Марко 11 - Свето Евангелие 2008

ГЛАВА 11 (Зачало 49)

¹ И кога се приближи до Ерусалим, во Витфагија и Витанија, при Маслиновата Гора, испрати Исус двајца од учениците,

² и им рече: – Одете во селоно што е наспроти вас, па штом ќе влезете во него, ќе најдете врзано магаренце, коешто ниеден човек не го јавал; одврзете го и доведете го!

³ И, ако ви рече некој: зошто го правите тоа? – Кажете дека Му е потребно на Господа; и тој веднаш ќе го прати тука.

⁴ Тие отидоа и го најдоа магаренцето, врзано за портата однадвор, на раскрсницата, и го одврзаа.

⁵ И некои од оние што стоеја таму, им рекоа: – Што правите? Зошто го одврзувате магаренцето?

⁶ А тие им одговорија, како што им беше заповедал Исус, и тие ги оставија.

⁷ И го доведоа магаренцето при Исуса, ги кладоа врз него алиштата свои, и Он седна на него.

⁸ И мнозина ги постилаа своите облеки по патот.

⁹ А оние што одеа пред Него и по Него, викаа и велеа: Осана! Благословен е Оној Кој доаѓа во името Господово!

¹⁰ Благословено е царството на нашиот татко Давида, коешто доаѓа во името Господово! Осана во висините!

(Зачало 50)

¹¹ И влезе Исус во Ерусалим, и во храмот; разгледа сѐ; па како веќе беше доцна, излезе и отиде со дванаесетте во Витанија. Крај на понеделникот

¹² А утредента, кога излегоа од Витанија, Он огладне;

¹³ и кога оддалеку виде една смоква покриена со лисја, се приближи, не би ли нашол нешто на неа; но, кога се доближи до неа, не најде ништо освен лисја, оти уште не беше времето за смокви.

¹⁴ И кога одговори Исус, ѝ рече: – Отсега, никој довека да не вкуси плод од тебе! И го чуја тоа учениците Негови.

¹⁵ И пак дојдоа во Ерусалим. Кога влезе Исус во храмот, почна да ги пади оние што продаваа и купуваа во храмот, и ги преврти масите на менувачите и столовите на оние што продаваа гулаби;

¹⁶ и не даваше да пренесе никој преку храмот каков и да било сад.

¹⁷ И ги поучуваше, велејќи: – Не е ли напишано: „домот Мој, дом за молитва на сите народи ќе се нарече“; А вие го направивте како разбојничка пештера.

¹⁸ И го чуја тоа книжниците и првосвештениците, и гледаа како да Го погубат, зашто се боеја од Него, оти сиот народ се восхитуваше на Неговото учење.

¹⁹ А кога се смрачи, Он излезе надвор од градот.

²⁰ Утредента, минувајќи, ја видоа смоквата исушена од корен.

²¹ И кога се сети, Петар Му рече: – Рави, гледај! Смоквата што ја проколна, се исушила.

²² А Исус им одговори и рече:

(Зачало 51)

²³ И мајте вера во Бога. Оти, вистина ви велам: ако некој ѝ рече на оваа планина: – дигни се и фрли се в море! – и не се посомнева во срцето свое, а поверува дека ќ е биде како што рекол, ќе му се исполни, што и да каже. Крај на вторникот

²⁴ Затоа ви велам: сѐ што ќе побарате во молитва, верувајте дека ќе го добиете; и ќе ви биде.

²⁵ И кога стоите на молитва, проштевајте ако имате нешто против некого, па и вашиот небесен Отец да ви ги прости вашите гревови.

²⁶ Ако ли, пак, вие не проштевате, и вашиот небесен Отец нема да ви ги прости гревовите ваши. Крај на средата

(Зачало 52)

²⁷ И пак дојдоа во Ерусалим; и кога одеше низ храмот, се приближија до Него првосвештениците и книжниците, и старешините,

²⁸ па Му рекоа: – Со каква власт го правиш тоа? И кој Ти ја дал таа власт да го правиш тоа?

²⁹ А Исус им одговори и рече: – Ќе ве прашам и Јас еден збор и одговорете Ми; па тогаш и Јас ќе ви кажам, со каква власт го правам тоа.

³⁰ Крштението Јованово од небото ли беше, или од луѓето? Одговорете Ми!

³¹ А тие си мислеа во себе и велеа: – Ако кажеме: од небото, – ќе рече: па зошто не му поверувавте?

³² Но, ако кажеме: од луѓето? – се плашеа од народот; зашто сите го сметаа Јована за вистински пророк.

³³ И кога Му одговорија на Исуса, рекоа: – Не знаеме! А Исус им одговори и рече: – Ни Јас не ви кажувам, со каква власт го вршам тоа. Крај на четвртокот