Лука 24 - Свето Евангелие 2008

ГЛАВА 24 (Зачало 112)

¹ И во првиот ден по саботата, многу рано, тие дојдоа на гробот, носејќи ги подготвените мириси, а заедно со нив беа и некои други;

² ама плочата на гробот ја најдоа превртена.

³ И откако влегоа, не го најдоа телото на Господа Исуса.

⁴ И додека се чудеа на тоа, одеднаш застанаа пред нив двајца мажи во светли облеки;

⁵ тие се уплашија и ги наведнаа лицата кон земјата, а овие им рекоа: – Зошто Го барате Живиот меѓу мртвите?

⁶ Не е овде, а воскресна; сетете се како ви рече, кога беше уште во Галилеја,

⁷ говорејќи, дека Синот Човечки треба да биде предаден во рацете на луѓе грешници и да биде распнат, и на третиот ден да воскресне.

⁸ И се сетија на Неговите зборови.

⁹ Па штом се вратија од гробот, им го соопштија сето тоа на единаесетте и на сите други.

¹⁰ А тие беа Марија Магдалина, и Јоана, и Марија Јаковова и други со нив, што им го кажаа тоа на апостолите.

¹¹ И нивните зборови им изгледаа како лага, и не им поверуваа.

(Зачало 113)

¹² Но, Петар стана и отиде бргу до гробот, и кога се наведна, ја виде внатре само плаштаницата и се врати, чудејќи се самиот во себе за она што се случило. Крај на четвртото воскресно евангелие

¹³ Во истиот ден двајца од нив одеа во едно село, по име Емаус, кое беше оддалечено од Ерусалим шеесет стадии;

¹⁴ и зборуваа помеѓу себе за сите овие настани.

¹⁵ И кога разговараа и се прашуваа еден со друг, Самиот Исус им се приближи и одеше со нив;

¹⁶ но очите им се замрежија за да не Го познаат.

¹⁷ А Он им рече: – Какви се тие зборови што ги разменувате помеѓу себе, одејќи и зошто сте нажалени?

¹⁸ Едниот од нив, по име Клеопа, Му одговори и рече: – Само Ти ли си туѓинец во Ерусалим, та не си разбрал што се случи во него овие дни?

¹⁹ И ги праша: – Што? Тие Му одговорија: – Она што стана со Исуса Назареецот, Којшто беше пророк, силен на дело и слово, пред Бога и пред целиот народ;

²⁰ како нашите првосвештеници и управници Го предадоа да биде осуден на смрт и Го распнаа;

²¹ а ние се надевавме, дека Овој е што требаше да го избави Израилот; но, и покрај сето тоа, денеска е веќе трети ден, откако стана ова.

²² А и некои жени од нашите нѐ исплашија; тие биле рано на гробот,

²³ и не го нашле телото Негово; и кога се вратија, рекоа дека им се јавиле ангели и им кажале дека Он е жив.

²⁴ Отидоа на гробот и некои од нашите и нашле исто така, како што рекоа жените; ама Него не Го виделе.

²⁵ Тогаш Он им рече: – О, безумни и тврди по срце, да верувате во сѐ што рекле пророците!

²⁶ Не требаше ли така да пострада Христос и да влезе во Својата слава?

²⁷ Па, откако почна од Мојсеја и од сите пророци, им говореше што е кажано за Него во целото Писмо.

²⁸ И тие се приближија до селото, во кое одеа; а Он се направи како да сака да продолжи.

²⁹ Но тие Го задржаа, велејќи: – Остани со нас, оти денот измина и наскоро ќе се стемни. Он влезе и остана со нив.

³⁰ А кога седеше со нив на трпезата, зеде леб, го благослови, го прекрши и им подаваше;

³¹ тогаш им се отворија очите и тие Го познаа; но Он стана невидлив за нив.

³² И си рекоа еден на друг: – Зар не гореа срцата наши кога ни зборуваше по патот и кога ни го објаснуваше Писмото?

³³ И во истиот час станаа, се вратија во Ерусалим и ги најдоа собрани единаесетте и оние што беа со нив,

³⁴ коишто говореа дека Господ навистина воскреснал и му се јавил на Симона.

³⁵ И тие им кажаа за она што им се случи по патот и како Го познаа, кога го прекршуваше лебот. Крај на вторникот и на петтото воскресно евангелие

(Зачало 114)

³⁶ Тие додека уште говореа за тоа, Самиот Исус застана сред нив и им рече: – Мир вам!

³⁷ А тие се збунија и така преплашени помислија дека гледаат дух,

³⁸ но Он им рече: – Што се плашите и зошто такви мисли влегуваат во срцата ваши?

³⁹ Видете ги рацете Мои и нозете Мои: – Јас сум Истиот; допрете се до Мене и гледајте; зашто духот нема тело и коски, а како што гледате, – Јас имам.

⁴⁰ А кога го рече тоа, им ги покажа рацете и нозете.

⁴¹ Но, бидејќи тие од радост уште не веруваа и се чудеа, Он им рече: – Имате ли овде нешто за јадење?

⁴² Тие Му дадоа едно парче печена риба и мед со саќе.

⁴³ И кога зеде, јадеше пред нив.

⁴⁴ Па им рече: – Ете, тоа е за кое ви зборував уште додека бев со вас, оти треба да се исполни сѐ што е напишано за Мене во Законот Мојсеев и кај Пророците, и во Псалмите.

⁴⁵ Тогаш им го отвори умот за да ги разбираат Писмата,

⁴⁶ и им рече: – Така е напишано и така требаше да пострада Христос, и да воскресне од мртвите на третиот ден,

⁴⁷ и да биде проповедано во Негово име покајание и прошка на гревовите при сите народи, почнувајќи од Ерусалим;

⁴⁸ а вие сте сведоци за ова.

⁴⁹ И ете, Јас ќе го испратам врз вас ветеното од Мојот Отец; а вие останете во градот Ерусалим, додека не се облечете во сила одозгора.

⁵⁰ И ги изведе надвор од Витанија, па кога ги подигна рацете, ги благослови.

⁵¹ И кога ги благословуваше, се оддели од нив и се вознесуваше на небото;

⁵² тие Му се поклонија и се вратија во Ерусалим со голема радост.

⁵³ И беа постојано во храмот, каде што Го славеа и благословуваа Бога. Амин!