Јован 1 - Свето Евангелие 2008

ГЛАВА 1 (Зачало 1)

¹ Во почетокот беше Словото, и Словото беше во Бога, и Бог беше Словото.

² Овој беше во почетокот во Бога.

³ Сѐ преку Него постана и без Него ништо не стана, коешто постана.

⁴ Во Него имаше живот и животот беше Светлина на луѓето.

⁵ И Светлината во темнината свети, и мракот не ја опфати.

⁶ Имаше еден човек по име Јован, испратен од Бога;

⁷ тој дојде за сведоштво, – да сведочи за Светлината, та сите да поверуваат преку него.

⁸ Тој не беше светлина, туку – да сведочи за Светлината.

⁹ Постоеше вистинска Светлина, Која го осветлува секој човек што доаѓа на свет.

¹⁰ Во светот беше и светот преку Него постана, но светот не Го позна.

¹¹ Дојде при своите и своите не Го примија.

¹² А на сите што Го примија, – на сите што веруваат во Неговото име – им даде можност да станат синови Божји;

¹³ тие, не од крв, ни од похот телесна, ни од похот машка, а од Бога се родија.

¹⁴ И Словото стана тело и се всели во нас, полно со благодат и вистина; и ние ја видовме Неговата слава, слава како на Единороден од Отецот.

¹⁵ Јован сведочеше за Него и викаше, зборувајќи: – Овој беше за Кого реков: Којшто иде по мене е пред мене, оти постоеше порано од мене.

¹⁶ И од Неговата полнота ние сите примивме благодат врз благодат;

¹⁷ зашто Законот беше даден преку Мојсеја, а благодатта и вистината произлегоа од Исуса Христа. Крај на Воскресение Христово

(Зачало 2)

¹⁸ Бога никој никогаш не Го видел; Единородниот Син, Којшто е во прегратките на Отецот – Он Го објави.

¹⁹ И тоа е сведоштвото на Јована, кога Евреите испратија од Ерусалим свештеници и левити за да го прашаат: – Кој си ти?

²⁰ Тој призна и не одрече, а објави: – Не сум јас Христос.

²¹ И го прашаа: – А што си? Илија ли си ти? Одговори: – Не сум. – Пророк ли си? И одговори: – Не.

²² А тие му рекоа: – Па кој си, за да можеме да им одговориме на оние, кои нѐ испратија; што велиш за себе?

²³ Тој рече: – Јас сум глас на оној што вика во пустината: израмнете го патот на Господа, како што вели пророкот Исаија.

²⁴ А испратените беа од фарисеите;

²⁵ и го запрашаа, велејќи: – Зошто тогаш крштеваш, кога не си Христос, ни Илија, ниту пророк?

²⁶ Јован им одговори и рече: – Јас крштевам со вода, но меѓу вас стои Еден, Кого вие не Го познавате.

²⁷ Он е што иде по мене, Којшто беше пред Мене, и Кому јас не сум достоен да Му ги одврзам ремењата од обувките Негови.

²⁸ Ова се случи во Витавара, отаде Јордан, каде што крштеваше Јован. Крај на понеделникот

(Зачало 3)

²⁹ Утредента, Го виде Јован Исуса како доаѓа при него и рече: – Еве Го Јагнето Божјо, Кое ги зеде гревовите на светот врз Себе!

³⁰ Овој е, за Кого што реков: по мене иде Човек, Којшто пред мене беше, оти постоеше порано од мене.

³¹ Јас не Го познавав, но дојдов да крштевам со вода, за да биде Он објавен на Израилот.

³² И сведочеше Јован, велејќи: – Го видов Духот да слегува од небото како гулаб и застана над Него.

³³ Јас не Го познавав, но Оној што ме испрати да крштевам со вода, ми рече: врз Кого ќе видиш да слегува Духот и да останува на Него, – Он е, Којшто ќе крштева со Дух Свети.

³⁴ И јас видов и засведочив, дека е Овој Синот Божји. Крај на св. Јован Претеча

(Зачало 4)

³⁵ Аутредента, повторно стоеше Јован и двајца од неговите ученици.

³⁶ И штом Го виде Исуса да врви, рече: – Еве Го Јагнето Божјо!

³⁷ Кога ги чуја од него тие зборови, двајцата ученици отидоа по Исуса.

³⁸ А Исус, кога се сврте и виде дека идат по Него, им рече: – Што барате? Тие Му одговорија: – Рави, – што значи: Учителе, – каде живееш?

³⁹ Им рече: – Дојдете и видете! Тие отидоа и видоа каде живее; и останаа тој ден при Него. Беше околу десеттиот час.

⁴⁰ А еден од двајцата, кои беа чуле за Исуса и беа тргнале по Него, беше Андреј, братот на Симон Петар.

⁴¹ Тој прв го најде брата си Симона и му рече: – Го најдовме Месијата – што значи Христос;

⁴² и го одведе при Исуса. А Исус, кога го погледна, му рече: – Ти си Симон, син Јонин; ти ќе се наречеш Кифа, што значи: Петар.

(Зачало 5)

⁴³ Утредента, пак, Исус намисли да отиде во Галилеја и го најде Филипа, па му рече: – Врви по Мене!

⁴⁴ И Филип беше од Витсаида, од градот на Андреја и Петра.

⁴⁵ Филип го најде Натанаила и му рече: – Го најдовме Исуса, синот Јосифов од Назарет, за Кого пишуваше Мојсеј во Законот, и Пророците.

⁴⁶ А Натанаил му рече: – Може ли нешто добро да биде од Назарет? Филип му одговори: – Дојди и види!

⁴⁷ Исус, пак, кога го виде Натанаила да иде при Него, рече: – Еве вистински Израилец, при кого нема лукавство.

⁴⁸ Натанаил му рече: – Од каде ме познаваш? А Исус, одговарајќи, му кажа: – Уште пред да те повика Филип, кога беше под смоквата, Јас те видов.

⁴⁹ Му одговори Натанаил и рече: – Рави! Ти си Синот Божји, Ти си Царот Израилев.

⁵⁰ А Исус, одговарајќи, му рече: – Веруваш, затоа што ти реков дека те видов под смоквата; – ќе видиш повеќе од ова.

⁵¹ И му рече: – Вистина, вистина ви велам: отсега ќе го гледате небото отворено и ангелите Божји како се искачуваат и слегуваат над Синот Човечки. Крај на средатата и на неделата; на св. ап. Андреј и на св. ап. Филип