Лука 6 - Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (со девтероканонски книги)

Исус и саботата

¹ Во втората сабота по Пасха се случи да мине низ посевите, учениците Негови кинеа класје и, триејќи ги со раце, јадеа.

² А некои од фарисеите им рекоа: „Зошто го правите тоа што не е до­пуш­тено да се прави во сабота?“

³ Исус им одговори и рече: „Зар не сте читале што направи Давид кога ог­ладне, тој и оние што беа со него?

⁴ Како влезе во домот Божји, ги зеде лебовите на предложението, што не е допуштено да ги јаде никој освен свеш­тениците, па јадеше, и им даде на оние што беа со него!“

⁵ И им рече: „Синот Човечки е господар и на саботата.“

Човекот со исушена рака

⁶ Се случи и другата сабота да влезе во синагогата и да поучува; а таму има­ше еден човек, кому десната рака му беше исушена.

⁷ Книжниците и фарисеите внимаваа на Него, дали ќе го излекува во сабота, за да најдат причина да Го обвинат.

⁸ Но Тој ги знаеше нивните помисли и му рече на човекот со исушената рака: „Подигни се и застани насреде!“ И тој се подигна и застана.

⁹ Тогаш им рече Исус: „Ќе ве за­пра­шам: што е дозволено во сабота – да се прави добро или да се прави зло? Да се спаси една душа или да се погуби?“ А тие молчеа.

¹⁰ Па, откако ги изгледа сите, му рече на човекот: „Протегни ја раката своја!“ Тој направи така; и раката му стана здрава како другата.

¹¹ А тие се исполнија со гнев и се советуваа меѓу себе што да Му направат на Исус.

Исус одбира дванаесет апостоли

¹² Тие денови се искачи на една гора за да се помоли, и ја помина целата ноќ во молитва кон Бога.

¹³ А кога настана ден, ги повика уче­ниците Свои и од нив избра дванаесет, кои ги нарече апостоли:

¹⁴ Симон, кому што му даде име Пе­тар, и брат му Андреј, Јаков и Јован, Филип и Вартоломеј,

¹⁵ Матеј и Тома, Јаков Алфеев и Си­мон, наречен Зилот.

¹⁶ Јуда Јаковов и Јуда Искариотски, кој стана предавник.

Исус и народот

¹⁷ Па откако слезе заедно со нив, Тој се задржа на едно рамно место; беа та­му и мнозина Негови ученици и многу луѓе од цела Јудеја и Ерусалим и од приморјето Тирско и Сидонско.

¹⁸ Тие беа дојдени да Го слушаат и да се исцелат од болестите свои, а и оние што страдаа од нечисти духови беа из­лечени.

¹⁹ И сиот народ сакаше да се допре до Него, зашто од Него излегуваше сила и ги лекуваше сите.

За блажените

²⁰ А Тој, откако ги подигна очите кон учениците Свои, им говореше: „Бла­же­ни се бедните по дух, зашто ваше е царството Божјо!

²¹ Блажени сте вие, што сега гладува­те, зашто ќе се наситите! Блажени сте вие, кои сега плачете, зашто ќе се сме­ете!

²² Блажени ќе бидете кога ќе ве намразат луѓето и ќе ве отфрлат и ќе ви на­несат срам, и ќе го разгласат името ва­ше како лошо, заради Синот Чо­вечки!

²³ Зарадувајте се во оној ден и заиграј­те, зашто голема е наградата ваша на небото. Зашто и нив­ните тат­ковци така постапуваа со пророците!

²⁴ Но тешко вам богати, зашто веќе сте ја примиле својата утеха!

²⁵ Тешко вам презаситени сега, зашто ќе огладните! Тешко вам што се смеете сега, зашто ќе заридате и ќе заплачете!

²⁶ Тешко вам кога ќе почнат сите луѓе да зборуваат добро за вас. Зашто и нив­ните татковци така им правеа на лаж­ните пророци!

Љубов кон непријателите

²⁷ Но вам, што слушате, вам ви велам: љубете ги непријателите свои; правете им добро на оние што ве мразат;

²⁸ благословувајте ги оние што ве колнат, молете се за оние што ве навредуваат!

²⁹ На оној што ќе те удри по едниот образ, заврти му го и другиот; а на оној што сака да ти ја земе наметката, подај му ја и кошулата.

³⁰ Секому, кој ти бара, подај; од оној што зема од тебе нешто, не сакај да ти врати!

³¹ Па, како што сакате да постапуваат луѓето со вас, така постапувајте и вие со нив!

³² И ако ги љубите оние што вас ве љу­бат, каква ви е благодарноста? Заш­то и грешниците ги љубат оние што нив ги љубат.

³³ И ако им правите добро на оние што вам ви прават добро, каква ви е благодарноста? Зашто и грешниците го прават истото.

³⁴ И ако им дадете заем на оние од кои се надевате дека ќе ви го вратат, каква ви е наградата? Зашто и грешниците им даваат заем на грешници за да им се врати истото.

³⁵ Туку вие љубете ги непријателите ваши и чинете добро, и на заем давајте, не очекувајќи ништо. Така, ќе биде голема наградата ваша и ќе бидете си­нови на Севишниот; зашто Тој е добар кон неблагодарните и кон лошите.

Милосрдност кон ближниот

³⁶ И така, бидете милосрдни како што е милосрден вашиот Отец.“

³⁷ „Не судете и нема да бидете судени, и не осудувајте, за да не бидете осудени; проштевајте и ќе ви биде простено;

³⁸ давајте и ќе ви се даде: мерка добра, набиена, натресена и преполна ќе ви да­дат во пазувите ваши; зашто со каква мерка ме­рите, со таква и ќе ви се мери.“

³⁹ И им кажа парабола: „Може ли слеп да води слеп? Зарем нема и обајцата да паднат во јама?

⁴⁰ Нема ученик поголем од својот учител; но секој што ќе се усоврши, ќе биде како и учителот негов.

⁴¹ И зошто ја гледаш раската во окото на својот брат, а гредата во своето око не ја забележуваш?

⁴² Или, како можеш да му кажеш на својот брат: дозволи, брате, да ти ја из­вадам раската од окото твое, кога сам не ја гледаш гредата во своето око? Ли­цемере, извади ја најнапред гредата од своето око, па тогаш ќе видиш како да ја извадиш раската од окото на својот брат.“

Вистинскиот ученик

⁴³ „Зашто, нема добро дрво што дава лош плод, ниту лошо дрво, што дава до­бар плод.

⁴⁴ Секое, пак, дрво се познава според својот плод; бидејќи не се берат смокви од трње, ниту се бере грозје од капина.

⁴⁵ Добриот човек од добрата ризница на своето срце изнесува добро, а ло­ши­от човек од лошата ризница на своето срце изнесува лошо, зашто него­ва­та ус­та го зборува она со што му е ис­полнето срцето.“

Две куќи

⁴⁶ „И зошто Ме довикувате: ‚Господи, Господи!‘ а не го извршувате она што ви го кажувам?

⁴⁷ Ќе ви кажам на кого прилега секој што доаѓа кај Мене, ги слуша зборовите Мои, и ги исполнува.

⁴⁸ Тој прилега на човек кој градел ку­ќа, па копал длабоко, и поставил темели на камен; а кога настана поплава, реката напна на таа куќа и не можеше да ја помести, зашто беше основана на ка­мен.

⁴⁹ А оној што слуша и не исполнува, прилега на човек што изградил куќа на земја, без темели; и кога напна реката, веднаш падна, и разурнувањето на таа куќа беше големо.“