Плачот 3 - Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (со девтероканонски книги)

Еремиин плач и утеха

¹ Јас сум човек, кој видов мака од палката на Неговиот гнев;

² Тој ме поведе и воведе во темнина, а не во светлина.

³ Тој се сврте само против мене и цел ден ме биеше со раката Своја;

⁴ го исцеди телото мое и кожата моја, ги здроби коските мои;

⁵ ме загради и ме опколи со горчила и маки;

⁶ ме постави во темно место, како одамна умрените;

⁷ ме огради со ѕид, да не можам да из­лезам, ми направи тешки вериги;

⁸ и, кога викав и пискав, ја одбиваше молитвата моја;

⁹ со камења ги прегради патиштата мои, ги попречи патеките мои.

¹⁰ Тој стана за мене како мечка во за­седа, како лав на скришно место;

¹¹ ме истера по беспаќа и ме раскина, ме уништи;

¹² го затегна лакот Свој и ме постави како цел за стрела;

¹³ ги прострела бубрезите мои со стрели од торбата Своја.

¹⁴ Станав потсмев за сиот народ мој, негова секојдневна шега.

¹⁵ Ме презасити со горчила, со пелин ме напои;

¹⁶ со камен ми ги скрши забите мои, со пепел ме покри.

¹⁷ Избега мирот од душата моја; заборавив за добри работи

¹⁸ и реков: дотраја животот мој и на­дежта моја од Господ.

¹⁹ Помисли на моето страдање и на мојата мака, за пелинот и за жолчката.

²⁰ Душата моја постојано се сеќава на тоа и премалува во мене.

²¹ Еве што му одговорив на срцето мое и поради тоа имам надеж:

²² по милоста на Господ не загинавме наполно, бидејќи милосрдието Негово не е пресекнато;

²³ тоа се обновува секое утро; верноста Негова е голема!

²⁴ Господ е дел мој, ми вели душата, па така на Него ќе се надевам.

²⁵ Добар е Господ кон оние, кои се на­деваат на Него, кон душата, која Го ба­ра.

²⁶ Добро му е на оној, кој трпеливо го очекува спасението од Господ.

²⁷ Добро е за човекот да го носи јаремот свој во младоста своја.

²⁸ Сам ќе седи и ќе молчи, бидејќи Господ го ставил бремето врз него.

²⁹ Нека ја допре устата своја до земјата, можеби уште има надеж.

³⁰ Го подава образот свој на оној, кој бие, да трпи навреди до презаситување,

³¹ бидејќи Господ не отфрла за навек.

³² Пратил ли неволја, Тој и ќе се сми­лува според Својата голема милост.

³³ Зашто Тој не по волјата на Своето срце ги казнува и ги ожалостува си­но­вите човечки.

³⁴ Но, кога ги газат со нозете сите зат­вореници на земјата,

³⁵ кога неправедно осудуваат човек пред лицето на Севишниот,

³⁶ кога му се нанесува неправда на чо­векот во неговиот спор: зар Господ не гледа?

³⁷ Кој вели – „Бива и она што Господ не заповедал да биде?“

³⁸ Зар не доаѓаат и злото и доброто од устата на Господ

³⁹ На што се жалат живите луѓе? Се­кој за гревовите свои?

⁴⁰ Да ги испитаме и да ги истражиме патиштата свои и да се вратиме кај Гос­под.

⁴¹ Нека го подигнеме срцето свое и рацете свои кон Бога, Кој е на небесата.

⁴² Ние згрешивме и се противевме, Ти не нѐ поштеди.

⁴³ Ти се облече со гнев и нѐ прогони, нѐ умртвуваше, и не нѐ жалеше;

⁴⁴ Ти се сокри во облак, за да не продре молитвата наша;

⁴⁵ смет и гнасотија нѐ направи меѓу народите.

⁴⁶ Широко ги отворија устите против нас сите наши непријатели.

⁴⁷ Ужас и јама, пустош и разорение – тоа е делот наш.

⁴⁸ Потоци солзи лее окото мое за по­гибелта на ќерката од мојот народ.

⁴⁹ Окото ми се прелива и не престанува, бидејќи нема одмор

⁵⁰ сѐ додека Господ не погледне ми­лостиво и види од небесата.

⁵¹ Окото мое е причина да страда ду­шата моја заради сите ќерки на мојот град.

⁵² Постојано се силат непријателите мои да ме уловат како птичка, без ни­каква причина.

⁵³ Го фрлија во јама животот мој и ме засипаа со камења.

⁵⁴ Водата се подигна над главата моја; па си реков – „Загинав.“

⁵⁵ Го повикав името Твое, Господи, од длабоката јама.

⁵⁶ Ти го чу гласот мој; не затнувај го увото Свое за мојата воздишка и за мојот плач!

⁵⁷ Ти се приближуваше, кога ќе по­викав кон Тебе, и велеше – не плаши се!

⁵⁸ Ти го заштитуваше, Господи, делото на мојата душа; го избавуваше мојот живот.

⁵⁹ Ти гледаш како ме угнетуваат, Гос­поди; пресуди го делото мое.

⁶⁰ Ти ја гледаш сета одмазда нивна, сите намери нивни против мене.

⁶¹ Ти ги слушаш, Господи, навредите нивни, сите намери нивни против мене,

⁶² зборовите на оние, што стануваат против мене, и лукавствата нивни против мене секој ден.

⁶³ Погледај, седнат ли, станат ли, јас сум подбивна песна за нив.

⁶⁴ Казни ги, Господи, според делата на рацете нивни;

⁶⁵ прати им закоравеност на срцето нивно и проклетсвото Твое врз нив;

⁶⁶ гони ги, Господи, со гнев и истреби ги од поднебјето!