Броеви 35 - Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (со девтероканонски книги)

За градовите на левитите

¹ И му рече Господ на Мојсеј во Рамнината Моавска кај Јордан, спроти Ерихон, велејќи:

² „Заповедај им на синовите на Из­раил да им дадат на левитите од добиените делови во владение свое градови за живеење; и поле околу градовите дајте им на левитите;

³ во градовите ќе живеат тие, а полето ќе биде за добитокот нивни, и за сите други нивни животни.

⁴ Полето околу градовите, што ќе им го дадете на левитите, треба да се прос­тира од градскиот ѕид (две) илјади лак­ти наоколу.

⁵ И измерете надвор од градот: откај исток – две илјади лакти, откај страната на југ – две илјади лакти, и страната от­кај запад – две илјади лакти, откај север – две илјади лакти, а во средината да би­де градот; такво ќе им биде полето око­лу градовите.

⁶ Меѓу градовите што ќе им ги дадете на левитите, шест града нека има за за­солниште, каде што ќе дозволите да из­бегаат оние што убиле; и освен нив дај­те им уште четириесет и два града:

⁷ сите градови, што ќе им ги дадете на левитите, да бидат четириесет и осум града со поле околу нив.

⁸ И кога ги давате градовите од владението на синовите израилски, давајте од поголемото – повеќе, од помалото – по­малку; според наследството свое, што ќе го добие, секое колено нека им даде од своите градови на левитите.“

Градови прибежишта

⁹ И му рече Господ на Мојсеј, велејќи:

¹⁰ „Кажи им на синовите на Израил и речи им: кога ќе минете преку Јордан во хананската земја,

¹¹ изберете си градови, што ќе ви би­дат градови прибежишта, каде што би можел да избега убиец, кој убил нена­мерно.

¹² И тие градови нека ви бидат засолниште од одмаздникот (за крв), та да не биде погубен оној, што го извршил убиството, пред да излезе на суд пред народот.

¹³ А градовите, што ќе ги дадете, градовите за засолништа, треба да би­дат шест:

¹⁴ три града дајте од оваа страна на Јордан и три града дајте во хананската земја; тие треба да бидат градови при­бежишта.

¹⁵ Тие шест градови да бидат засолништа за синовите на Израил, за при­дој­дениот и за преселениот меѓу вас, за да избега во нив секој, кој убил човек не сакајќи.

¹⁶ Ако некој удри некого со железен предмет и тој умре, тој е убиец: убиецот да биде убиен;

¹⁷ и ако некој удри некого, фрлајќи камен со рака, и тој умре од каменот; тој е убиец, убиецот да биде убиен;

¹⁸ или ако удри со дрвен предмет со рака, па тој од тоа умре, тој е убиец, убиецот да биде предаден на смрт.

¹⁹ Одмаздникот за крв сам може да го убие убиецот: штом ќе го сретне, може сам да го умртви.

²⁰ Ако некој турне некого од омраза, или со умисла фрли на него нешто, така што тој да умре,

²¹ или поради злоба го удри со рака, па тој умре, тогаш оној што удрил да биде убиен, тој е убиец; одмаздникот за крв може да го умртви убиецот, штом ќе се сретне со него.

²² Ако го турне, не сакајќи, и без не­пријателство, или фрли на него нешто без умисла,

²³ или, без да види, откачи некој камен одозгора, што може да предизвика смрт, така што оној умре, но тој не му бил непријател и не му мислел зло,

²⁴ тогаш народот да го реши делото меѓу убиецот и одмаздникот за крв спо­ред оваа наредба;

²⁵ и народот да го спаси убиецот од раката на одмаздникот за крв, и да го врати во градот на неговото засолниш­те, каде што избегал тој, за да живее таму до смртта на големиот свештеник, кој е помазан со свето масло.

²⁶ Ако убиецот излезе надвор од гра­дот за засолнување, каде што избегал,

²⁷ па одмаздникот за крв го сретне надвор од границата на градот прибе­жиште и го убие, нема да биде виновен за крвнина,

²⁸ зашто оној треба да живее во гра­дот на засолништето свое до смртта на големиот свештеник, а по смртта на го­лемиот свештеник убиецот ќе може да се врати во земјата каде што живеел.

²⁹ Тоа да ви биде законска наредба во поколенијата ваши, по сите ваши живеалишта.

³⁰ Секој кој ќе убие човек, може да би­де казнет со смрт, ако против него све­дочат свидетели; но еден сведок не е доволен за осудување на смрт.

³¹ И не земајте откуп за душата на убиецот, кој е виновен за смртта – него предавајте го на смрт.

³² И не земајте откуп за избеган во засолнички град, за да му дозволите да живее во земјата своја, пред смртта на великиот свештеник.

³³ Не осквернувајте ја земјата, на која живеете; зашто крвта ја осквернува земјата, а земјата не се чисти од пролеаната крв поинаку, освен со крвта на оној, кој ја пролеал.

³⁴ Да не ја осквернувате земјата, на која живеете, во која помеѓу вас се населив и Јас; зашто Јас сум Господ, Кој живее меѓу синовите на Израил.“