Јован 6 - Свето Евангелие 2008

ГЛАВА 6

¹ Потоа отиде Исус на другата страна од Галилејското Море, наречено Тиверијадско.

² И по Него идеше многу народ, оти ги гледаа чудата Негови, што ги правеше над болните. Крај на петокот

³ А Исус отиде во гората и таму седеше со учениците Свои.

⁴ И наближуваше Пасха, празникот еврејски.

(Зачало 18)

⁵ Исус, пак, кога ги подигна очите и виде дека кон Него иде многу народ, му рече на Филипа: – Од каде да купиме леб, за да јадат овие?

⁶ А тоа го рече за да го искуша, зашто Самиот знаеше што ќе направи.

⁷ Филип Му одговори: – Не ќе им биде доволно за двесте пенези леб, па да добие секој од нив по малку.

⁸ Еден од учениците Негови, Андреј, братот на Симона Петра, Му рече:

⁹ – Овде се наоѓа едно момче, кое има пет јачменови лебови и две риби; ама што е тоа за толку души?

¹⁰ Исус рече: – Кажете им на луѓето да седнат; а на тоа место имаше многу трева. Тогаш поседнаа луѓето, на број околу пет илјади.

¹¹ Исус, кога ги зеде лебовите, заблагодари и им ги подаде на учениците, а учениците на оние што поседнаа; исто така и од рибите, по колку кој сакаше.

¹² А кога се наситија, им рече на учениците Свои: – Соберете ги останатите парчиња, за да не се изгуби ништо.

¹³ И од петте јачменови лебови собраа и наполнија дванаесет кошеви парчиња, кои им преостанаа на оние што јадеа.

(Зачало 19)

¹⁴ Алуѓето, кога го видоа чудото што го направи Исус, рекоа: – Овој е навистина Пророкот што требаше да дојде во светот.

¹⁵ Но Исус, штом разбра дека сакаат да дојдат и да Го фатат за да Го направат цар, се оддалечи сам во гората.

¹⁶ А приквечер учениците Негови слегоа до морето,

¹⁷ и влегоа во кораб; и тргнаа преку морето кон Капернаум.

¹⁸ Морето, пак, се подигаше, оти дуваше силен ветар.

¹⁹ И кога беа изминале дваесет и пет, до триесет стадии, Го видоа Исуса како оди по морето и се приближува кон коработ, па се уплашија.

²⁰ Но Он им рече: – Јас сум, не бојте се!

²¹ Тогаш тие сакаа да Го примат во коработ; и веднаш коработ пристигна до брегот, каде што одеа.

²² Утредента, народот што стоеше на другата страна од морето, виде оти таму немаше друг кораб освен еден, во кој влегоа учениците Негови, и дека Исус не влезе во коработ со учениците Свои, а тие сами заминаа.

²³ И други кораби дојдоа од Тиверијада, близу до она место каде што беа јале леб, по благословувањето Господово.

²⁴ И кога видоа луѓето дека Исус не беше таму, ниту уче ниците Негови, влегоа сами во кораби и дојдоа во Капернаум, да Го бараат Исуса.

²⁵ И штом Го најдоа отаде морето, Му рекоа: – Рави, кога дојде овде?

²⁶ А Исус им одговори и рече: – Вистина, вистина ви велам: вие не Ме барате затоа што видовте чуда, туку затоа што јадовте од лебовите и се наситивте.

(Зачало 20)

²⁷ Работете, неза пропадлива храна, туку за храна што останува за живот вечен и која ќе ви ја даде Синот Човечки, зашто врз Него ставил печат Бог Отецот. Крај на саботата

²⁸ А тие Му рекоа: – Што да правиме, за да извршуваме дела Божји?

²⁹ Исус им одговори и рече: – Делото Божјо е ова: да поверувате во Оној, Кого Го испрати Он.

³⁰ А тие Му рекоа: – Каков знак ќе ни покажеш да видиме и да поверуваме? Што ќе направиш?

³¹ Татковците наши јадеа мâна во пустината, како што е напишано: „Леб од небото им даде да јадат“.

³² Но Исус им рече: – Вистина, вистина ви велам: не Мојсеј ви даде леб од небото, туку Мојот Отец ви дава вистински леб од небото.

³³ Зашто лебот Божји е Оној, Којшто слегува од небото и му дава живот на светот. Крај на вторникот

³⁴ Тогаш тие Му рекоа: – Господи, давај ни го секогаш тој леб!

³⁵ А Исус им рече: Јас сум лебот на животот; кој доаѓа при Мене, нема да огладни; и кој верува во Мене, нема никогаш да ожедни.

(Зачало 21)

³⁶ Но ви реков, зашто вие и Ме видовте и пак не верувате.

³⁷ Сѐ што Ми дава Отецот, ќе дојде при Мене; а кој доаѓа при Мене, нема да го истерам надвор;

³⁸ оти слегов од небото не да ја извршувам Мојата волја, туку волјата на Отецот, Којшто Ме испрати.

³⁹ А волјата на Отецот, Којшто Ме испрати, е оваа: од сѐ што Ми дал, да не погубам ништо, туку да го воскреснам во последниот ден. Крај на средата и на мртвите

(Зачало 22)

⁴⁰ Волјата на Оној што Ме испрати е: секој што ќе Го види Синот и поверува во Него да има живот вечен, и Јас ќе го воскреснам во последниот ден.

⁴¹ Се резгневија против Него Евреите, дека рече: Јас сум лебот што слезе од небото;

⁴² и зборуваа: – Зар не е Овој Исус, Јосифовиот син, Чиј татко и мајка ги познаваме? Како тогаш Он вели: слегов од небото?

⁴³ Им одговори Исус и рече: – Не гневете се помеѓу себе!

⁴⁴ Никој не може да дојде при Мене, ако не го привлече Отецот, Кој Ме испрати; и Јас ќе го воскреснам во последниот ден. Крај на четвртокот

⁴⁵ Кај Пророците е напишано: „И ќе бидат сите од Бога научени“. Секој што чул од Отецот и се научил, доаѓа при Мене.

⁴⁶ Но, тоа не значи дека некој Го видел Бога, освен Оној, Кој е од Бога; само Он Го видел Отецот.

⁴⁷ Вистина, вистина ви велам: кој што верува во Мене, има живот вечен.

(Зачало 23)

⁴⁸ Јас сум лебот на животот.

⁴⁹ Татковците ваши јадеа мâна во пустината и умреа;

⁵⁰ а овој е лебот што слегува од небото, така што, кој јаде од него, нема да умре.

⁵¹ Јас сум живиот леб што слезе од небото; кој јаде од овој леб, ќе живее вечно; а лебот што ќе го дадам Јас, е Моето тело, кое ќе го предадам за живот на светот.

⁵² Евреите, пак, почнаа да се препираат помеѓу себе, велејќи: – Како може Овој да ни го даде телото Свое да го јадеме?

⁵³ А Исус им рече: – Вистина, вистина ви велам: – Ако не го јадете телото на Синот Човечки и не ја пиете крвта Негова, не ќе имате живот во себе.

⁵⁴ Кој јаде од Моето тело и ја пие Мојата крв, ќе има живот вечен и Јас ќе го воскреснам во последниот ден. Крај на петокот

⁵⁵ Зашто Моето тело е вистинска храна, и Мојата крв – вистинско питие. Кој јаде од Моето тело и пие од Мојата крв, ќе биде во Мене и Јас во него.

(Зачало 24)

⁵⁶ Како што Ме испрати живиот Отец, и Јас живеам преку Отецот, така и тој што јаде од Мене, ќе живее преку Мене.

⁵⁷ Ова е лебот што слезе од небото, а не како татковците ваши што јадеа мана и изумреа; кој јаде од овој леб, ќе живее довека.

⁵⁸ Ова го кажа Исус во синагогата, кога поучуваше во Капернаум.

⁵⁹ Тогаш мнозина од учениците Негови, кои слушаа, рекоа: – Тешки се овие зборови; кој може да ги слуша?

⁶⁰ А Исус, знаејќи во Себе дека учениците Негови се бунат против тоа, им рече: – Зар ова ве соблазнува?

⁶¹ Ами, ако Го видите Синот Човечки да се вознесува горе, каде што бил порано?

⁶² Духот е тој што оживува; телото ништо не помага. Зборовите што ви ги кажав се дух и живот.

⁶³ Но има меѓу вас и некои што не веруваат. Исус знаеше, од почетокот, кои се тие што не веруваат и кој е тој што ќе Го предаде.

⁶⁴ И рече: – Затоа ви зборувам, дека никој не може да дојде при Мене, ако не му биде дадено од Мојот Отец.

⁶⁵ Од тоа време мнозина од учениците Негови се вратија и не одеа веќе со Него.

⁶⁶ Тогаш им рече Исус на дванаесетте: – Да не сакате и вие да си отидете?

⁶⁷ А Симон Петар Му одговори: – Господи, при кого ќе отидеме? Ти имаш зборови за живот вечен,

⁶⁸ и ние поверувавме и познавме дека Ти си Христос, Синот на живиот Бог. Крај на понеделникот

⁶⁹ Исус им одговори: – Не дванаесетмина ли ве избрав Јас? Но еден од вас е ѓавол.

⁷⁰ А зборуваше за Јуда Симонов Искариот, оти тој, како еден од дванаесетте, сакаше да Го предаде.