Лука 19 - Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (со девтероканонски книги)

Исус и Закхеј

¹ Потоа влезе Исус во Ерихон и минуваше низ него.

² И ете, еден човек по име Закхеј, кој беше началник на цариниците, и беше богат,

³ настојуваше да види Кој е Тој Исус, но не можеше од народот, зашто беше низок по раст.

⁴ Затоа потрча напред и се качи на ед­на дива смоква за да Го види, бидејќи покрај неа требаше да помине.

⁵ Исус, пак, кога дојде на тоа место, погледна нагоре, го виде и му рече: „Закхеј, слези побргу, зашто денес тре­ба да бидам во твојот дом.“

⁶ И тој веднаш слезе и Го прими со радост.

⁷ И сите, кога го видоа тоа, негодуваа и рекоа: „Отиде да гостува кај грешен чо­век.“

⁸ А Закхеј застана и Му рече на Гос­под: „Господи, еве половината од својот имот ќе ја дадам на сиромаси; и ако некого сум оштетил, четворно ќе вратам.“

⁹ А Исус му рече: „Денес дојде спасението за овој дом, зашто и тој е син Авраамов.

¹⁰ Зашто Синот Човечки дојде да го побара и да го спаси она што е за­гу­бе­но.“

Парабола за доверените златници

¹¹ А на оние што го слушаа ова, им кажа и една парабола, бидејќи беше близу до Ерусалим и тие мислеа дека веднаш ќе се појави царството Божјо,

¹² па рече: „Еден благородник заминуваше во далечна земја да прими царска власт за себе и потоа да се врати.

¹³ Тогаш ги повика своите десет слу­ги, им даде десет мини и им рече: ‚Тр­гу­вајте со нив, додека да се вратам!‘

¹⁴ Но граѓаните го мразеа и испратија по него пратеници, велејќи: ‚Нејќеме тој да царува над нас.‘

¹⁵ А кога се врати, по примањето на царската власт, нареди да ги повикаат оние слуги, на кои им ги беше дал пари­те, за да види, кој колку спечалил.

¹⁶ Дојде првиот и му рече: ‚Господаре, твојата мина заработи десет мини.‘

¹⁷ И му рече: ‚Добро, верен слуго; во мала работа беше верен, еве ти власт над десет градови.‘

¹⁸ Дојде вториот и рече: ‚Господаре, твојата мина заработи пет мини.‘

¹⁹ А тој и нему му рече: ‚И ти биди – над пет градови.‘

²⁰ И друг дојде, велејќи: ‚Господаре, еве ти ја твојата мина, што ја чував заврзана в кр­па,

²¹ зашто се плашев од тебе, бидејќи си строг човек: земаш од каде што не си оставил и жнееш, каде што не си сеел.‘

²² А тој му рече: ‚Со твојата уста ќе ти судам, лукав слуго; ти знаеш дека сум строг човек: земам од каде што не сум оставил и жнеам, каде што не сум сеел;

²³ тогаш, зошто не ги даде моите пари кај трговците, та кога ќе се вратам, да си го соберам сосе добивка?‘

²⁴ Па им рече на присутните: ‚Земете ја од него мината и дајте му ја на оној, што има десет мини!‘

²⁵ И му рекоа: ‚Господаре, тој има де­сет мни!‘

²⁶ Ви велам дека секому што има ќе му се придаде; а од оној што нема, ќе му се одземе и она што го има.

²⁷ А оние мои непријатели, што не са­каат да царувам над нив, доведете ги ту­ка и погубете ги пред мене!“

Исусовото свечено влегување во Ерусалим

²⁸ Кога го рече тоа, Тој тргна понатаму, искачувајќи се кон Ерусалим.

²⁹ И кога се приближи до Витфагија и Витанија, до таканаречената Масли­но­ва Гора, испрати два ученика,

³⁰ велејќи: „Одете во селоно отспротива. Штом ќе влезете во него, ќе најдете едно врзано магаре, кое ниеден човек не го јавал. Одврзете го и доведете го!

³¹ И ако ве праша некој: ‚Зошто го одврзувате?‘ Кажете му вака: ‚Тоа Му е потребно на Господа.‘“

³² Кога отидоа испратените, најдоа како што им беше рекол.

³³ И кога го одврзуваа магарето, сто­паните негови им рекоа: „Зошто го одврзувате магарето?“

³⁴ Тие одговорија: „Потребно Му е на Господа.“

³⁵ И го доведоа кај Исус, па штом ги нафрлија облеките свои на магарето, Му помогнаа на Исус да се качи.

³⁶ И додека минуваше Тој, ги постилаа своите наметки по патот.

³⁷ А кога наближи до подножјето од Маслиновата Гора, сето мноштво уче­ници почна, радувајќи се, громогласно да Го прославува Бога, за сите чуда што ги видоа,

³⁸ велејќи: „Благословен е Царот Кој доаѓа во името Господово! Мир на не­бо­то и слава во висините!“

³⁹ А некои фарисеи од народот Му ре­коа: „Учителе, забрани им на учениците Твои!“

⁴⁰ Но Тој им одговори и рече: „Ви ве­лам, ако тие замолкнат, камењата ќе повикаат.“

Исус плаче за Ерусалим

⁴¹ А кога се приближи и го виде гра­дот, заплака над него

⁴² и рече: „Кога би можел во овој твој ден и ти да го дознаеш она што е потребно за твојот мир! Но тоа е сега сокриено од твоите очи.

⁴³ Зашто ќе дојдат денови за тебе и не­пријателите твои ќе те опкружат со ро­вови и ќе те опколат, и ќе те притеснат од сите страни;

⁴⁴ и ќе те разорат тебе и децата твои во тебе и нема да остават камен на камен од тебе, зашто не си го позна времето кога беше по­се­тен.“

Исус во храмот

⁴⁵ И кога влезе во храмот, почна да ги гони оние што продаваа и купуваа во него,

⁴⁶ велејќи им: „Напишано е: ‚Домот Мој е дом за молитва, а вие го направивте разбојничка пештера.‘“

⁴⁷ И поучуваше секој ден во храмот. А првосвештениците и книжниците, и старешините народни, настојуваа да го погубат,

⁴⁸ но не пронајдоа како да Му го на­прават тоа, зашто сиот народ Го слу­ша­ше со големо внимание.