Лука 10 - Свето Евангелие 2008

ГЛАВА 10 (Зачало 50)

¹ Потоа, Господ избра и други – седумдесет ученици и ги испрати пред Себе по двајца во секој град и место, каде што и Самиот сакаше да оди,

² и им рече: – Жетвата е голема, а работници се малку; затоа молете Го Господарот на жетвата да испрати работници на жетвата Своја.

³ Одете! Ете, Јас ве праќам како јагниња меѓу волци.

⁴ Не носете со себе ни ќесе, ни торба, ниту обувки и никого патем не поздравувајте!

⁵ И во која куќа ќе влезете, кажете: – Мир на овој дом!

⁶ Па, ако биде таму синот на мирот, вашиот мир ќе остане на него; ако ли не, тој ќе се врати во вас;

⁷ и во таа куќа останете, јадете и пијте што ќе ви дадат; зашто работникот ја заслужува својата награда. Не преоѓајте од куќа в куќа!

⁸ И во кој град ќе влезете, и ќе ве примат, јадете што ќе ви изнесат пред вас;

⁹ лекувајте ги болните што се во него и говорете им: се приближи до вас царството Божјо!

¹⁰ А во кој град влезете и не ве примат, излезете по раскрсниците негови и кажете:

¹¹ – И правот од вашиот град што се прилепил на нас, ви го истресуваме; но знајте го ова, дека се приближи до вас царството Божјо.

¹² Ви велам, дека во оној ден, на Содом ќе му биде полесно, отколку на тој град.

¹³ Тешко тебе, Хоразине! Тешко тебе, Витсаидо! Оти, ако во Тир и Сидон се беа извршиле чудата што станаа кај вас, тие одамна, седејќи во вреќа и пепел, би се покајале;

¹⁴ ама на Тир и Сидон ќе им биде полесно на Судот, отколку вам.

¹⁵ И ти, Капернауме, којшто си се воздигнал до небо, до пеколот ќе паднеш. Крај на петокот

(Зачало 51)

¹⁶ Кој ве слуша вас, Мене Ме слуша; и кој се откажува од вас, од Мене се откажува; а кој се откажува од Мене, се откажува од Оној што Ме испратил.

¹⁷ Седумдесетте, пак, се вратија со радост и велеа: – Господи, во Твое име и бесовите ни се покоруваат.

¹⁸ А Он им рече: – Го видов сатаната кога падна од небото како молња.

¹⁹ Еве, ви давам власт да настапувате на змии и скорпии, и на секаква демонска сила; и ништо нема да ви наштети;

²⁰ но, не радувајте се на тоа, дека духовите ви се покоруваат, а радувајте се, што имињата ваши се напишани на небесата.

²¹ Во тој час се возрадува Исус во духот и рече: – Те прославувам, Оче, Господи на небото и на земјата, оти си го сокрил ова од мудрите и разумните, а си го открил на простите. Така е, Оче, зашто таква била волјата Твоја. Крај на св. апостоли, на ангелите, и на саботата. Читај на св. Убрус

(Зачало 52)

²² Па, откако се сврте кон учениците, рече: – Сѐ Ми е предадено од Мојот Отец; и кој е Синот, не знае никој, освен Отецот; и кој е Отецот, не знае никој, освен Синот, и – кому што сака Синот да Му открие.

²³ И кога се обрна кон учениците, тивко им рече: – Блажени се очите, кои го гледаат тоа што го гледате вие!

²⁴ Зашто, ви велам, многу пророци и цареви сакаа да видат што гледате вие, и не видоа; и да чујат што слушате вие, и не чуја. Крај на понеделникот и на св. Убрус

(Зачало 53)

²⁵ И ете, стана еден законик и, искушувајќи Го, рече: – Учителе, што да направам за да добијам живот вечен?

²⁶ А Он му рече; – Што е напишано во Законот? Како читаш?

²⁷ Тој одговори и рече: – „Возљуби Го Господа, твојот Бог, со сето свое срце, со сета своја душа, со сета своја сила и со сите свои помисли; и својот ближен како себеси“!

²⁸ И му рече: – Добро одговори; тоа прави го и ќе бидеш жив.

²⁹ Но тој, сакајќи да се оправда, Му рече на Исуса: – А кој е мојот ближен?

³⁰ Исус му одговори и рече: – Еден човек слегуваше од Ерусалим во Ерихон, и сретна разбојници, кои го соблекоа и му нанесоа рани, и си отидоа, оставајќи го полумртов.

³¹ Случајно, по тој пат слегуваше еден свештеник и, кога го виде, си замина.

³² Исто така и еден левит, кога дојде на тоа место, се приближи, погледна и си отиде.

³³ Еден Самарјанин, пак, кој патуваше, кога дојде до него, го виде и се сожали.

³⁴ И кога се приближи, му ги преврза раните, поливајќи ги со елеј и со вино; па, откако го качи на добитокот свој, го однесе во гостилница и се погрижи за него.

³⁵ А утредента, на кинисување, извади два сребреника, му ги даде на гостилничарот и му рече: – Припази го; и, ако потроши нешто повеќе, кога ќе се вратам, ќе ти платам!

³⁶ Кој, пак, од тие тројца, ти се чини, дека му бил ближен на оној што падна во рацете на разбојниците?

³⁷ А тој одговори: – Оној што му направи милост. Исус му рече: – Оди и ти прави така! Крај на неделата.

(Зачало 54)

³⁸ И кога одеа, влезе Он во едно село; некоја жена, по име Марта, Го прими во својот дом.

³⁹ А таа имаше сестра по име Марија, која седна при нозете Исусови и го слушаше словото Негово.

⁴⁰ Марта, пак, беше се зафатила со многу работи и, кога застана, рече: – Господи, зар не сакаш да знаеш дека сестра ми ме остави да служам сама? Кажи ѝ да ми помогне!

⁴¹ Но Исус ѝ одговори и рече: – Марто, Марто, ти се грижиш и се трудиш за многу работи,

⁴² ама само едно е потребно! Марија го избра добриот дел, што нема да ѝ се одземе. Изостави на св. Богородица и премини на зачало 58