Јов 3 - Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (со девтероканонски книги)

Разговорот на Јов со тројцата негови пријатели Јов го оплакува денот на своето раѓање

¹ Потоа ја отвори Јов устата своја и го проколна денот на своето раѓање.

² Почна Јов и рече:

³ „Нека е проклет денот, во кој се ро­див, и ноќта во која рекоа: – се зачна де­те!

⁴ Тој ден нека биде темнина; да не го побара Бог одозгора и да не изгрее над него светлина!

⁵ Да го затемни темнина и смртна сен­ка, црн облак да го покрие, или страш­но помрачување на сонцето!

⁶ Тој ден и таа ноќ, – темнина да ги оп­фати, да не се сметаат меѓу дните на го­дината, да не влезат во бројот на месеците!

⁷ О, таа ноќ! Да беше без луѓе; веселба (и радост) во неа да немаше!

⁸ Нека ја проколнат оние, кои го колнат денот, оние кои знаат да го разбудат чудовиштето водено!

⁹ Нека потемнат ѕвездите на мугрите нејзини; да ја чека светлината и таа да не дојде и да не ги види трепките на зората;

¹⁰ зашто не ги затвори дверите на мај­чината ми утроба и не ја сокри тагата од очите мои!

¹¹ Зошто не сум умрел кога сум се ра­ѓал, и не сум издивнал – кога сум излегол од утробата?

¹² Зошто ме прифатија на колена? Што ми требаше да цицам гради?

¹³ И сега ќе лежев и ќе почивав; ќе спиев и ќе ми беше спокојно

¹⁴ заедно со цареви и земни советници, кои градеа урнатини за себе,

¹⁵ или со кнезови, кои имаа злато и кои ги полнеа домовите свои со сребро;

¹⁶ или, како недоносче закопано, немаше да ме има, како новороденчиња кои не виделе светлина.

¹⁷ Во гробот насилниците не прават насилство, а изнемоштените наоѓаат починка за телото.

¹⁸ Таму затворениците заедно се на­сладуваат од спокојство и не ги слушаат викотниците на надзирателот.

¹⁹ Мал и голем таму се рамни; робот е слободен од господарот свој.

²⁰ Зошто на страдалникот му е дадена светлина, и живот – на душевно огорче­ните,

²¹ кои ја очекуваат смртта, а неа ја нема, кои ја бараат повеќе отколку зако­пано богатство,

²² би се радувале до восхит, би биле среќни, зашто нашле гроб?

²³ Еве јас сум човек кој не знае каде оди, човек чиј пат е сокриен и кого Бог со мрак го опкружил?

²⁴ Воздишките мои се моја исхрана, офкањата мои течат како вода,

²⁵ зашто страшното, од кое се ужасував, тоа ме снајде; од што се плашев, тоа ме сполета.

²⁶ Нема за мене мир, нема спокојство, нема утеха; настапи зло.“