Лука 2 - Свето Евангелие 2008

ГЛАВА 2 (Зачало 5)

¹ Во тие дни излезе заповед од царот Август за попис на сите жители.

² Тоа беше прв попис кога управуваше Кириниј со Сирија.

³ И одеа сите да се запишат, секој во својот град.

⁴ Отиде и Јосиф од Галилеја, од градот Назарет, во Јудеја, во градот Давидов, наречен Витлеем, бидејќи беше од домот и племето Давидово,

⁵ за да се запише со Марија, свршената за него жена, која не беше празна.

⁶ А кога беа таму, нејзе ѝ дојде времето да роди.

⁷ И Го роди својот Син првенец, Го пови и Го положи во јасли, оти за нив немаше место во преноќиштето.

⁸ Имаше пастири во тој крај, кои ноќеваа таму и го чуваа своето стадо.

⁹ И ете, ангел Господов застана меѓу нив и славата Господова ги осветли; и се уплашија многу.

¹⁰ А ангелот им рече: – Не бојте се! Ете, ви соопштувам голема радост, која ќе биде за сите луѓе;

¹¹ зашто денеска во градот Давидов, ви се роди Спасител, Којшто е Христос Господ;

¹² и еве ви знак: ќе најдете повиен Младенец, Којшто лежи во јасли.

¹³ И одеднаш со ангелот се јави многубројно небесно воинство, кое Го славеше Бога, велејќи:

¹⁴ – Слава на Бога во висините, а на земјата мир и меѓу луѓето добра волја!

¹⁵ Кога си отидоа ангелите од нив на небо, пастирите си рекоа меѓу себе: – Да отидеме во Витлеем и да видиме што станало таму, што ни го соопшти Господ.

¹⁶ И дојдоа брзо и ги најдоа Јосифа и Марија, и Младенецот, Којшто лежи во јаслите.

¹⁷ А штом видоа, кажаа сѐ што им беше речено за Тоа Дете.

¹⁸ И сите што слушнаа, се восхитуваа на сето она што им го кажуваа пастирите.

¹⁹ А Марија ги пазеше сите тие зборови, слагајќи ги во срцето свое.

(Зачало 6)

²⁰ И се вратија пастирите, славејќи и фалејќи Го Бога за сѐ што чуја и видоа, како што им беше речено. Крај спроти Рождество Христово и на третиот час

²¹ А кога се навршија осум дена, за да биде обрезан Младенецот, Му Го дадоа името Исус, изречено од ангелот уште пред да биде зачнат во утробата. Изостави на Обрезание

²² И кога се навршија деновите на нејзиното очистување, според Законот на Мојсеја,

(Зачало 7)

²³ Го донесоа во Ерусалим за да Го претстават пред Господа. Како што е напишано во Законот Господов, дека секое машко дете, коешто прво ќе ја отвори утробата, да се посвети на Господа;

²⁴ и да се даде жртва, како што е речено во Законот Господов, две грлици или две гулапчиња.

(Зачало 8)

²⁵ Аво Ерусалим живееше тогаш еден човек поиме Симеон; и тој човек беше праведен и благочестив; и ја очекуваше утехата Израилева; и Светиот Дух беше во него.

²⁶ Нему, од Светиот Дух му беше ветено дека нема да види смрт, додека не Го види Христа Господов.

²⁷ И поттикнат од Духот, дојде во храмот. Па, кога родителите Го донесоа Детето Исус, за да го извршат на Него обичајот, според Законот,

²⁸ тој Го зеде во своите раце, Го благослови Бога, и рече:

²⁹ – Сега со мир го отпушташ Својот слуга, Владико, според зборовите Твои;

³⁰ зашто очите мои го видоа спасението Твое,

³¹ што си го подготвил пред лицето на сите народи:

³² светлина за просвета на незнабошците и слава на Твојот народ – Израилот.

³³ А Јосиф и мајка Му се чудеа на она што се говореше за Него.

³⁴ Па ги благослови Симеон и ѝ рече на Марија, мајката Негова: – Ете, Овој лежи за паѓање и подигање на мнозина во Израилот, и е знак против Кого ќе се говори.

³⁵ А и тебе самата, меч ќе ти ја прободе душата, за да се откријат мислите на многу срца.

³⁶ Таму беше и пророчицата Ана, ќерката Фануилова, од Асировото колено; таа беше многу остарела, а со мажот проживеала само седум години, по моминството свое.

³⁷ Таа беше вдовица на околу осумдесет и четири години и не си одеше од храмот, служејќи Му на Бога со пост и молитва, дење и ноќе.

³⁸ Во тој час пристапи и таа, и Го славеше Господа и им говореше за Него на сите во Ерусалим, коишто чекаа спасение. Крај на светителот

³⁹ И кога извршија сѐ според Законот Господов, се вратија во Галилеја, во својот град Назарет. Читај на Обрезание.

⁴⁰ А Младенецот растеше и крепнеше со духот, исполнувајќи се со премудрост, и благодатта Божја беше врз Него. Крај на Сретение Господово, на литургијата

⁴¹ И секоја година родителите Негови одеа во Ерусалим на празникот Пасха.

⁴² А кога Он беше на дванаесет години, тие отидоа во Ерусалим, според обичајот на празникот;

⁴³ но, при враќањето, кога завршија празничните денови, Младенецот Исус остана во Ерусалим; а Јосиф и мајка Му не го забележаа тоа.

⁴⁴ Мислејќи дека Он е со друштво, изминаа еден ден пат и Го бараа меѓу роднините и познатите.

⁴⁵ Па, откако не Го најдоа, се вратија во Ерусалим да Го ба раат.

⁴⁶ По три дни, Го најдоа во храмот како седи меѓу учители, ги слуша и ги прашува;

⁴⁷ сите што Го слушаа, се восхитуваа на Неговиот разум и на Неговите одговори.

⁴⁸ Кога Го видоа, се зачудија; и мајка Му рече: – Синко, што ни направи така? Ете, татко Ти и јас се измачивме, барајќи Те.

⁴⁹ А Он рече: – Што сте Ме барале? Зар не знаете дека Јас треба да бидам во она, што е на Мојот Отец?

⁵⁰ Но, тие не ги разбраа зборовите што ги кажа Он.

⁵¹ И слезе со нив, па дојде во Назарет; и им беше послушен. А мајка Му ги чуваше сите тие зборови во срцето свое.

⁵² Исус, пак, напредуваше во премудроста и возраста, и во благодатта пред Бога и луѓето. Крај на Обрезание