Броеви 30 - Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (со девтероканонски книги)

¹ И им кажа Мојсеј на синовите израилски сѐ, што му беше запо­ведал Господ.

Закон за заветите

² И им зборуваше Мојсеј на начални­ците од племињата на синовите израилски, велејќи: „Еве што заповеда Господ:

³ ‚ако некој Му вети нешто на Господ, или се заколне со клетва, и стави зарек на душата своја, да не го оскверни зборот свој, туку да изврши сѐ, што излегло од устата негова.

⁴ Ако жена даде завет на Господ и се зарече во татковата си куќа, во млади години,

⁵ а таткото нејзин го чуе заветот и зарекувањето нејзино, што го наложила на душата своја, па го премолчи таткото нејзин тоа, тогаш сите нејзини ветувања, и секое нејзино зарекување, што си го наложила на душата своја, да ги исполни;

⁶ ако таткото нејзин, кога ќе чуе, па ѝ забрани, тогаш сите нејзини завети, што си ги наложила на душата своја, да не се исполнуваат, и Господ ќе ѝ прости, бидејќи таткото ѝ ги забранил.

⁷ Ако се омажи, а е обврзана со завет, или се обврзала со збор, излезен од устата нејзина,

⁸ и чуе мажот нејзин, па, откако ќе чуе премолчи: заветите нејзини да се исполнат, и зареците нејзини, исто така да се исполнат;

⁹ ако мажот нејзин, кога ќе ги чуе, ѝ забрани и го отфрли заветот нејзин, што го дала, и зборот излезен од устата нејзина, со кој таа се обврзала (тие да не се исполнат, бидејќи мажот ѝ забранил), Господ ќе ѝ прости.

¹⁰ А заветот на вдовица и разведена, каков и да било зарек да си наложила на душата своја, да се исполни.

¹¹ Ако жена се заветувала во куќата на мажот свој, или со клетва си наложила на душата своја зарек,

¹² и мажот нејзин ја чул, а премолчал и не ѝ го забранил, тогаш сите завети нејзини да се исполнат, и секое зарекување, што го наложила на душата своја, да се исполни;

¹³ ако, пак, мажот нејзин, откако ги чул, ги отфрлил, тогаш сите завети нејзини, излезени од устата нејзина, и зарекувања на душата нејзина, да не се исполнат; мажот нејзин ги уништил, и Господ ќе ѝ прости.

¹⁴ Секој нејзин завет и секој клетвен зарек нејзин за смирување на душата своја, мажот нејзин може да го потврди, и мажот нејзин може да го отфрли.

¹⁵ Ако мажот нејзин молчел од ден на ден, тој со тоа ги потврдил сите ветувања нејзини и сите зарекувања нејзини, со кои се обврзала; ги потврдил, зашто, откако ги чул, молчел за тоа;

¹⁶ ако, пак, мажот ги отфрлил, откако ги чул, тој го примил врз себе гревот нејзин.‘“

¹⁷ Тоа се наредбите, кои Господ му ги заповеда на Мојсеј за односите меѓу мажот и жената негова, меѓу таткото и ќерката негова во млади години, во куќата на нејзиниот татко.