Лука 24 - Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (со девтероканонски книги)

Исусовото воскресение

¹ Во првиот ден на седмицата, многу рано, тие дојдоа на гробот, носејќи ги приготвените мириси, а со нив беа и некои други жени

² Но ја најдоа плочата иставена на гробот.

³ И кога влегоа, не го најдоа телото на Господ Исус.

⁴ И додека се чудеа на тоа, одеднаш пред нив застанаа двајца мажи во свет­ли облеки;

⁵ тие се уплашија и ги наведнаа лицата кон земјата, а овие им рекоа: „Зошто Го барате Живиот меѓу мрт­вите?

⁶ Тој не е овде, а воскресна; сетете се како ви рече, додека беше уште во Га­лилеја,

⁷ говорејќи дека Синот Човечки треба да биде предаден во рацете на луѓе грешници и да биде распнат, и на третиот ден да вос­кресне.“

⁸ И се сетија на Неговите зборови.

⁹ Па штом се вратија од гробот, им го соопштија сето тоа на единаесетте и на сите други.

¹⁰ А тие беа Марија Магдалена, и Јо­ана, и Марија Јаковова заедно со дру­ги­те, кои им го кажаа тоа на апостолите.

¹¹ И нивните зборови им изгледаа ка­ко бесмислица, и не им поверуваа.

¹² Но Петар стана и отиде бргу до гробот, па кога се наведна, го виде внат­ре само повојот. И се врати, чудејќи се сам во себе заради она што се случи­ло.

На патот кон Емаус

¹³ Во истиот ден двајца од нив одеа во едно село, по име Емаус, кое беше оддалечено од Ерусалим шеесет стадии.

¹⁴ И зборуваа меѓу себе за сите овие настани.

¹⁵ И додека разговараа и се расправаа еден со друг, Самиот Исус се приближи и одеше со нив;

¹⁶ но очите им се замрежија за да не Го познаат.

¹⁷ А Тој им рече: „Какви се тие збо­ро­ви што ги разменувате меѓу себе одејќи и зошто сте нажалени?“

¹⁸ Едниот од нив, по име Клеопа, Му одговори и рече: „Единствен туѓинец ли си ти во Ерусалим, та не си разбрал што се случи во него овие дни?“

¹⁹ И го праша: „Што?“ Тие Му одгово­рија: „За Исус од На­зарет, Кој беше пророк, силен на дело и на слово, пред Бога и пред сиот народ;

²⁰ Како нашите првосвештеници и началници Го предадоа да биде осуден на смрт и Го распнаа;

²¹ а ние се надевавме дека е Тој Оној што треба да го избави Израил; но и покрај сето тоа, денес е веќе трет ден, откако се случи ова.

²² А и некои жени од нашите нѐ запрепастија; тие биле рано на гробот,

²³ и не го нашле телото Негово; и кога се вратија, рекоа дека им се јавиле ан­гели и дека им кажале дека е Тој жив.

²⁴ Отидоа на гробот и некои од наши­те и го најдоа истото она, како што ре­коа жените; но Него не Го виделе.“

²⁵ Тогаш им рече: „О, безумни! Срце­то ви е споро за да поверувате во сѐ што рекле пророците!

²⁶ Не требаше ли така да пострада Христос и да влезе во Својата слава?“

²⁷ Па, како почна од Мојсеј и од сите пророци, им разјаснуваше што е кажано за Него во сите Писма.

²⁸ И тие се приближија до селото во кое одеа; а Тој се направи како да сака да продолжи.

²⁹ Но тие Го задржаа, велејќи: „Оста­ни со нас, зашто денот одмина и наскоро ќе се стемни!“ Тој влезе и остана со нив.

³⁰ А кога седеше со нив на трпеза, зе­де леб, го благослови, го прекрши и им подаде.

³¹ Тогаш им се отворија очите и тие Го познаа; но Тој стана невидлив за нив.

³² И си рекоа еден на друг: „Зар не го­реа во нас срцата наши, кога ни зборуваше по патот и кога ни го објаснуваше Писмо­то?“

³³ Па во истиот час станаа, се вратија во Ерусалим и ги најдоа собрани Едина­есетте и они кои беа со нив,

³⁴ каде што говореа дека Господ на­вис­тина воскреснал и му се јавил на Симон.

³⁵ И тие кажаа за она што им се случи по патот и како Го познаа, кога го пре­кршувал лебот.

Појавување пред учениците

³⁶ Додека тие уште зборуваа за тоа, Самиот Исус застана сред нив и им ре­че: „Мир вам!“

³⁷ А тие, така се уплашија и бидејќи застрашени, помислија дека гледаат дух.

³⁸ Но Тој им рече: „Што сте збунети и зошто такви мисли влегуваат во срцата ваши?

³⁹ Видете ги рацете Мои и нозете Мои: Јас сум Истиот; допрете се до Ме­не и гледајте; зашто духот нема тело и коски, а, како што гледате, Јас имам.“

⁴⁰ А кога го рече тоа, им ги покажа рацете и нозете.

⁴¹ Но, додека тие од радост уште не веруваа и се чудеа, Тој им рече: „Имате ли овде нешто за јадење?“

⁴² Тие Му дадоа парче печена риба и мед со саќе.

⁴³ И кога зеде, јадеше пред нив.

⁴⁴ Па им рече: „Ете, ова се зборовите што ги говорев уште додека бев со вас, зашто треба да се исполни сѐ што е на­пишано за Мене во Законот Мојсеев и кај Пророците, и во Псалмите.“

⁴⁵ Тогаш им го отвори умот за да ги разбираат Писмата,

⁴⁶ и им рече: „Така е напишано и така требаше да пострада Христос и да вос­кресне од мртвите на третиот ден,

⁴⁷ и да биде проповедано во Негово име покајание и проштевање на гре­во­вите кај сите народи, почнувајќи од Ерусалим;

⁴⁸ а вие сте сведоци за ова.

⁴⁹ И ете, Јас ќе го испратам врз вас ве­тувањето од Мојот Отец; а вие останете во градот Ерусалим, додека не се обле­чете во сила одозгора.“

Христовото вознесение

⁵⁰ И ги изведе надвор до Витанија, па кога ги подигна рацете, ги благослови.

⁵¹ И додека ги благословуваше, се од­дели од нив и се вознесе на небото;

⁵² тие Му се поклонија и се вратија во Ерусалим со голема радост.

⁵³ И беа постојано во храмот, каде што Го прославуваа и благословуваа Бога. Амин!