Лука 6 - Свето Евангелие 2008

ГЛАВА 6 (Зачало 22)

¹ Во првата сабота, по вториот ден од Пасха, се случи да минува преку нивјето и учениците Негови кинеа класје и, триејќи ги со раце, јадеа.

² А некои од фарисеите им рекоа: – Зошто го правите тоа, што не треба да се прави во сабота?

³ Исус им одговори и рече: – Зар не сте читале што направи Давид, кога огладне самиот тој и оние што беа со него?

⁴ Откако влезе во домот Божји, ги зеде лебовите од предложението, коишто не требаше да ги јаде никој, освен свештениците, па јадеше, и им даде на оние што беа со него!

⁵ И им рече: – Синот Човечки е господар и на саботата.

⁶ Се случи, пак, и другата сабота да влезе во синагогата и да поучува; а таму имаше еден човек, кому десната рака му беше исушена.

⁷ Книжниците и фарисеите гледаа на Него, дали ќе го излечи во сабота, за да Го обвинат.

⁸ Но Он, знаејќи ги нивните помисли, му рече на човекот со исушената рака: – Стани и застани насреде! И тој стана, и застана.

⁹ Тогаш им рече Исус: – Ќе ве прашам: што е дозволено да прави човек во сабота – добро или зло? Да спаси една душа или да погуби? А тие молчеа.

¹⁰ Па, откако ги изгледа сите, му рече на човекот: – Протегни ја раката своја! Тој направи така; и раката му стана здрава како другата. Крај на саботата

¹¹ А тие се разгневија многу и се советуваа помеѓу себе што да Му направат на Исуса.

(Зачало 23)

¹² Тие денови се искачи на една гора, за да се помоли, и ја помина целата ноќ во молитва кон Бога.

¹³ А кога се раздени, ги повика учениците Свои и од нив избра дванаесет, кои ги нарече и апостоли:

¹⁴ Симона, кого го нарече Петар, и брат му Андреја, Јакова и Јована, Филипа и Вартоломеја,

¹⁵ Матеја и Тома, Јакова Алфеев и Симона, наречен Зилот,

¹⁶ Јуда Јаковов и Јуда Искариот, којшто и Го предаде.

(Зачало 24)

¹⁷ Па, откако слезе заедно со нив, Он се задржа на едно рамно место; таму беа и мнозина Негови ученици и многу луѓе од цела Јудеја и Ерусалим, и од приморјето тирско и сидонско,

¹⁸ кои беа дошле да Го чујат и да се исцелат од болестите свои, како и оние што страдаа од нечисти духови, и се излекуваа.

¹⁹ И сиот народ сакаше да се допре до Него, зашто од Него излегуваше сила и ги лекуваше сите. Крај на четвртокот

²⁰ А Он, откако ги подигна очите кон учениците Свои, говореше: – Блажени сте вие, сиромашните по дух, зашто ваше е царството Божјо!

²¹ Блажени сте вие, кои сега гладувате, оти ќе се наситите!

²² Блажени ќе бидете, кога ќе ве намразат луѓето, и ќе ве одделат и похулат, и ќе го исфрлат името ваше како лошо, заради Синот Човечки!

²³ Зарадувајте се во оној ден и развеселете се, оти голема е наградата ваша на небесата! Крај на петокот и на преподобните Зашто и нивните татковци така постапуваа со пророците.

(Зачало 25)

²⁴ Но тешко вам, богати, зашто веќе сте ја примиле својата утеха!

²⁵ Тешко вам, презаситени сега, оти ќе огладни те! Тешко вам, коишто се смеете сега, зашто ќе заридате и ќе заплачете!

²⁶ Тешко вам, кога ќе почнат сите луѓе да зборуваат добро за вас! Зашто и нивните татковци така им правеа на лажните пророци.

²⁷ Но вам, коишто слушате, ви велам: љубете ги непријателите свои; правете им добро на оние што ве мразат;

²⁸ благословувајте ги оние што ве колнат, и молете се за оние што ве навредуваат!

²⁹ На оној, што ќе те удри по едниот образ, заврти му го и другиот; а на оној, што сака да ти ја земе наметката, подај му ја и кошулата.

³⁰ Секому, кој ти бара, – подај; и од оној што зема од тебе нешто, не барај да ти врати! Крај на понеделникот

(Зачало 26)

³¹ Па, како што сакате да постапуваат луѓето со вас, така постапувајте и вие со нив!

³² И, ако ги сакате оние, што вас ве љубат, каква ви е наградата? Зашто и грешниците ги љубат оние што ги сакаат нив.

³³ И, ако им правите добро на оние што вам ви прават добро, каква ви е наградата? Оти и грешниците го прават тоа.

³⁴ И, ако им давате заем на оние, од кои се надевате дека ќе ви го вратат, каква ви е наградата? Зашто и грешниците им даваат заем на грешници, за да им се врати истото.

³⁵ Туку, вие љубете ги непријателите ваши и правете добро, и на заем давајте, без да очекувате нешто; па ќе биде голема наградата ваша и ќе бидете синови на Севишниот; зашто Он е благ кон неблагодарните и кон лошите.

³⁶ И така, бидете милостиви како што е милостив вашиот Отец! Крај на неделата

(Зачало 27)

³⁷ Не судете и нема да бидете судени; и не осудувајте, за да не бидете осудени; проштевајте и ќе ви биде простено;

³⁸ давајте и ќе ви се даде: мерка добра, набиена, натресена и преполнета ќе ви дадат в раце; оти со каква мерка мерите, со таква и ќе ви се мери!

³⁹ И им кажа парабола: – Може ли слепиот слеп да води? Не ќе паднат ли двајцата во јама?

⁴⁰ Нема ученик поголем од својот учител; но секој што ќе се усоврши, ќе биде како и учителот негов.

⁴¹ И зошто ја гледаш раската во окото на брата си, а гредата во своето око не ја чувствуваш?

⁴² Или, како можеш да му речеш на својот брат: – Дозволи, брате, да ти ја извадам раската од окото твое; кога самиот не ја гледаш гредата во своето око? Лицемере, најнапред извади ја гредата од своето око, па тогаш ќе видиш како да ја извадиш раската од окото на брата си.

⁴³ Зашто, нема добро дрво, кое дава лош плод, ниту лошо дрво, кое дава добар плод.

⁴⁴ Секое, пак, дрво се познава по својот плод; зашто, не се берат смокви од трње, ниту се бере грозје од капини.

⁴⁵ Добриот човек од доброто сокровиште на своето срце изнесува добро, а лошиот човек од лошото сокровиште на своето срце изнесува лошо; оти од преполнето срце зборува устата негова. Крај на вторникот

(Зачало 28)

⁴⁶ И зошто Ми викате: „Господи, Господи“! – а не го извршувате она што ви велам?

⁴⁷ Секој што доаѓа при Мене и ги слуша зборовите Мои, и ги исполнува, ќе ви кажам на кого прилега.

⁴⁸ Тој прилега на човек, кој прави куќа, па ископа и продлабочи, и постави темели на камен; а кога настана поплава, реката напна на таа куќа и не можеше да ја помрдне, оти беше основана на камен.

⁴⁹ А оној што слуша и не исполнува, прилега на човек, кој направил куќа на земја, без темели; и кога напна реката, веднаш ја урна, и паѓањето на таа куќа беше големо.