Лука 2 - Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (со девтероканонски книги)

Исусовото раѓање

¹ Во тоа време излезе заповед од царот Август за попис на сите жи­те­ли.

² Тоа беше прв попис за време на управувањето на Квириниј со Сирија.

³ И одеа сите да се запишат, секој во својот град.

⁴ Па така и Јосиф од Галилеја, од гра­дот Назарет, отиде во Јудеја, во гра­дот Давидов, наречен Вит­леем, бидејќи беше од домот и племето Давидово,

⁵ за да се запише со Марија, неговата свршеница, која беше зачнала.

⁶ А кога беа таму, нејзе ѝ дојде времето да роди.

⁷ Го роди својот Син првенец, Го пови и Го положи во јасли, зашто за нив немаше место во гостилницата.

⁸ Во тој крај имаше пастири, кои пре­стојуваа во полето и чуваа стража ноќе кај своето стадо.

⁹ И ете, ангел Гос­подов застана меѓу нив и славата Господова ги осветли; и се уплашија многу.

¹⁰ А ангелот им рече: „Не плашете се! Еве, ви навестувам голема радост, која ќе биде за сите луѓе;

¹¹ зашто денеска ви се роди во градот Давидов Спасител, Кој е Христос Гос­под.

¹² Ова ќе ви биде знак: ќе најдете по­виен Младенец, кој лежи во јасли.“

¹³ И одеднаш со ангелот се јави мно­губројно небесно воинство, кое Го сла­веше Бога, велејќи:

¹⁴ „Слава на Бога во висините, а на земјата мир, меѓу луѓето добра волја!“

¹⁵ Кога си отидоа ангелите од нив на небо, пастирите си рекоа меѓу себе: „Да појдеме во Витлеем и да го видиме тоа што се случило, што ни го со­оп­шти Господ.“

¹⁶ И дојдоа брзо и ги најдоа Марија и Јосиф со Младенецот кој лежеше во јасли.

¹⁷ А штом го видоа, соопштија за сѐ што им беше речено за Тоа Дете.

¹⁸ И сите што слушаа се восхитуваа на она што им го говореа пастирите.

¹⁹ А Марија ги зачува сите тие збо­ро­ви, сложувајќи ги во срцето свое.

²⁰ И се вратија пастирите, славејќи Го и фалејќи Го Бога за сѐ она што чуја и видоа, како што им беше речено.

²¹ А кога се навршија осум дена и Де­тето требаше да Го обрезат, Му дадоа име Исус, како што беше наречено од ангелот уште пред да биде зачнат во утробата.

Исусовото претставување во храмот

²² И кога се навршија деновите за нив­ното очистување, според законот на Мојсеј, Го донесоа во Ерусалим за да Го претстават пред Господ,

²³ како што е напишано во Законот Господов дека секое првородено машко дете треба да Му се посвети на Господ;

²⁴ и да се принесе жртва, како што е речено во Законот Господов, две гугутки или две гулапчиња.

²⁵ А во Ерусалим имаше тогаш еден човек по име Симеон; и тој човек, кој беше праведен и благочестив, ја оче­куваше утехата Израилева; и Светиот Дух беше на него.

²⁶ Нему Светиот Дух му беше открил дека нема да види смрт, додека не Го види Христос Господов.

²⁷ И поттикнат од Духот, дојде во хра­мот. Па, кога родителите Го донесоа де­тето Исус за да го извршат со Него она што беше вообичаено, според Законот,

²⁸ тој Го зеде во своите раце, Го бла­гослови Бога и рече:

²⁹ „Сега го отпушташ Својот слуга во мир, Господаре, според зборот Твој,

³⁰ зашто очите мои го видоа спасението Твое

³¹ што си го приготвил пред лицето на сите народи;

³² светлина за просвета на незна­бош­ците и слава на Твојот народ, Израил.“

Претскажувањето на Симеон

³³ А Јосиф и мајка Му се восхитуваа на она што зборуваше за Него.

³⁴ Па ги благослови Симеон и ѝ рече на Марија, мајката Негова: „Еве, Овој е поставен за паѓање и издигнување на мнозина во Израил, и е знак против Ко­го ќе се говори.

³⁵ А и тебе самата, меч ќе ти ја пробо­де душата, за да се откријат мислите на многу срца.“

Пророчицата Ана

³⁶ Таму беше и пророчицата Ана, ќер­ката Фануилова, од Асировото племе. Таа беше во поодминати години, а со мажот проживеала само седум години, по моминството свое.

³⁷ Таа беше вдовица на околу осумдесет и четири години. Не се од­да­ле­чу­ва­ше од храмот и Му служеше на Бога со пост и молитва, дење и ноќе.

³⁸ Во тој час пристапи и таа и почна да Го слави Господ и им говореше за Него на сите што очекуваа избавување во Ерусалим.

Враќањето во Назарет

³⁹ И кога извршија сѐ по Законот Гос­подов, се вратија во Галилеја, во градот свој Назарет.

⁴⁰ А Младенецот растеше и крепнеше со духот, исполнувајќи се со мудрост; и благодатта Божја беше врз Него.

Дванаесетгодишниот Исус во храмот

⁴¹ И секоја година родителите Негови одеа во Ерусалим на празникот Пасха.

⁴² А кога Тој беше на дванаесет години, тие отидоа во Ерусалим, според оби­чајот на празникот.

⁴³ Но, кога се завршија празничните денови, додека се враќаа дома, детето Исус остана во Ерусалим; а Јосиф и мајка Му не го забележаа тоа.

⁴⁴ Мислејќи дека е Тој меѓу сопатни­ците, изминаа еден ден пат и почнаа да Го бараат меѓу роднините и познатите.

⁴⁵ Па, бидејќи не Го најдоа, се вратија во Ерусалим да Го бараат.

⁴⁶ По три дни Го најдоа во храмот како седи меѓу учителите, ги слуша и ги прашува;

⁴⁷ сите што Го слушаа, беа восхитени од остроумноста и од одговорите Негови!

⁴⁸ Кога Го видоа, се зачудија; и Не­го­вата мајка Му рече: „Синко, зошто ни направи така? Ете, татко ти и јас со голема болка Те баравме.“

⁴⁹ А Тој рече: „Што сте Ме барале? Зар не знавте дека Јас треба да бидам во она коешто е на Мојот Отец?“

⁵⁰ Но тие не ги разбраа зборовите што им ги кажа Тој.

⁵¹ И Тој слезе со нив, па дојде во На­зарет и им беше послушен. А мајка Му ги зачува сите тие настани во срцето свое.

⁵² Исус, пак, напредуваше во мудроста и возраста и во милост кај Бога и кај луѓето.