Лука 18 - Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (со девтероканонски книги)

Парабола за вдовицата и судијата

¹ Им кажа и една парабола како треба секогаш да се молат и да не паѓаат со духот.

² И рече: „Во некој град си беше еден судија, кој од Бога не се плашеше, ниту од луѓето се срамуваше.

³ Во истиот град живееше една вдовица и доаѓаше кај него, велејќи: ‚Заштити ме од мојот противник!‘

⁴ Но тој за долго време не сакаше. Најпосле си рече во себе: ‚Иако од Бога не се плашам и од луѓето не се срамувам,

⁵ но, бидејќи оваа вдовица не ми дава мир, ќе ја заштитам, за да не доаѓа по­веќе и да не ми додева.‘“

⁶ И рече Господ: „Чујте што зборува несправедливиот судија!

⁷ Зарем Бог нема да ги одбрани Сво­ите избраници, што викаат кон Него де­ње и ноќе; макар и да забави?

⁸ Ви велам, ќе ги одбрани набргу. Но Синот Човечки, кога ќе дојде, ќе најде ли вера на земјата?“

Парабола за фарисејот и цариникот

⁹ А на оние што беа уверени за себе дека се праведни и ги презираа другите, им ја кажа оваа парабола:

¹⁰ „Два човека влегоа во храм да се помолат: едниот фарисеј, а другиот цариник.

¹¹ Кога застанаа, фарисејот вака се молеше во себе: ‚Боже, Ти благодарам што не сум како другите луѓе; грабливци, несправедливи, прељубници, или ка­ко овој цариник.

¹² Постам двапати во седмицата, да­вам десеток од сѐ што ќе стекнам.‘

¹³ А цариникот стоеше одда­леку; не смееше дури и очите да ги по­дигне кон небото, туку се удираше в гради и велеше: ‚Боже, биди милостив спрема мене грешниот!‘

¹⁴ Ви велам: тој си отиде дома повеќе оправдан, отколку оној, зашто секој што самиот себе се возвишува, ќе биде понизен, а кој се понизува себе самиот, ќе биде возвишен.“

Исус ги благословува малите деца

¹⁵ Кај Него донесуваа и мали деца за да ги допре; а учениците, штом ќе видеа, им забрануваа.

¹⁶ Но тогаш Исус ги повика и им ре­че: „Оставете ги децата да доаѓаат кај Мене, и не ги спречувајте, зашто на таквите е царството Божјо!

¹⁷ Вистина ви велам: кој нема да го прими царството Божјо како дете, тој нема да влезе во него.“

Богатиот човек

¹⁸ И Го праша еден управник, велејќи: „Учителе добар, што да направам за да наследам живот вечен?“

¹⁹ А Исус му рече: „Зошто Ме на­ре­куваш добар? Никој не е добар, освен Единиот Бог.

²⁰ Ги знаеш заповедите: не прави пре­љу­ба, не убивај, не кради, не сведочи лажно, почитувај ги татко си и мајка си.“

²¹ А тој рече: „Сето тоа сум го за­па­зил уште од младоста своја.“

²² Штом го слушна тоа, Исус, му рече: „Уште едно само ти недостасува: продај сѐ што имаш и раздај го на сиромаси, и ќе имаш ризница на небото; потоа дојди и врви по Мене!“

²³ А тој, кога го слушна тоа, многу се нажали, зашто беше многу богат.

²⁴ Штом виде дека тој се растажи, Исус рече: „Колку е тешко во царството Божјо да влезат оние што имаат бо­гатство!

²⁵ Полесно ѝ е на камила да мине низ иглени уши, отколку богат да влезе во царството Божјо.“

²⁶ Оние што го чуја тоа, рекоа: „То­гаш кој може да се спаси?“

²⁷ А Тој одговори: „Неможното за лу­ѓето е можно за Бога.“

²⁸ Петар, пак, рече: „Ете, ние оставив­ме сѐ и тргнавме по Тебе.“

²⁹ Тој им рече: „Вистина ви велам, нема никој којшто оставил куќа или ро­ди­тели, или браќа, или сестри, или же­на, или деца, заради царството Божјо,

³⁰ А да не добил многу повеќе од тоа во ова време, а во идниот век – и живот вечен.“

Исус по третпат ја навестува Својата смрт и воскресение

³¹ И кога ги зеде со Себе Дванаесет­мината, им рече: „Еве, се искачуваме кон Еру­салим и сѐ ќе се исполни, што напи­шале проро­ци­те за Синот Човечки:

³² дека ќе биде предаден на незна­бош­ци и ќе се потсмеваат со Него, ќе Го из­ма­чуваат и ќе Го плукаат,

³³ ќе Го бијат и ќе Го убијат, и на третиот ден ќе воскресне.“

³⁴ Но тие ништо од ова не разбраа; овие зборови за нив беа сокриени и тие не сфатија што им кажа.

Прогледувањето на слепиот

³⁵ А додека се приближуваше Тој до Ерихон, еден слеп човек седеше крај патот и просеше;

³⁶ и штом чу дека покрај него минува народ, се распрашуваше: „Што е тоа?“

³⁷ Му кажаа дека минува Исус од Назарет.

³⁸ Тогаш тој извика и рече: „Исусе, Сине Давидов, смилувај ми се!“

³⁹ Оние што одеа напред, го опоменаа да молчи; но тој уште погласно викаше: „Сине Давидов, смилувај ми се!“

⁴⁰ Исус застана и заповеда да Му го доведат. И кога му пријде, го праша,

⁴¹ велејќи: „Што сакаш да ти на­пра­вам?“ Тој рече: „Господи, да про­гле­дам!“

⁴² Тогаш Исус му рече: „Прогледај! Верата твоја те спаси.“

⁴³ И одеднаш прогледа и тргна по Не­го, славејќи Го Бога. И сиот народ, кога го виде тоа, Му воздаде слава на Бога.