Проповедник 12 - Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (со девтероканонски книги)

¹ И спомнувај си за твојот Творец во дните на младоста своја, додека не дошле тешки денови, додека не настанале години, за кои ќе речеш: „Не ми се мили“;

² додека сонцето и светлината на ме­сечината и на ѕвездите не потемнеле, и не дошле нови облаци по дождот;

³ додека не настапил оној ден, кога куќните стражари ќе затреперат, и сил­ни­те мажи ќе се подгрбават, кога воде­ничките ќе престанат да мелат, бидејќи останале малку; кога ќе се помрачат оние, што гледаат низ прозорец;

⁴ кога портата ќе почне да се затвора; кога ќе замолкне шумот на рачните мелници, и кога човек ќе почне да ста­нува на птичји глас, и ќерките – пејачки ќе сопрат да пеат;

⁵ кога висините за нив ќе бидат стра­ш­ни, и по патот ќе има ужаси; кога ќе процути бадемот, и скакулецот ќе стане тежок, и желбата ќе помине; заш­то човекот заминува во вечниот дом свој, и тажачките се готови да го оп­кру­жуваат по улица;

⁶ додека не се скине конецот сребрен, и не се скрши златната чаша, и не се растури ведрото при изворот, и не падне тркалото на бунарот.

⁷ И ќе се врати правот во земјата, ка­ко што си бил; а духот ќе се врати кај Бога, Кој го дал.

⁸ Суета над суетите, вели проповедни­кот, сѐ е суета!

Заклучок

⁹ Проповедникот не само што беше мудар, туку и го учеше народот на муд­рост. Тој сѐ испитуваше, изучуваше и остави многу мудри изреки.

¹⁰ Проповедникот се трудеше да најде убави мисли и точно ги запиша збо­ро­вите на вистината.

¹¹ Зборовите на мудреците се како ос­тени; како забиени клинци се нивните зборови, дадени од единствениот Пас­тир.

¹² А освен сето тоа, синко, пази се и од ова: да пишуваш многу книги – тоа нема крај, а да читаш многу – и тоа е за­морно за телото.

¹³ А суштината на сѐ е: имај страв од Бога и пази ги Неговите заповеди, заш­то тоа му е сета должност на човекот;

¹⁴ зашто Бог ќе ја изведе на суд секоја работа, и што е тајно, било да е добро или лошо.