Лука 22 - Свето Евангелие 2008

ГЛАВА 22

¹ Наближуваше празникот бесквасници, наречен Пасха;

² а првосвештениците и книжниците гледаа како да Го погубат, оти се плашеа од народот.

³ И влезе сатаната во Јуда, наречен Искариот, еден од бројот на дванаесетте.

⁴ И кога отиде, се договори со првосвештениците и кнезовите, како да им Го предаде.

⁵ Тие се зарадуваа и се согласија да му дадат сребреници.

⁶ И тој вети, и бараше погодно време, да им Го предаде тајно од народот. Читај во понеделникот од Сирната седмица

⁷ И дојде денот бесквасници, кога требаше да се заколе пасхалното јагне;

⁸ па, Исус ги испрати Петра и Јована и им рече: – Отидете и пригответе ни пасха, за да јадеме. Крај на петокот

⁹ А тие Му рекоа: – Каде сакаш да приготвиме?

¹⁰ Он им рече: – Ете, влегувајќи в град, ќе ве сретне човек со стомна вода; одете по него во куќата, каде што ќе влезе,

¹¹ и кажете му на домаќинот од куќата: Учителот ти вели: каде е собата, во која треба да јадам пасха со учениците Свои?

¹² И тој ќе ви покаже голема соба, послана; – таму пригответе.

¹³ Кога отидоа, најдоа како што им беше рекол и ја приготвија пасхата.

¹⁴ А кога дојде времето, Он седна на трпезата и дванаесетте апостоли со Него.

¹⁵ И им рече: – Од сѐ срце сакав да ја јадам оваа пасха со вас, пред да пострадам;

¹⁶ оти, ви велам: нема веќе да јадам од неа, додека не се изврши во царството Божјо.

¹⁷ Па, откако ја зеде чашата, заблагодари и рече: – Земете и разделете ја помеѓу себе,

¹⁸ зашто нема да пијам од лозовиот плод, додека не дојде царството Божјо.

¹⁹ Потоа зеде леб и заблагодари, го прекрши и им даде, велејќи: – Ова е Моето тело, кое се дава за вас; правете го ова во Мој спомен.

²⁰ Исто така и со чашата, по вечера, велејќи: – Оваа чаша е Новиот завет со Мојата крв, која се пролева за вас.

²¹ Но, ете, раката на оној што Ме предава е со Мене на трпезава.

²² Синот Човечки, пак, иде, според реченото, ама тешко на оној човек, којшто ќе Го предаде.

²³ И почнаа да се прашуваат помеѓу себе, кој ли ќе е од нив, што ќе го направи тоа?

²⁴ А се појави помеѓу нив и расправија, кој од нив да се смета за поголем.

²⁵ Но, Он им рече: – Царевите владеат над народите, а оние што управуваат над нив, се викаат добротвори.

²⁶ Вие, пак, немојте така; но поголемиот меѓу вас да биде како најмалиот, и тој што е старешина, да биде како слуга.

²⁷ Зашто, кој е поголем: тој што седи на трпезата, или оној што слугува? Зар не е оној што седи? А Јас сум меѓу вас како слуга.

²⁸ Но, вие сте коишто истрајавте со Мене во Моите напасти,

²⁹ и Јас ви ветувам царство, како што Ми вети Мојот Отец,

³⁰ за да јадете и да пиете на трпезата Моја во царството Мое, и да седнете на престоли и да им судите на дванаесетте Израилеви колена.

³¹ И рече Господ: – Симоне, Симоне, ете, сатаната посака да ве сее како пченица;

³² но Јас се молев за тебе, за да не намали твојата вера; а ти некогаш, кога ќе се обратиш, утврди ги браќата свои.

³³ А тој Му одговори: – Господи, готов сум да одам со Тебе и во затвор, и на смрт.

³⁴ Но, Он рече: – Ти велам, Петре, нема да пропее денеска петел, додека трипати не одречеш дека Ме познаваш.

³⁵ Па им рече: – Кога ве испратив без ќесе, и без торба, и без обувки, останавте ли лишени од нешто? Тие одговорија: – Од ништо.

³⁶ И им рече: – Но сега, кој има ќесе, нека си го земе, исто така и торба; а кој нема, нека си ја продаде облеката и да купи нож;

³⁷ зашто, ви велам, на Мене треба да се изврши и ова од Писмото: „и меѓу беззаконици Го ставија“. Оти она, што е напишано за Мене, – се исполнува.

³⁸ А тие рекоа: – Господи, еве овде има два ножа. Он им одговори: – Доволно се.

(Зачало 109)

³⁹ И кога излезе, киниса, како и обично, кон Маслиновата Гора; по Него одеа и учениците Негови. Крај на понеделникот од Сирната седмица и на Вел. Четврток, на утрената

⁴⁰ А кога дојде на местото, им рече: – Молете се, за да не паднете во искушение.

⁴¹ И Он се одвои од нив, колку камен што може да се фрли, па преклони колена и се молеше,

⁴² велејќи: – Оче, ако сакаш да ме одмине оваа чаша! Ама, да не биде Мојата волја, туку Твојата. Изостави во вторникот. Читај на Вел. Четврток

⁴³ И Му се јави ангел од небото и Го поткрепуваше.

⁴⁴ И, бидејќи се наоѓаше во внатрешна борба, поусрдно се молеше, а потта Му беше како капки крв што паѓаа на земјата.

⁴⁵ Штом стана од молитвата, Изостави на Вел. Четврток и читај според Матеја, зачало 108 Читај во вторникот дојде при учениците Свои и ги најде заспани од тага.

⁴⁶ И им рече: – Зошто спиете? Станете и молете се, за да не паднете во искушение.

⁴⁷ Идодека Он уштезборуваше, ете, се појави многу народ и пред сите одеше еден од дванаесетте, наречен Јуда, кој се приближи до Исуса за да Го целива. Зашто таков знак им беше дал: кого ќе Го целивам, Он е.

⁴⁸ А Исус му рече: – Јудо, со целив ли Го предаваш Синот Човечки?

⁴⁹ А оние што беа со Него, кога видоа што ќе стане, Му рекоа: – Господи, да удриме ли со нож?

⁵⁰ И еден од нив го удри слугата на првосвештеникот и му го отсече десното уво.

⁵¹ А Исус одговори и рече: – Оставете го тоа, запрете! Па, кога се допре до увото негово, го излечи.

⁵² А на првосвештениците и црковните управници, и на старешините што беа дошле против Него, им рече: – Како на разбојник ли сте излегле со ножеви и колови, за да Ме фатите?

⁵³ Секој ден бев со вас во храмот и не кренавте рака на Мене, но сега е вашето време и власта на мракот.

⁵⁴ И кога Го фатија, Го поведоа и одведоа во домот на првосвештеникот. А Петар оддалеку одеше по Него.

⁵⁵ Кога запалија оган и седнаа заедно, седна и Петар меѓу нив.

⁵⁶ А една слугинка, штом го виде како седи покрај огнот, погледна на него и рече: – И овој беше со Него!

⁵⁷ Но тој се одрече од Него, велејќи: – Жено, не Го познавам!

⁵⁸ Малку потоа, кога го виде еден друг, рече: – И ти си од нив! Но Петар рече: – Човеку, не сум!

⁵⁹ А кога мина време околу еден час, некој друг почна да тврди, говорејќи: – Навистина, и овој беше со Него, оти е Галилеец.

⁶⁰ Но Петар рече: – Човеку, не знам што зборуваш! И наеднаш, уште додека говореше, петел запеа.

⁶¹ Тогаш Господ се сврти и го погледна Петра, и Петар се сети на Господовите зборови што Му ги беше рекол: – уште додека петел не пропее, трипати ќе се одречеш од Мене.

⁶² И штом излезе надвор, плачеше горко.

⁶³ А луѓето што Го држеа Исуса, Му се потсмеваа и Го биеја.

⁶⁴ Па, кога Го покрија, Го удираа по образите и Го прашуваа, велејќи: – Проречи кој Те удри?

⁶⁵ И многу други хули рекоа против Него.

⁶⁶ А кога се раздени, се собраа старешините народни, првосвештениците и книжниците и Го одведоа во својот Синедрион,

⁶⁷ и рекоа: – Ако си Ти Христос, кажи ни! Но, Он им одговори: – И да ви кажам, нема да поверувате.

⁶⁸ И да ве прашам, нема да Ми одговорите, ниту ќе Ме пуштите.

⁶⁹ Отсега Синот Човечки ќе седне оддесно на силата Божја.

⁷⁰ И сите рекоа: – Ти ли си, значи, Синот Божји? А Он им рече: – Вие велите, дека сум Јас.

⁷¹ А тие рекоа: – Какво сведоштво ни треба уште? Ние самите чувме од Неговата уста.