Јован 6 - Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (со девтероканонски книги)

Исус нахранува над пет илјади луѓе

¹ Потоа Исус отиде на другата страна од Галилејското, Тиверијадското Море.

² И по него одеше многу народ, зашто ги гледаа чудата Негови што ги вршеше над болните.

³ А Исус отиде во гората и таму се­де­ше со учениците Свои.

⁴ И наближуваше јудејскиот празник Пасха.

⁵ Исус, пак, откако ги подигна очите, виде дека кон Него иде многу народ му рече на Филип: „Од каде да купиме леб за да јадат овие?“

⁶ А тоа го рече за да го искуша, зашто Сам знаеше што ќе направи.

⁷ Филип Му одговори: „Не ќе им биде доволно леб за двесте денарии, па да до­бие секој од нив по малку!“

⁸ Еден од учениците Негови, Андреј, братот на Симон Петар, Му рече:

⁹ „Овде има едно момче кое има пет јачменови лебови и две риби; но што е тоа за толку души?“

¹⁰ Исус рече: „Кажете им на луѓето да поседнат!“ А на тоа место имаше многу трева. Тогаш поседнаа луѓето, на број околу пет илјади.

¹¹ Исус ги зеде лебовите, заблагодари и им ги подаде на учениците, а учени­ци­те на оние што поседнаа; исто така и од рибите, кој колку са­ка­ше.

¹² А кога се наситија, им рече на учениците Свои: „Соберете ги остана­тите парчиња за да не се загуби ништо!“

¹³ И од петте јачменови лебови собраа и наполнија дванаесет кошници пар­чи­ња, што им преостанаа на оние што ја­деа.

¹⁴ Луѓето, кога го видоа чудото што го направи Исус, рекоа: „Овој е навистина Пророкот Кој требаше да дојде на светот!“

¹⁵ Но Исус, штом разбра дека сакаат да дојдат и да Го фатат за да го прогла­сат за цар, повторно се повлече Сам во гората.

Исус оди по морето

¹⁶ А приквечер, учениците Негови слегоа до морето,

¹⁷ и откако влегоа во кораб, тргнаа преку мо­рето кон Капернаум. И веќе се беше стемнило, а Исус сѐ уште не беше дошол кај нив.

¹⁸ Морето, пак, се подигаше, зашто дуваше силен ветар.

¹⁹ И кога беа поминале дваесет и пет – до триесет стадии, Го видоа Исуса ка­ко оди по морето и се приближува кон коработ, па се уплашија.

²⁰ Но Тој им рече: „Јас сум, не пла­шете се!“

²¹ Тие сакаа да Го примат во коработ и веднаш коработ пристигна до брегот, каде што одеа.

Народот Го бара Исуса

²² Утредента наутро народот, што стоеше од другата страна на морето, забележа дека таму немаше друг кораб, освен еден, во кој влегоа учениците Не­гови, и дека Исус не влезе во коработ со учениците Свои, туку само учениците негови заминаа.

²³ И други кораби дојдоа од Тиве­ри­ја­да, близу до она место каде што беа јале леб, откако Господ заблагодари.

²⁴ И кога видоа луѓето дека Исус не беше таму, ниту учениците Негови, влегоа сами во кораби и дојдоа во Ка­пернаум да Го бараат Исуса.

Лебот на животот

²⁵ И штом Го најдоа отаде морето, Му рекоа: „Рави, кога дојде овде?“

²⁶ А Исус им одговори и рече: „Вис­ти­на, вистина ви велам: вие не Ме барате затоа што видовте чуда, туку затоа што јадевте од лебовите и се наситивте.

²⁷ Работете не за храна што се расипува, туку за храна што останува за вечен живот и која ќе ви ја даде Синот Чо­веч­ки, зашто врз Него ставил печат Бог Отецот.“

²⁸ А тие Му рекоа: „Што да правиме за да извршуваме Божји дела?“

²⁹ Исус им одговори и рече: „Божјото дело е ова: да поверувате во Оној Кого Го испрати Тој.“

³⁰ А тие Му рекоа: „Каков знак ќе ни покажеш да видиме и да поверуваме? Што ќе направиш?

³¹ Татковците наши јадеа мана во пус­тината, како што е напишано: ‚Леб од небото им даде да јадат.‘“

³² Но Исус им рече: „Вистина, вистина ви велам: не ви даде Мојсеј леб од не­бото, туку Мојот Отец ви дава вистински леб од небото.

³³ Зашто лебот Божји е Оној, Кој сле­гува од небото и му дава живот на светот.“

³⁴ Тогаш Му рекоа: „Господи, да­вај ни го секогаш тој леб!“

³⁵ А Исус им рече: „Јас сум лебот на животот; кој доаѓа кај Мене, нема да ог­ладни и кој верува во Мене, нема никогаш да ожедни.

³⁶ Но ви реков: вие и Ме видовте и не верувате.

³⁷ Сѐ што Ми дава Отецот, ќе дојде кај Мене; а кој доаѓа кај Мене, нема да го избркам надвор;

³⁸ зашто Јас слегов од небото не да ја извршувам Мојата волја, туку волјата на Отецот, Кој Ме прати.

³⁹ А волјата на Отецот, Кој Ме прати, е оваа: од сѐ што Ми дал да не загубам ништо, туку да го воскреснам во последниот ден.

⁴⁰ А оваа е волјата на Оној што Ме прати: секој што ќе го види Синот и ќе поверува во Него да има вечен живот, и Јас ќе го воскреснам во последниот ден.“

⁴¹ Негодуваа против Него Ју­деј­ци­те, зашто рече: „Јас сум лебот што сле­зе од небото“,

⁴² и зборуваа: „Зар не е Овој Исус, Јо­сифовиот син, Чиј татко и мајка ги познававме? Како тогаш Тој вели: ‚Слегов од небото.‘“

⁴³ Им одговори Исус и рече: „Не мр­морете меѓу себе.

⁴⁴ Никој не може да дојде кај Мене, ако не го привлече Отецот, Кој Ме пра­ти; и Јас ќе го воскреснам во последни­от ден.

⁴⁵ Кај Пророците е напишано: ‚И ќе бидат сите од Бога научени.‘ Секој што чул од Отецот и се научил, доаѓа кај Мене.

⁴⁶ Не дека некој Го видел Бога, освен Оној Кој е од Бога; Тој го видел Отецот.

⁴⁷ Вистина, вистина ви велам: Кој верува во Мене има вечен живот.

⁴⁸ Јас сум лебот на животот.

⁴⁹ Татковците ваши јадеа мана во пус­тината и умреа;

⁵⁰ а ова е леб што доаѓа од небото, и оној, кој јаде од него, нема да умре.

⁵¹ Јас сум живиот леб што слезе од не­бото; кој јаде од овој леб, ќе живее веч­но; а лебот што ќе го дадам Јас, е Мо­ето тело, што ќе го предадам за животот на светот.“

⁵² Јудејците пак почнаа да се препира­ат меѓу себе, велејќи: „Како може Овој да ни го даде телото Свое да го јадеме?“

⁵³ А Исус им рече: „Вистина, вистина ви кажувам: ако не го јадете телото на Синот Човечки и не ја пиете крвта Не­гова, не ќе имате живот во себе.

⁵⁴ Кој го јаде Моето тело и ја пие Мо­јата крв, има живот вечен и Јас ќе го воскреснам во последниот ден.

⁵⁵ Зашто Моето тело е вистинска хра­на, и Мојата крв – вистинско питие.

⁵⁶ Кој јаде од Моето тело и пие од Мо­јата крв, ќе биде во Мене и Јас во него.

⁵⁷ Како што Ме прати живиот Отец и Јас живеам преку Отецот, така и тој што јаде од Мене, ќе живее преку Ме­не.

⁵⁸ Ова е лебот што слезе од небото, а не како татковците ваши што јадеа мана и изумреа; кој јаде од овој леб, ќе живее довека.“

⁵⁹ Ова го кажа Исус во синагогата, кога поучуваше во Капернаум.

Зборови за вечен живот

⁶⁰ Тогаш мнозина од учениците Него­ви, откако го слушнаа тоа, рекоа: „Тешки се овие зборови! Кој може да ги слуша!?“

⁶¹ А Исус, знаејќи во Себе дека уче­ни­ците Негови негодуваат заради тоа, им ре­че: „Зар ова ве соблазнува?

⁶² А што ако Го видите Синот Чо­веч­ки како се вознесува горе, каде што бил порано?

⁶³ Духот е тој што оживува; телото ништо не ползува. Зборовите што ви ги кажав се дух и живот.

⁶⁴ Но има меѓу вас и некои што не ве­руваат.“ Исус знаеше од почеток кои се тие што не веруваат и кој е тој што ќе го предаде.

⁶⁵ И рече: „Затоа ви зборувам дека никој не може да дојде кај Мене, ако не му биде дадено од Мојот Отец.“

⁶⁶ Од тоа време мнозина од Неговите ученици се повлекоа и не одеа веќе со Него.

⁶⁷ Тогаш им рече Исус на дванаесет­мината: „Да не сакате и вие да си отидете?“

⁶⁸ А Симон Петар Му одговори: „Гос­поди, кај кого ќе отидеме? Ти имаш збо­рови за вечен живот,

⁶⁹ и ние поверувавме и познавме дека си Ти Христос, Син на живиот Бог.“

⁷⁰ Исус им одговори: „Не ли ве избрав дванаесетмина? Но еден од вас е ѓа­вол.“

⁷¹ А зборуваше за Јуда Симонов Ис­ка­риотски, зашто тој, иако еден од двана­есетмината, сакаше да Го предаде.