Марко 10 - Свето Евангелие 2008

ГЛАВА 10

¹ Па кога стана Исус оттаму, премина во пределите јудејски, оданде Јордан. И пак приоѓаше народ кон Него; а Он, според Својот обичај, ги поучуваше. Крај на понеделникот

(Зачало 43)

² И пристапија фарисеите и Го прашаа, искушувајќи Го: – Допуштено ли е, да ја остави човек својата жена?

³ А Он им одговори и рече: – Како ви заповеда Мојсеј?

⁴ Тие рекоа: – Мојсеј дозволи да се напише разводно писмо и да се отпушти.

⁵ Одговори Исус и им рече: – Заради вашето жестоко срце ви ја напишал таа заповед.

⁶ Во почетокот на светот, пак, Бог ги создаде маж и жена.

⁷ Затоа човек ќе го остави татка си и мајка си,

⁸ и ќе се прилепи до жената своја, и обата ќе бидат едно тело; и така, тие веќе не се двајца, а едно тело.

⁹ А Бог што соединил, човек да не разделува.

¹⁰ И во домот, учениците Негови повторно Го прашаа за тоа.

¹¹ И им рече: Кој ќе ја напушти својата жена и ќе се ожени со друга, тој прељубодејствува кон неа;

(Зачало 44)

¹² а и жена, ако го напушти својот маж и се омажи за друг, прељубодејствува. Крај на вторникот. Призив на Св. Дух

¹³ И донесуваа кај Него деца, за да се допре до нив, но учениците им забрануваа на оние што ги носеа.

¹⁴ Кога го виде тоа Исус, негодуваше и рече: – Оставете ги децата да приоѓаат кај Мене и не пречете им, зашто на таквите е царството Божјо.

¹⁵ Вистина ви велам: кој не го прима царството Божјо како дете, тој нема да влезе во него.

¹⁶ И кога ги прегрна, ги положи рацете врз нив и ги благословуваше. Крај на средата

(Зачало 45)

¹⁷ И кога излегуваше на пат, притрча некој, падна на колена пред Него и Го праша: – Благ Учителе, што треба да направам, за да наследам живот вечен?

¹⁸ А Исус му рече: – Зошто Ме нарекуваш благ? Никој не е благ, освен Единиот Бог.

¹⁹ Заповедите ги знаеш: не прељубодејствувај; не кради; не сведочи лажно; не навредувај; почитувај го татка си и мајка си.

²⁰ А тој Му одговори и рече: – Учителе, сето тоа сум го запазил од младоста моја.

²¹ Кога го погледна Исус, му омиле, па му рече: – Едно не ти достига: оди и продај сѐ што имаш, и раздај го на сиромаси, и ќе имаш сокровиште на небото; дојди и врви по Мене, откако ќе го земеш крстот.

²² Тој, пак, кога се смути од тие зборови, си отиде нажален, бидејќи имаше големо богатство.

²³ И кога погледа Исус, им рече на учениците Свои: Колку е тешко да влезат во царството Божјо оние што имаат богатство.

(Зачало 46)

²⁴ А учениците се уплашија од зборовите Негови. Но, Исус повторно им одговори и рече: – Чеда, колку им е тешко на оние, што се надеваат на богатството, да влезат во царството Божјо!

²⁵ Полесно е камила да мине низ иглени уши, отколку богат да влезе во царството Божјо.

²⁶ А тие се чудеа многу и си велеа помеѓу себе: – Тогаш, кој може да се спаси?

²⁷ Кога ги погледа Исус, им рече: – За луѓето тоа е невозможно, но не и за Бога; зашто за Бога сѐ е можно. Крај на четвртокот

²⁸ И, Петар почна да Му говори: – Ете, ние оставивме сѐ и по Тебе одевме.

²⁹ А Исус им одговори и рече: – Вистина ви велам: нема таков што оставил куќа, или браќа, или сестри, или татко, или мајка, или жена, или деца, или имот, заради Мене и Евангелието,

³⁰ а да не примил, и тоа сега, во ова време, стопати повеќе од куќа, и браќа, и сестри, и татко, и мајка, и деца, и нива, а во идниот век – и живот вечен.

³¹ И мнозина први ќе бидат последни, а последните – први.

³² Кога беа на пат, искачувајќи се за Ерусалим, Исус одеше пред нив, а тие беа уплашени; па, врвејќи по Него, се плашеа. Крај на петокот И кога ги повика повторно дванаесетте, почна да им зборува што ќе се случи со Него:

(Зачало 47)

³³ – Ете, се искачуваме кон Ерусалим и Синот Човечки ќе биде предаден на првосвештениците и книжниците, и ќе Го осудат на смрт, и ќе Го предадат на незнабошците.

³⁴ И ќе Го исмеат, и ќе Го бијат, и ќе Го плукаат, и ќе Го убијат, и на третиот ден ќе воскресне.

³⁵ Тогаш пристапија кон Него Заведеевите синови, Јаков и Јован, и рекоа: – Учителе, сакаме да ни направиш она што ќе го побараме.

³⁶ Он ги праша: – Што сакате да ви направам?

³⁷ А тие Му одговорија: – Дај ни да седнеме при Тебе, едниот оддесно, а другиот одлево, во славата Твоја.

³⁸ Но Он им рече: – Не знаете што сакате! Можете ли да ја пиете чашата што ја пијам Јас и да се крстите со крштението, со коешто се крштевам Јас?

³⁹ Тие Му одговорија: – Можеме! А Исус им рече: – Чашата, што ја пијам Јас, ќе ја пиете, и со крштението, со кое се крштевам Јас, ќе се крстите;

⁴⁰ но, да дозволам да се седи од Мојата десна или лева страна, не зависи од Мене; тоа е за оние, за коишто е подготвено.

⁴¹ Десетте, пак, штом го чуја тоа, негодуваа против Јакова и Јована.

⁴² А Исус, кога ги повика, им рече: – Знаете дека оние што се сметаат кнезови народни, господарат над нив, и управниците управуваат над нив.

⁴³ Но меѓу вас нема да биде така; а кој меѓу вас сака да биде поголем, нека ви биде слуга;

⁴⁴ и кој сака меѓу вас да биде прв, нека ви биде роб на сите.

⁴⁵ Зашто и Синот Човечки не дојде за да Му служат, но да послужи и да ја даде душата Своја за откуп на мнозина. Крај на неделата

(Зачало 48)

⁴⁶ Потоа, пристигнаа во Ерихон. И кога излегуваше Исус од Ерихон со учениците Свои и со многу народ, Тимеевиот син, Вартимеј, кој беше слеп, седеше покрај патот и просеше.

⁴⁷ Па, откако чу оти е тоа Исус Назареецот, почна да вика и да вели: – Исусе, сине Давидов, помилуј ме!

⁴⁸ И мнозина му велеа да молчи, но тој уште повеќе викаше: – Сине Давидов, помилуј ме!

⁴⁹ Исус застана и рече да го викнат. И го повикаа слепиот, говорејќи му: – Не бој се, стани, те вика!

⁵⁰ Тој, кога ја фрли наметката своја, стана и дојде при Исуса.

⁵¹ А Исус, одговарајќи му, го праша: – Што сакаш да ти направам? Слепиот Му рече: – Да прогледам, Учителе!

⁵² Исус му рече: – Оди си, верата твоја те спаси! И тој веднаш прогледа, па тргна патем, по Исуса. Крај на понеделникот