф купи плаштаница, Го симна и Го обви во плаштаницата, и Го положи во гроб, што беше издлабен во карпа; и навали камен на гробната врата.

⁴⁷ А Марија Магдалина и Марија Јосиева гледаа каде Го полагаат. Крај на десеттото евангелие за страданијата Христови