Лука 19 - Свето Евангелие 2008

ГЛАВА 19 (Зачало 94)

¹ Потоа влезе Исус во Ерихон и минуваше низ него.

² И ете, некој човек по име Закхеј, којшто беше началник на цариниците, и беше богат,

³ сакаше да Го види Исуса, кој е Он, ама не можеше од народот, оти беше мал по раст.

⁴ Затоа, за да Го види, истрча напред и се качи на една дива смоква, оти покрај неа требаше да помине.

⁵ Исус, пак, кога дојде на тоа место, погледна угоре, го виде и му рече: – Закхеј, слези побргу, зашто денеска треба да бидам во твојот дом.

⁶ И, тој бргу слезе и Го прими со радост.

⁷ И сите, кога го видоа тоа, негодуваа, велејќи дека отиде во куќата на грешен човек.

⁸ А Закхеј застана и Му рече на Господа: – Господи, еве, половината од својот имот ќе го дадам на сиромаси; и, ако сум зел од некого нешто несправедливо, четворно ќе го вратам.

⁹ А Исус му рече: – Денеска дојде спасение на овој дом, зашто и тој е син Авраамов,

¹⁰ оти, Синот Човечки дојде да го побара и спаси загубеното. Крај на неделата

¹¹ А на тие што го слушаа ова, им кажа и една парабола, бидејќи беше близу до Ерусалим и тие мислеа дека веднаш ќе се појави царството Божјо,

¹² и рече: Еден човек од племенит род заминуваше во далечна земја за да прими царство за себе, и да се врати;

(Зачало 95)

¹³ и кога ги повика своите десет слуги, им даде десет мини и им рече: – Тргувајте со нив, додека се вратам.

¹⁴ Но граѓаните го мразеа и испратија по него пратеници, велејќи: не сакаме тој да царува над нас.

¹⁵ А кога се врати, по приемот на царството, нареди да ги повикаат оние слуги, на кои беше им дал пари, за да види, кој колку спечалил.

¹⁶ Дојде првиот и му рече: – Господаре, твојата мина придонесе десет мини.

¹⁷ И му рече: – Добро, верен слуго; во мала работа беше верен, еве ти власт над десет градови.

¹⁸ Дојде вториот и рече: – Господаре, твојата мина придонесе пет мини,

¹⁹ а тој и нему му рече: – И ти биди – над пет градови.

²⁰ И друг дојде, велејќи: – Господаре, еве ти ја твојата мина што ја чував в крпа,

²¹ оти се плашев од тебе, бидејќи си жесток човек: земаш од каде што не си оставил, и жнееш, каде што не си сеел.

²² А Господарот му рече: – Со твојата уста ќе те судам, лукав слуго; ти знаеш дека сум жесток човек: земам, од каде што не сум оставил, и жнеам, каде што не сум сејал;

²³ тогаш, зошто не ги даде моите пари на трговците, та кога ќе се вратам да ги добијам со до бивка?

²⁴ Па им рече на присутните: – Земете ја од него мината и дајте ја на оној што има десет мини!

²⁵ И му рекоа: – Господаре, тој има десет мини!

²⁶ Ви велам, дека секому што има, ќе му се придаде; а од оној што нема, ќе се одземе и она што го има.

²⁷ А оние мои непријатели, што не сакаа да царувам над нив, доведете ги тука, и погубете ги пред мене.

²⁸ Кога го рече тоа, Он тргна понатаму, искачувајќи се кон Ерусалим. Крај на петокот

(Зачало 96)

²⁹ И кога се приближи до Витфагија и Витанија, до гората наречена Маслинова, испрати двајца ученици,

³⁰ велејќи: – Отидете во спротивноно село; штом ќе влезете во него, ќе најдете едно врзано магаренце, коешто ниеден човек не го јавал; одврзете го и доведете го.

³¹ И ако ве праша некој: зошто го одврзувате? Кажете му вака: – тоа Му е потребно на Господа.

³² Кога отидоа испратените, најдоа како што им беше рекол.

³³ И кога го одврзуваа магаренцето, стопаните им рекоа: – Зошто го одврзувате магаренцето?

³⁴ Тие одговорија: – Потребно Му е на Господа.

³⁵ И го доведоа при Исуса; па штом ги нафрлаа алиштата свои на магаренцето, Го качија Исуса.

³⁶ И кога минуваше Он, ги постилаа своите алишта по патот.

(Зачало 97)

³⁷ Акога наближуваше да ја премине Маслиновата Гора, сето мноштво ученици почнаа радосно да Го прославуваат Бога со висок глас, за сите чуда што ги видоа,

³⁸ велејќи: – Благословен е Царот Кој доаѓа во името Господово! Мир на небото и слава на висините!

³⁹ И некои фарисеи од народот Му рекоа: – Учителе, забрани им на учениците Твои!

⁴⁰ Но, Он им одговори и рече: – Ви велам, ако тие замолкнат, камењата ќе повикаат. Изостави во понеделникот од Сирната седмица и премини на зачало 108

⁴¹ А кога се приближи и го виде градот, заплака за него

⁴² и рече: – И ти да го беше узнал барем во овој твој ден, она што служи за твојот мир? Но тоа е сега сокриено од твоите очи,

⁴³ зашто ќе дојдат денови за тебе и непријателите твои ќе те опколат со окопи и ќе те опкружат, и ќе те притеснат од сите страни;

⁴⁴ и ќе те разурнат тебе и чедата твои во тебе, и нема да остават камен на камен од тебе, оти не си го познал времето, кога беше посетен. Крај на понеделникот од 28-та седмица

(Зачало 98)

⁴⁵ И кога влезе во храмот, почна да ги истерува оние што продаваа и купуваа во него,

⁴⁶ велејќи им: – Напишано е: „домот Мој е дом за молитва, а вие го направивте разбојничка пештера“.

⁴⁷ И поучуваше секој ден во храмот. А првосвештениците и книжниците, и старешините народни, сакаа да Го погубат,

⁴⁸ но не можеа ништо да Му направат, зашто сиот народ беше приврзан кон Него и Го слушаше. Крај на вторникот