Јован 20 - Свето Евангелие 2008

ГЛАВА 20 (Зачало 63)

¹ Во првиот ден од седмицата, Марија Магдалина дојде на гробот рано, уште додека беше темно, и виде дека каменот од гробот е подигнат.

² Тогаш отрча и дојде при Симона Петра и при другиот ученик, кого што Исус го љубеше, и им рече: – Го зеле Господа од гробот и не знам каде Го положиле.

³ Тогаш излезе Петар и другиот ученик, и кинисаа кон гробот.

⁴ И обајцата трчаа заедно; но другиот ученик отрча побргу од Петра и прв дојде до гробот.

⁵ И кога се наведна, виде дека лежат само платната; ама не влезе.

⁶ По него дојде Симон Петар, влезе во гробот и виде дека само платната стојат;

⁷ а крпата, која беше на главата Негова, не стоеше при платната, но завиткана – одделно на едно место.

⁸ Тогаш влезе и другиот ученик, кој прв дојде до гробот, и виде, и поверува,

⁹ зашто уште не го знаеја Писмото, дека Он требаше да воскресне од мртвите.

¹⁰ Тогаш учениците повторно се вратија дома. Крај на седмото воскресно евангелие

(Зачало 64)

¹¹ Марија стоеше кај гробот однадвор и плачеше. И како што плачеше, се наведна над гробот;

¹² и виде два ангела во бели облеки, како седат; едниот кај главата, а другиот при нозете, каде што беше лежало телото Исусово.

¹³ И тие ѝ рекоа: – Жено, зошто плачеш? Им одговори: – Го зеле мојот Господ и не знам каде Го положиле.

¹⁴ Штом го рече ова, се сврте назад и Го виде Исуса како стои; ама не знаеше оти е Исус.

¹⁵ Исус ѝ рече: – Жено, зошто плачеш? Кого го бараш? Таа, мислејќи дека е градинарот, Му рече: – Господине, ако си Го зел Ти, кажи ми каде си Го положил и јас ќе Го земам.

¹⁶ Исус ѝ рече: – Марија! Таа се сврте и Му рече: – Равуни! – што значи: Учителе.

¹⁷ Ѝ рече Исус: – Не допирај се до Мене, оти уште не сум се вратил при Мојот Отец; туку отиди при браќата Мои и кажи им: се враќам при Својот Отец и вашиот Отец, при Својот Бог и вашиот Бог.

¹⁸ Дојде Марија Магдалина и им кажа на учениците, дека Го видела Господа и дека тоа ѝ рекол. Крај на осмото воскресно евангелие

(Зачало 65)

¹⁹ Аистиот ден вечерта, во првиот од седмицата, кога вратата, каде што беа собрани учениците Негови, беше затворена, поради страв од Јудејците, дојде Исус, застана насреде и им рече: – Мир вам!

²⁰ И откако го рече ова, им ги покажа рацете и нозете и ребрата Свои. Тогаш се зарадуваа учениците, штом Го видоа Господа.

²¹ А Исус повторно им рече: – Мир вам! Како што Ме испрати Отецот, така и Јас ве праќам.

²² И кога им го кажа ова, дувна и им рече: – Примете Дух Свети!

²³ На кои ќе им ги простите гревовите, ќе им се простат, а на кои ќе им ги задржите, ќе им се задржат. Крај на Педесетница, на утрената

²⁴ А Тома, еден од дванаесетте, наречен Близнак, не беше со нив кога дојде Исус.

²⁵ Другите ученици му рекоа: – Го видовме Господа. А тој им рече: – Додека не ги видам раните од клинците на рацете Негови, и не го ставам прстот свој во раните од клинците, и не ја ставам раката своја во ребрата Негови, нема да поверувам. Крај во неделата на Воскресение, вечерта

²⁶ А по осум дни, учениците Негови пак беа собрани, и Тома со нив. Дојде Исус, кога вратата беше заклучена, застана помеѓу нив и рече: – Мир вам!

²⁷ Потоа Му рече на Тома: – Дај го прстот свој овде и види ги рацете Мои; дај ја раката своја и стави ја во ребрата Мои; и не биди неверен, туку верен!

²⁸ Одговори Тома и Му рече: – Господ мој и Бог мој!

²⁹ Исус му рече: – Тома, ти поверува, оти Ме виде; блажени се оние, кои не виделе, а поверувале.

³⁰ И многу други чуда направи Исус пред учениците Свои, кои не се запишани во оваа книга.

³¹ А овие се запишани, за да поверувате дека Исус е Христос, Синот Божји, и верувајќи да имате живот во Неговото име. Крај на Томина недела, и на деветтото воскресно евангелие и на апостол