Марко 10 - Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (со девтероканонски книги)

За разводот

¹ И откако стана Исус оттаму, преми­на во пределите Јудејски, отаде Јордан. И пак се слеваше народ кон Него; а Тој, по Својот обичај, пак ги поучуваше.

² И пристапија фарисеите и Го пра­шаа, искушувајќи Го: „Допуштено ли е, да ја остави мажот својата жена?“

³ А Тој им одговори и рече: „Како ви заповеда Мојсеј?“

⁴ Тие рекоа: „Мојсеј допушти да ѝ се даде разводно писмо и да се отпушти.“

⁵ Одговори Исус и им рече: „Поради тврдокорноста на вашето срце ви ја напишал таа заповед.

⁶ Во почетокот на создавањето, пак, Бог ги создаде машко и женско.

⁷ Затоа човек ќе го остави татка си и мајка си, ќе се прилепи до жената своја

⁸ и обата ќе бидат во едно тело; и та­ка, тие веќе не се двајца, туку едно те­ло.

⁹ А Бог што соединил, човек да не разделува.“

¹⁰ И во куќата, учениците Негови пак Го прашаа за тоа.

¹¹ И им рече: „Кој ќе ја отпушти сво­ја­та жена и се ожени со друга, тој пре­љу­бодејствува со неа;

¹² а и жена, ако се одвои од својот маж и појде за друг, прељубодеј­ствува.“

Исус ги благословува децата

¹³ И донесуваа кај Него деца, за да се допре до нив, но учениците им забрануваа на оние што ги носеа.

¹⁴ И кога го виде тоа Исус, негодува­ше и рече: „Оставете ги децата да доа­ѓа­ат кај Мене и не бранете им, зашто на такви е царството Божјо.

¹⁵ Вистина ви велам, кој не го прима царството Божјо како дете, тој нема да влезе во него.“

¹⁶ И откако ги прегрна, ги положи рацете врз нив и ги благословуваше.

Исус повикува еден богат човек

¹⁷ А кога излегуваше на пат, дотрча некој, падна на колена пред Него и Го праша: „Учителе добар, што треба да направам, за да наследам живот вечен?“

¹⁸ Исус му рече: „Зошто ме нарекуваш добар? Никој не е добар, освен еди­ниот Бог!

¹⁹ Заповедите ги знаеш: не прељу­бо­деј­ствувај; не убивај; не кради; не све­до­чи лажно; не чини неправда; почитувај ги татка си и мајка си.“

²⁰ А тој Му одговори и рече: „Учи­те­ле, сето тоа сум го запазил уште од мла­доста своја.“

²¹ Кога го погледна Исус, му омиле, па рече: „Уште едно ти не­достасу­ва: оди и продај сѐ што имаш, раздај го на сиромаси и ќе имаш богатство на небо­то; па дојди и врви по Мене, кога ќе го земеш крстот.“

²² Тој се натажи кога ги чу овие зборови, и си отиде нажален, зашто има­ше големо богатство.

²³ И кога погледа Исус, им рече на учениците Свои: „Колку е тешко за бо­гатите да влезат во царството Божјо!“

²⁴ А учениците се уплашија од збо­ро­вите Негови. Но Исус пак им одговори и рече: „Чеда, колку им е тешко на оние, што се надеваат на богатството, да влезат во царството Божјо!

²⁵ Полесно камила ќе влезе низ иг­ле­ни уши, отколку богат во цар­ството Божјо.“

²⁶ А тие се чудеа многу и си велеа ме­ѓу себе: „Тогаш, кој може да се спаси?“

²⁷ Кога ги погледа Исус, им рече: „За луѓето тоа не е можно, но не и за Бога; зашто за Бога сѐ е можно!“

²⁸ И Петар почна да Му говори: „Ете, ние оставивме сѐ и по Тебе одиме.“

²⁹ А Исус одговори и рече: „Вистина ви велам: нема таков што оставил куќа, или браќа, или сестри, или татко, или мајка, или жена, или деца, или ниви, за­ради Мене и Евангелието,

³⁰ а да не примил, и тоа сега, во ова време, стопати повеќе од куќи, и браќа, и сестри, и татко, и мајка, и деца, и нив­је, а во идниот век – и живот вечен.

³¹ И мнозина први ќе бидат последни, а последните – први.“

Исус по трет пат ја најавува Својата смрт и воскресение

³² Кога беа на пат, искачувајќи се кон Ерусалим, Исус одеше пред нив, а тие се чудеа и одеа по Него со страв. И кога ги повика повторно дванаесетмината, почна да им зборува за она што ќе се случи со Него.

³³ „Ете, се искачуваме кон Ерусалим и Синот Човечки ќе биде предаден на првосвештениците и книжниците, и ќе Го осудат на смрт и ќе Го предадат на незнабошците.

³⁴ И ќе Го исмеат, и ќе Го бијат, и ќе Го плукаат, и ќе го убијат, и на третиот ден ќе воскресне.“

Молбата на Зеведеевите синови

³⁵ Тогаш пристапија кон Него За­ве­деевите синови, Јаков и Јован и рекоа: „Учителе, сакаме да ни го исполниш она, што ќе го побараме.“

³⁶ Тој ги праша: „Што сакате да сто­рам за вас?“

³⁷ А тие Му одговорија: „Дај ни да седнеме до Тебе, едниот оддесно, а дру­ги­от одлево, во славата Твоја.“

³⁸ Но Тој им рече: „Не знаете што ба­рате! Можете ли да ја испиете чашата што ја пијам Јас и да се крстите со крш­тевањето, со кое се крштевам Јас?“

³⁹ Тие одговорија: „Можеме.“ А Исус им рече: „Чашата, пак, што ја пијам Јас, ќе ја пиете и вие, и со крштевањето, со кое се крштевам Јас, ќе се крстите;

⁴⁰ но, да седнете од Мојата десна или лева страна, не е Мое да дадам, туку е за оние за кои е подготвено.“

⁴¹ Десетте, пак, штом го чуја тоа, не­годуваа против Јаков и Јован.

⁴² Исус, кога ги повика, им рече: „Зна­ете дека оние, што се сметаат за владетели народни, господарат над нив, и големците управуваат над нив.

⁴³ Но меѓу вас нека не биде така; а кој меѓу вас сака да биде поголем, нека ви биде слуга;

⁴⁴ и кој сака меѓу вас да биде прв, нека ви биде слуга на сите.

⁴⁵ Зашто и Синот Човечки не дојде за да Му служат, но да послужи и да го да­де животот Свој за откуп на мнозина.“

Слепиот Вартимеј

⁴⁶ Потоа пристигнаа во Ерихон. И ко­га излегуваше Исус од Ерихон со уче­ниците Свои и со многу народ, Тиме­евиот син, Вартимеј, кој беше слеп, седеше покрај патот и просеше.

⁴⁷ Па, кога чу дека е тоа Исус од На­зарет, почна да вика и да вели: „Исусе, сине Давидов, смилувај ми се!“

⁴⁸ И мнозина му велеа да молчи, но тој уште повеќе викаше: „Сине Дави­дов, смилувај ми се!“

⁴⁹ Исус застана и рече да го викнат. И го повикаа слепиот, говорејќи му: „Не плаши се, стани, те вика!“

⁵⁰ А тој, кога ја фрли својата облека, стана и дојде кај Исус.

⁵¹ А Исус, одговарајќи му, го за­пра­ша: „Што сакаш да сторам за тебе?“ Слепиот Му рече: „Да прогледам, Учи­теле!“

⁵² А Исус му рече: „Оди си, верата твоја те спаси!“ И тој веднаш прогледа, па тргна патем по Исус.