Лука 16 - Свето Евангелие 2008

ГЛАВА 16 (Зачало 80)

¹ Ана учениците Свои им рече: – Еден човек беше богат и имаше настојник; и, тој беше наклеветен пред него, дека го растура неговиот имот.

² И кога го повика, му рече: – Што е ова што слушам за тебе? Дај сметка за раководењето, зашто веќе не ќе можеш да бидеш настојник.

³ А настојникот си рече во себе: што да правам? Господарот мој го одзема од мене раководењето на куќата; да копам, не можам; да просам, се срамам.

⁴ Знам што да правам, за да би ме примиле во своите до мови, кога ќе бидам отстранет од раководењето на куќата.

⁵ И кога ги повика должниците на својот господар, секого поодделно, му рече на првиот: – Колку му должиш на мојот господар?

⁶ Тој одговори: – Сто мери масло. И му рече: – Земи си ја признаницата, седни и бргу напиши: – педесет.

⁷ Потоа му рече на другиот: – А ти, колку должиш? Тој одговори: – Сто мери пченица. И му рече: – Земи си ја признаницата и напиши: – осумдесет.

⁸ И господарот го пофали несправедливиот настојник, оти постапил досетливо; зашто синовите на овој свет во својот род се подосетливи од синовите на светлината.

⁹ И јас ви велам: – Создадете си пријатели со неправедно богатство, та кога ќе осиромашите, да ве примат во вечните живеалишта. Крај на четвртокот

(Зачало 81)

¹⁰ Верниот во малку и во многу е верен, а несправедливиот и во многу и во малку е несправедлив.

¹¹ Па така, ако во неправедното богатство не бевте верни, кој ќе ви го довери вистинското?

¹² И, ако во туѓото не бевте верни, кој ќе ви го даде вашето?

¹³ Ниеден слуга не може да им служи на двајца господари; зашто, или едниот ќе го замрази, а другиот ќе го засака, или на едиот ќе му угоди, а другиот ќе го презре. Не можете да служите на Бога и на Мамона.

¹⁴ Сето тоа го слушаа фарисеите, кои беа среброљупци, и Му се потсмеваа.

(Зачало 82)

¹⁵ Он им рече: – Вие се претставувате пред луѓето за праведници, ама Бог ги знае вашите срца; зашто, она што за луѓето е високо, пред Бога е одвратно. Крај на саботата

¹⁶ Законот и Пророците беа до Јована; а оттогаш, царството Божјо се благовестува и секој со напор влегува во него.

¹⁷ Но, полесно е небото и земјата да преминат, отколку една црта од Законот да пропадне.

¹⁸ Секој што ја остава жената своја и се ожени со друга, прељубодејствува, и секој што се жени со распуштеница, прави прељуба. Крај на петокот

(Зачало 83)

¹⁹ Еден човек беше богат и се облекуваше во порфир и свила, и секој ден се веселеше раскошно.

²⁰ Беше, исто така, еден сиромав, по име Лазар, кој лежеше струплив пред вратата негова;

²¹ и сакаше да се нахрани со трошките што паѓаа од трпезата на богатиот; и кучињата доаѓаа и ги лижеа раните негови.

²² Умре сиромавиот и ангелите го однесоа во прегратката Авраамова; умре и богатиот, и го погребаа.

²³ И во пеколот, кога беше во маки, ги подигна очите свои и го виде Авраама оддалеку, и Лазара во прегратката негова,

²⁴ па извика и рече: – Оче Аврааме, смили се на мене и испрати го Лазара, да го накваси врвот од својот прст во вода и да ми го разлади јазиков, оти многу страдам во овој пламен.

²⁵ Но Авраам рече: – Синко, сети се, дека ти си го добил своето добро уште додека беше жив, а Лазар – злото; сега, пак, тој се утешува, а ти страдаш.

²⁶ Освен тоа, меѓу нас и вас постои голема бездна, така што оние, кои би сакале да дојдат при вас, не можат; а, исто така, и оние оттаму – при нас.

²⁷ А тој, пак, рече: – Тогаш, те молам оче, прати го во куќата на татко ми,

²⁸ зашто имам петмина браќа, та да им посведочи, за да не дојдат и тие во ова место на маките.

²⁹ Авраам му рече: – Тие го имаат Мојсеја и Пророците, нив нека ги слушаат.

³⁰ А тој рече: – Не, оче Аврааме, туку, ако некој од мртвите отиде при нив, тогаш ќе се покајат.

³¹ Авраам му рече: – Штом Мојсеја и Пророците не ги слушаат, тогаш и да воскресне некој од мртвите, тие нема да поверуваат. Крај на неделата Читај во петокот