Јован 4 - Свето Евангелие 2008

ГЛАВА 4

¹ Кога разбра Исус дека фарисеите чуле оти Он придобива повеќе ученици отколку Јован, и крштева,

² макар што Самиот Исус не крштеваше, туку учениците Негови,

³ ја напушти Јудеја и пак отиде во Галилеја.

⁴ Требаше да мине преку Самарија.

(Зачало 12)

⁵ И така, дојде во самарјанскиот град, наречен Сихар, близу до земјиштето, што му го даде Јаков на сина си Јосифа.

⁶ Таму беше изворот на Јакова. И Исус, изморен од патот, седна покрај изворот; а беше околу шестиот час.

⁷ Дојде една жена од Самарија, за да полни вода. Исус ѝ рече: – Дај Ми да пијам!

⁸ А учениците Негови беа отишле во градот да купат храна.

⁹ Жената Самарјанка Му рече: – Како Ти, Кој си Јудеец, бараш од мене, жена Самарјанка, да пиеш? – зашто Евреите со Самарјаните не се мешаат.

¹⁰ Исус ѝ одговори и рече: – Кога би знаела што е тоа дар Божји и Кој е што ти вели: дај Ми да пијам, – ти сама би побарала од Него и Он би ти дал вода жива.

¹¹ Жената Му рече: – Господи, Ти немаш со што да нацрпиш, а кладенецот е длабок; од каде, пак, имаш вода жива?

¹² Зар си Ти поголем од нашиот татко Јакова, кој ни го даде овој кладенец, и самиот тој пиеше од него, и синовите негови, и стоката негова?

¹³ Исус ѝ одговори и рече: – Секој што пие од оваа вода, пак ќе ожедни;

¹⁴ а кој пие од водата што ќе му ја дадам Јас, ќе постане во него извор со вода, која ќе тече во живот вечен.

¹⁵ Жената Му рече: – Господи, дај ми таква вода за да не ожеднувам, ниту да идам овде за полнење!

¹⁶ Исус ѝ рече: – Оди, повикај го твојот маж и дојди овде!

¹⁷ Жената одговори и Му рече: – Немам маж. Исус ѝ рече: – Добро рече дека немаш маж;

¹⁸ зашто петмина мажи си имала и овој што го имаш сега не ти е маж; ете, точно кажа.

¹⁹ Жената Му рече: – Господи, гледам дека Ти си пророк!

²⁰ Нашите татковци се клањаа во оваа планина, а вие велите дека во Ерусалим е местото каде што треба да се клањаме.

²¹ Исус ѝ рече: – Жено, верувај Ми оти иде часот, кога ни во оваа планина, ниту во Ерусалим, ќе се поклонувате на Отецот.

²² Вие му се клањате на она, кое не го знаете; а ние се клањаме на она што го знаеме; зашто спасението е од Јудејците.

²³ Но, иде време и веќе дошло, кога вистинските поклоници ќе Му се поклонуваат на Отецот со дух и вистина, зашто Отецот сака такви да бидат оние, кои Му се клањаат.

²⁴ Бог е Дух, и оние што Му се клањаат, треба да се поклонуваат со дух и вистина.

²⁵ Жената Му рече: – Знам дека ќе дојде Месија, наречен Христос; кога ќе дојде Он, сѐ ќе ни каже.

²⁶ А Исус ѝ рече: – Јас сум, Којшто зборувам со тебе!

²⁷ И тогаш дојдоа учениците Негови и се зачудија дека говореше со жената; ама ниеден не Му рече: што сакаш, или што зборуваш со неа?

²⁸ А жената ја остави својата стомна и отиде во градот, и им кажа на луѓето:

²⁹ – Дојдете, видете Го Човекот, Кој ми кажа сѐ што сум направила; да не е Он Христос?!

³⁰ Тогаш тие излегоа од градот и тргнаа кон Него.

³¹ А меѓувреме учениците Го молеа, велејќи: – Рави, јади!

³² Но, Он им рече: – Јас имам храна за јадење, која вие не ја знаете.

³³ Тогаш учениците си проговорија помеѓу себе: освен, ако некој Му донел да јаде?

³⁴ А Исус им рече: – Мојата храна е да ја исполнувам волјата на Оној Којшто Ме испрати и да го извршам Неговото дело.

³⁵ Не велите ли вие, дека уште четири месеци, па ќе настане жетва? А Јас, пак, ви кажувам: подигнете ги очите свои и видете ги нивите како побелеле, готови се за жетва.

³⁶ И жетварот веќе добива награда и собира плод за вечен живот, та да се радуваат заедно и сејачот и жетварот.

³⁷ Зашто за ова, вистинска е поговорката: еден сее, а друг жнее.

³⁸ Јас ве испратив да жнеете каде што не сте се труделе; други се трудеа, а вие влеговте во нивниот труд.

³⁹ И мнозина Самарјани од тој град поверуваа во Него според зборовите на жената, која сведочеше: ми кажа сѐ што сум направила.

⁴⁰ А кога дојдоа Самарјаните при Него, Го помолија да остане кај нив; и Он остана таму два дена.

⁴¹ И уште повеќе поверуваа поради словото Негово;

⁴² а на жената ѝ велеа: – Сега веќе не веруваме од твоето кажување, оти самите чувме и знаеме дека Он е Спасителот на светот, – Христос. Крај на неделата

⁴³ А по два дни Он излезе оттаму и отиде во Галилеја.

⁴⁴ Зашто Самиот Исус беше посведочил дека пророкот во својата татковина нема чест.

⁴⁵ Кога, пак, дојде во Галилеја, Галилејците Го примија, оти беа виделе сѐ што изврши во Ерусалим на празникот; зашто и тие беа на празникот.

⁴⁶ И така, Исус повторно дојде во Кана Галилејска, каде што беше претворил вода во вино. И маше еден царски човек, чиј син беше болен во Капернаум.

(Зачало 13)

⁴⁷ Штом слушна дека Исус пристигнал од Јудеја во Галилеја, тој отиде при Него и Го молеше да слезе и да му го излечи синот, зашто беше на умирање.

⁴⁸ А Исус му рече: – Ако не видите знаци и чуда, нема да поверувате.

⁴⁹ Царскиот човек Му рече: – Господи, дојди додека уште не умрело детето мое!

⁵⁰ А Исус му рече: – Оди си! Твојот син е жив! И човекот поверува на зборот што му го кажа Исус, и си замина.

⁵¹ И веднаш, кога слегуваше, го сретнаа слугите негови и му јавија: – Синот твој е жив!

⁵² А тој ги праша за часот кога му станало полесно. Тие му одговорија: – Вчера, во седмиот час, го остави огнот.

⁵³ Тогаш таткото разбра дека тоа се случило во истиот час, кога Исус му рече: твојот син е жив. И поверува тој и целиот негов дом.

⁵⁴ Ова, пак, второ чудо го направи Исус, кога пристигна од Јудеја во Галилеја. Крај на понеделникот