Лука 17 - Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (со девтероканонски книги)

За соблазната

¹ И им рече Исус на учениците Свои: „Доаѓањето на соблазните е неизбежно, но тешко на оној преку кого доаѓаат;

² за него би било подобро да му обесат воденички камен на вратот и да го фрлат в море, отколку да соблазни еден од овие помали.

³ Внимавајте на себе. Ако згреши против тебе братот твој, укори го, и ако се покае – прости му.

⁴ И ако седумпати на ден згреши против тебе и седумпати на ден дојде и ти рече: ‚Се каам‘ – прости му.“

Моќта на верата

⁵ И Му рекоа апостолите на Господа: „Засили ни ја верата!“

⁶ А Господ им рече: „Кога би имале вера колку синаповото зрно и ѝ речете на онаа црница: ‚Откорни се и пресади се в море!‘ – таа би ве послушала.

Должноста на слугата

⁷ Кој од вас, кога ќе се врати од поле неговиот слуга, кој орал или чувал ов­ци, веднаш ќе му рече: ‚Дојди бргу и седни на трпеза!‘

⁸ Нема ли да му каже: ‚Приготви ми да вечерам, препаши се и служи ме до­дека јадам и пијам, а потоа ти јади и пиј!‘

⁹ Зар ќе му благодари на тој слуга што ја исполнил неговата заповед? Мислам, не.

¹⁰ Па така и вие, откако ќе исполните сѐ што ви е заповедано, речете: ‚Ние сме слуги бесполезни, зашто го извр­шивме она што бевме должни да го из­вршиме.‘“

Исус исцелува десетмина лепрозни

¹¹ А кога одеше за Ерусалим, Тој по­минуваше меѓу Самарија и Галилеја.

¹² Кога влегуваше во едно село, Го сретнаа десет лепрозни луѓе и застанаа по­да­леку,

¹³ па со силен глас повикаа: „Исусе Учителе, смилувај ни се!“

¹⁴ Штом ги виде, им рече: „Отидете и покажете им се на свештениците!“ И тие, уште додека одеа, се очистија.

¹⁵ А еден од нив, кога виде дека е из­ле­куван, се врати и Го прослави Бога гласно;

¹⁶ и падна ничкум пред нозете Негови, благодарејќи Му. А тој беше Самар­ја­нин.

¹⁷ Исус, пак, одговори и рече: „Зар не се очистија десетмина? Каде се дру­ги­те девет?

¹⁸ Зарем не се најдоа да се вратат и другите и да Му воздадат слава на Бога, туку само овој туѓинец?“

¹⁹ И му рече: „Стани, оди си! Твојата ве­ра те спаси!“

За доаѓањето на царството Божјо

²⁰ Запрашан од фарисеите кога ќе дојде царството Божјо, Тој им одговори: „Царството Божјо не доаѓа забележ­ливо,

²¹ ниту, пак, ќе се каже: ‚Еве, овде е‘ или: ‚Еве, онде е‘. Зашто цар­ство­то Божјо е во вас внатре.“

²² И им рече на учениците: „Ќе дојдат дни, кога ќе копнеете да видите еден од деновите на Синот Човечки, и нема да видите:

²³ и ќе ви речат: ‚Еве Го, овде е‘ или: ‚Еве, онде е‘. – Но, не одете и не барај­те!

²⁴ Зашто, како што молњата, кога ќе свет­не на небото ос­ветлува сѐ што е под небото, така ќе биде и Синот Човечки во Својот ден.

²⁵ Но, најнапред Тој треба многу да пострада и да биде отфрлен од овој род.

²⁶ Како што беше во Ноевите дни, така ќе биде и во деновите на Синот Човечки:

²⁷ јадеа, пиеја, се женеа, се ма­жеа, сѐ до оној ден, кога Ное влезе во ковчегот, и дојде потопот, па ги погуби сите.

²⁸ Исто така, како што беше во Ло­товите дни: јадеа, пиеја, купуваа, продаваа, садеа, ѕидаа;

²⁹ но во денот, кога излезе Лот од Содом, падна од небото оган и сулфур и ги погуби сите;

³⁰ така ќе биде и во денот кога ќе се јави Синот Човечки.

³¹ Во тој ден, кој е на покрив, а по­куќ­нината му е в куќи, нека не слегува да ја земе; а така и оној кој е в поле, да не се враќа назад.

³² Сетете се на Лотовата жена.

³³ Кој сака да го спаси својот живот, ќе го загуби; а кој ќе го загуби, ќе го запази.

³⁴ Ви велам: во таа ноќ ќе бидат двајца на една постела: едниот ќе го земат, а другиот ќе го остават;

³⁵ две жени ќе мелат заедно: едната ќе ја земат, а другата ќе ја остават.“

³⁶ „Двајца ќе бидат на нива: едниот ќе го земат, а другиот ќе го остават.“

³⁷ И, кога одговорија, Му рекоа: „Ка­де, Господи?“ А Тој им рече: „Каде што е лешот, таму ќе се соберат и орлите.“