Левитска 6 - Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (со девтероканонски книги)

¹ Пак му рече Господ на Мојсеј, велејќи:

² „Ако некој згреши и направи прес­тап против заповедите на Господ и го откаже на ближниот свој она, што му го дал на чување, или од него украдено, или пак, го измами својот близок,

³ или нашол нешто загубено и тоа го одрече, или лажно се заколне за која и да било работа, како што луѓето обично прават и со тоа грешат,

⁴ па кога така згреши и направи престап, тој треба да го врати она што го украл, или сосила го присвоил, или повереното што му било дадено на чување, или што го нашол како за­губено.

⁵ За секоја работа, за која се заколнал криво, нека го врати она истото, и на тоа нека му додаде уште една петина на оној чие е; тоа да му го даде во оној ден кога ќе ја принесува жртвата за вина.

⁶ А за својата вина нека Му принесе на Господ кај свештеникот овен од стадото свое, здрав, според твоја проценка;

⁷ и свештеникот ќе го направи чист пред Господ, и ќе му се прости секоја работа, со која згрешил или направил престап.“

Прописи за свештениците Жртва сепаленица

⁸ И пак му рече Господ на Мојсеј, велејќи:

⁹ „Заповедај му на Арон и на синовите негови, и кажи им: ова е законот за жртви сепаленици – жртвата сепаленица нека гори врз жртвеникот цела ноќ до изутрина; и огнот нека гори на жртвеникот (и да не се гасне).

¹⁰ Свештеникот нека ја облече ленената одежда, а и ленената долна облека нека ја облече на телото свое, па потоа нека ја собере пепелта од жртвата што огнот ја изгорел и нека ја стави покрај жртвеникот.

¹¹ А откако ќе ги соблече одеждите свои и облече други, нека ја изнесе пепелта надвор од логорот на чисто место.

¹² А огнот што е на жртвеникот, нека гори на него, да не се гасне. Свеште­никот нека потпалува врз него дрва секое утро, и нека ја поставува на него жртвата сепаленица, нека го гори на него лојот од жртвата за мир.

¹³ Огнот да гори постојано на жртвеникот, нека не се гасне.

Лебен принос

¹⁴ Ова е законот за лебниот принос, што ќе го принесуваат синовите Ароно­ви пред Господ при жртвеникот.

¹⁵ Свештеникот нека земе грст од лебниот принос и од пченичното брашно и од маслото и сиот темјан, што е врз жртвата, и нека го изгори тоа на жртве­никот како спомен за благопријатен мирис пред Господ.

¹⁶ А она што ќе преостане од неа, му припаѓа за јадење на Арон и на сино­вите негови; нека го јадат пресно, на свето место; во дворот од скинијата на собранието нека го јадат.

¹⁷ Да не се пече со квас: тоа е дел што им го давам како дар од приносите Господови; тоа е најголема светиња како жртвата за грев и жртвата за вина.

¹⁸ Секое машко меѓу синовите Ароно­ви нека јаде од неа. Тоа е вечен дел за потомството нивно од приносите на Господ; секој, што ќе се допре до него, ќе биде осветен.“

¹⁹ И уште му рече Господ на Мојсеј, велејќи:

²⁰ „Тоа е дарот од Арон и синовите негови што ќе Му го принесуваат на Господ во оној ден кога ќе биде по­мазан: една десетина од ефа пченично брашно како постојана жртва, половина за наутро, а другата половина за на­вечер.

²¹ Жртвата треба да се приготвува во тава, со масло; натопена во масло и на парчиња принесувај ја, онака како што се дели на парчиња лебниот принос; принесувај ја како благопријатен мирис пред Господ.

²² И свештеникот меѓу синовите не­гови, што ќе биде помазан по него, нека го прави тоа; тоа е вечен закон на Господ. Сета жртва треба да се изгори.

²³ И секој свештенички лебен принос треба целиот да се гори, и да не се јаде.“

Жртва поради грев

²⁴ И пак му рече Господ на Мојсеј, велејќи:

²⁵ „Кажи му на Арон и на синовите негови, и речи им: ова е закон за жртвата поради грев – на местото каде што се коле жртвата сепаленица, на тоа место нека се коле и жртвата за грев пред Господ, бидејќи тоа е најголема светиња.

²⁶ Свештеникот што ќе ја принесува, нека јаде; на свето место нека ја јаде, во дворот од скинијата на собранието.

²⁷ Сѐ што ќе се допре до месото нејзино ќе се освети; а ако некој ја испрска облеката своја со крвта нејзина, оној дел што ќе биде испрскан нека го испере на свето место.

²⁸ И садот земјен, во кој се варела, нека се скрши; ако е, пак, готвена во бакарен сад, нека се истрие и со вода нека се измие.

²⁹ Секое машко од свештенички род нека го јаде тоа; тоа е најголема светиња (Господова).

³⁰ А секоја жртва за грев, од која се внесува крв во скинијата на собранието, за да се изврши очистување во свети­лиштето, да не се јаде; таа треба да се изгори.“