Лука 11 - Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (со девтероканонски книги)

Исус и молитвата

¹ Еднаш беше Тој на едно место и се молеше. Кога престана, еден од Неговите ученици Му рече: „Госпо­ди, научи нѐ да се молиме, како што ги научи Јован учениците свои.“

² А Тој им рече: „Кога се молите, го­ворете: ‚Оче наш, Кој си на небесата, да се свети името Твое; да дојде царството Твое, да биде волјата Твоја, како на не­бото, така и на земјата,

³ лебот наш насушен давај ни го секој ден;

⁴ и прости ни ги нашите гревови, заш­то и ние самите му ги проштеваме на секој наш должник; и не воведувај нѐ во искушение, но избави нѐ од лукавиот!‘“

Парабола за пријателот

⁵ И им рече: „Ако некој од вас има пријател и отиде при него на полноќ, па му каже: ‚Пријателе, дај ми на заем три леба;

⁶ зашто ми дојде еден пријател од пат и немам што да му принесам.‘

⁷ И ако оној одвнатре му одговори и рече: ‚Не ме обеспокојувај; портата е ве­ќе затворена и децата се со мене во постела; не можам да станам да ти да­дам‘,

⁸ ви велам дека, макар и да не стане да му даде затоа што му е пријател, сепак ќе стане заради неговата настојчивост и ќе му даде колку што му треба.

Секој што ќе побара ќе му биде дадено

⁹ И Јас ви велам: Молете и ќе ви се даде; барајте и ќе најдете; чукајте и ќе ви се отвори.

¹⁰ Зашто секој што моли – добива, а кој бара – наоѓа, и на оној што чука – ќе му се отвори.

¹¹ И кој татко меѓу вас, ако синот му побара леб, ќе му даде камен? Или ако побара риба, ќе му даде змија место ри­ба?

¹² Или, ако побара јајце, ќе му даде скорпија?

¹³ Па така, значи, ако вие, кои сте ло­ши, умеете да им давате добри дарови на чедата свои, колку повеќе небесниот Отец ќе им даде Дух Свети на оние што Му бараат?“

Исус се брани од обвинувањето

¹⁴ Еднаш истера Тој еден демон, кој беше нем, и кога демонот излезе, не­миот проговори; и народот се восхити.

¹⁵ Тогаш некои од нив рекоа: „Тој ги изгонува демоните преку Велзевул, началникот на демоните.“

¹⁶ А други, искушувајќи Го, Му бараа знак од небото.

¹⁷ Но Тој, знаејќи ги нивните помисли им рече: „Секое царство ако е поделено само против себе, запустува, и дом кој е поделен сам против себе, пропаѓа.

¹⁸ И, ако и сатаната се поделил сам против себе, како ќе се одржи царството негово? Зашто велите дека Јас со Велзевул ги истерувам злите духови.

¹⁹ И, ако Јас, пак, со Велзевул ги ис­те­рувам злите духови, тогаш синовите ва­ши со кого ги истеруваат? Затоа, тие ќе ви бидат судии.

²⁰ Ако Јас, пак, со прст Божји ги из­го­нувам демоните, тоа значи дека до вас дошло царството Божјо.

²¹ Кога силен, вооружен човек, го чу­ва својот двор, тогаш имотот негов е во безопасност.

²² Но, кога ќе дојде некој посилен од него и го надвладее, тој ќе му го земе сето оружје негово, на кое се надевал, и ограбеното од него ќе го раздаде.

²³ Кој не е со Мене, тој е против Ме­не; и кој не собира со Мене, тој растура.

Враќање на лошиот дух

²⁴ Кога нечист дух ќе излезе од чо­ве­ка, тој оди преку безводни места и бара спокојство; и не наоѓајќи, вели: ‚Ќе се вратам во домот свој, од каде што излегов.‘

²⁵ Па, штом дојде, го наоѓа изметен и среден.

²⁶ Тогаш оди и доведува други седум духови, полоши од себе, и кога ќе вле­зат, живеат таму; и последната состојба на тој човек ќе му биде полоша од првата.“

За вистинското блаженство

²⁷ И додека го зборуваше тоа, една жена извика од народот и Му рече: „Блажена е утробата што Те носела, и градите од кои си се хранел!“

²⁸ А Тој рече: „Навистина, ­бла­же­ни се оние што го слушаат словото Божјо и го чуваат.“

Знакот на Синот Човечки

²⁹ А на народот, што се собираше, почна да му зборува: „Овој род е зол род; бара знак, но нема да му се даде знак, освен знакот на пророкот Јона;

³⁰ зашто, како што Јона беше знак за Ниневјаните, така и Синот Човечки ќе биде за овој род.

³¹ Јужната царица ќе стане на Су­дот со луѓето од овој род и ќе ги осуди, зашто таа дојде од крај земја да ја чуе мудроста на Соломон; а ете, тука е поголем од Соломон.

³² И Ниневјаните ќе станат на Судот со овој род и ќе го осудат, зашто тие се покајаа на проповедта на Јона; а ете, тука е поголем од Јона.

Светило на телото

³³ Никој, пак, не става запалено светило на сокриено место, ниту под покло­пец, туку на свеќник, за да можат да ја гледаат светлината оние што влегуваат.

³⁴ Твоето око е светило на твоето те­ло. Ако твоето око е здраво, и целото твое тело ќе биде светло; а ако биде лошо, и твоето тело ќе биде тем­но;

³⁵ затоа внимавај светлината што е во тебе да не е темнина.

³⁶ Ако, пак, целото твое тело е светло и нема ниеден темен дел, тогаш тоа ќе биде така светло, како кога светило те осветлува со својот сјај.“

Исус ги обвинува фарисеите и познавачите на законот

³⁷ И кога зборуваше Тој, еден фарисеј Го помоли да руча кај Него. Тој влезе и седна на трпеза.

³⁸ И фарисејот се зачуди кога виде де­ка Тој не си ги изми рацете пред јадење.

³⁹ Но Господ му рече: „Ете, вие фари­се­ите ја миете чашата и чинијата однад­вор, а внатрешноста ви е полна со гра­беж и лукавство.

⁴⁰ Безумници! Оној што го направи надворешното, нели е истиот тој што го направи и внатрешното?

⁴¹ Но, давајте милостина од она што е внатре, тогаш сѐ ќе ви биде чис­то.

⁴² Но тешко вам, фарисеи, зашто да­вате десеток од нане и рута, и од се­ка­ков зеленчук, а ги занемарувате правдата и љубовта Божја; ова требаше да го правите, но и она да не го про­пуш­тите.

⁴³ Тешко вам, фарисеи! Зашто сакате да сте на првите места во синагогите и да ве поздравуваат по плоштадите!

⁴⁴ Тешко вам, книжници и фарисеи, лицемери, зашто сте како сокриени гро­бови, преку кои луѓето одат, а не ги зна­ат.“

⁴⁵ Одговори некој од закониците и Му рече: „Учителе, кога го говориш тоа, Ти и нас нѐ навредуваш.“

⁴⁶ Но Тој рече: „Тешко вам, законици, што ги товарите лу­ѓе­то со товари што не можат да ги под­несат, а вие сами ни со еден прст не се допирате до тие товари.

⁴⁷ Тешко вам, што им ѕидате гробници на пророците, а нив ги убија вашите татковци;

⁴⁸ Вие со тоа сведочите за делата на своите татковци и ги одобрувате, би­деј­ќи тие ги убија, а вие им ѕидате гробници.

⁴⁹ Затоа и мудроста Божја рече: ‚Ќе им пратам пророци и апостоли, и од нив едните ќе ги убијат, а другите ќе ги про­гонат‘;

⁵⁰ за да се побара од овој род крвта на сите пророци, пролеана од постанокот на светот;

⁵¹ од крвта на Авел па сѐ до крвта на Захарија, кој е убиен меѓу жртвеникот и храмот. Да, ви велам, ќе се побара од овој род.

⁵² Тешко вам, законици, заш­то го зедовте клучот на познанието; сами не влеговте, а и на оние што сакат да вле­зат им попречивте.“

⁵³ А кога го зборуваше тоа, книж­ни­ците и фарисеите почнаа жестоко да Го напаѓаат и да навалуваат со разни пра­шања;

⁵⁴ Го демнеа, сакајќи да уловат неш­то од Неговата уста за да Го обвинат.