Јован 10 - Свето Евангелие 2008

ГЛАВА 10

¹ Вистина, вистина ви велам: – Кој не влегува низ вратата во овчото трло, а прескокнува од друга страна, ајдук е и разбојник.

² а кој влегува низ вратата, пастир е на овците;

³ нему вратарот му отвора и овците го слушаат гласот негов, и тој ги вика своите овци по име; и ги изведува.

⁴ И кога ќе ги изведе овците свои, оди пред нив, и овците одат по него, бидејќи му го познаваат гласот негов;

⁵ а по туѓ човек не одат, туку бегаат од него, оти гласот на туѓиот не го познаваат.

⁶ Оваа парабола им ја кажа Исус, ама тие не разбраа што сакаше да им каже со неа.

⁷ Тогаш Исус пак им рече: – Вистина, вистина ви велам: Јас сум вратата на овците.

⁸ Сите, колку што дошле пред Мене, ајдуци се и разбојници; но, овците не ги послушаа.

(Зачало 36)

⁹ Јас сум вратата: кој ќе влезе преку Мене, ќе се спаси; и ќе влезе, и ќе излезе, и пасиште ќе најде. Крај на четвртокот и на светителите на утрената

¹⁰ Ајдукот доаѓа само да украде, да убие и да погуби; Јас дојдов, за да имаат живот вечен и да имаат изобилие.

¹¹ Јас сум добриот Пастир; добриот пастир си ја полага душата своја за овците;

¹² а наемникот, кој не е пастир и кому овците не се негови, види ли волк да иде, ги остава овците и бега; и волкот ги разграбува и ги распрснува овците.

¹³ Наемникот бега, зашто е наемник, и не му е гајле за овците.

¹⁴ Јас сум добриот Пастир; и ги знам Моите, и Моите Ме знаат Мене.

¹⁵ Како Мене што Ме знае Отецот, така и Јас Го знам Отца; и душата Своја ја полагам за овците Свои.

¹⁶ И други овци имам, кои не се од ова трло, и нив треба да ги приберам; па ќе го чујат гласот Мој и ќе биде едно стадо и еден Пастир. Крај на светителите

(Зачало 37)

¹⁷ Затоа Ме љуби Отецот, зашто Јас душата Своја си ја полагам, за пак да ја примам.

¹⁸ Никој не Ми ја отима, туку Јас Сам од Себе ја давам. Имам власт да ја дадам и власт имам пак да ја примам. Оваа заповед ја примив од Својот Отец.

¹⁹ И пак настана расправија меѓу Јудејците заради овие зборови.

²⁰ Мнозина од нив велеа: бес има и не е при Себе; зошто го слушате?

²¹ Други велеа: ова не се зборови на бесен; може ли бесот да отвори очи на слепи?

²² А беше тогаш во Ерусалим празникот Обновување, и беше зима.

²³ И одеше Исус во храмот, по тремот Соломонов.

²⁴ А Јудејците Го опколија и Му рекоа: – До кога ќе ги мачиш нашите души? Ако си Ти Христос, кажи ни слободно?

²⁵ Исус им одговори: – Ви реков, и не верувате. Делата што ги вршам Јас во името на Мојот Отец, тие сведочат за Мене.

²⁶ Ама вие не верувате, оти не сте од Моите овци, како што ви реков.

(Зачало 38)

²⁷ Моите овци го слушаат Мојот глас и Јас ги знам; и тие одат по Мене,

²⁸ и Јас ќе им дадам живот вечен; Крај на петокот и на осветување храм и никогаш нема да загинат; и никој не ќе ги одземе од раката Моја.

²⁹ Мојот Отец, Којшто Ми ги даде, е поголем од сите; и никој не може да ги грабне од раката на Мојот Отец.

³⁰ Јас и Отецот едно сме.

³¹ А Јудејците повторно зедоа камења за да Го убијат.

³² – Многу добри дела ви јавив од Мојот Отец; за кое од тие дела фрлате камења на Мене?

³³ Му одговорија Јудејците, велејќи: – За добро дело камења не фрламе на Тебе, туку за хулење, оти Ти, бидејќи човек, се правиш Бог.

³⁴ Исус им одговори: – Не е ли напишано во вашиот Закон: „Јас реков: богови сте“?

³⁵ Ако ги нарече богови оние, во кои беше словото Божјо, и не можеше да се урне Писмото,

³⁶ а на Оној ли, Кого што Го освети Отецот и испрати во светот, вие Му велите: хулиш на Бога, дека реков: Јас сум Син Божји?

³⁷ Ако не ги вршам делата на Мојот Отец, не верувајте Ми;

³⁸ а ако, пак, ги вршам, макар Мене и да не Ми верувате, на де лата Мои верувајте, за да разберете и поверувате дека Отецот е во Мене и Јас сум во Него. Крај на саботата

³⁹ Тогаш повторно сакаа да Го фатат, ама Он им се истргна од рацете нивни,

⁴⁰ и пак отиде преку Јордан, на она место, каде што Јован крштеваше; и остана таму.

⁴¹ Мнозина дојдоа при Него и велеа: – Јован не направи ниедно чудо, ама сѐ што рече Јован за Него, беше вистина.

⁴² И мнозина таму поверуваа во Него.