Броеви 16 - Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (со девтероканонски книги)

Побуна на Кореовата дружина

¹ Кореј, синот на Јицхар, синот на Каат, синот Левиев, како и Да­тан и Авирон, синовите на Елијав, и Тој, синот на Пелет, потомци Руви­мови,

² востанаа против Мојсеј заедно со двесте и педесет мажи од синовите из­раилски, началници на народот, претставници во собранието, мажи познати.

³ И се собраа против Мојсеј и Арон и им рекоа: „Доста ви е толку; целото општество, сите се свети, и меѓу нив е Господ! А вие зошто се поставувате по­горе од народот Господов?“

⁴ Кога го чу тоа, Мојсеј падна ничкум

⁵ и му кажа на Кореј и на сите негови соучесници, велејќи: „Утре ќе покаже Господ, кој е Негов, и кој е свет, за да го приближи кон Себеси; и кого Тој ќе го избере, него и ќе го доближи до Себеси.

⁶ Еве што ќе направите: Кореј и сите негови соучесници, земете си ги кадилниците

⁷ и утре ставете во нив оган и сипете во нив темјан пред Господ; кого Господ ќе го избере, тој и ќе биде свет. Доста ви е толку Левиеви синови!“

⁸ И му рече Мојсеј на Кореј: „Чујте Левиеви синови!

⁹ Малку ли ви е тоа, што Бог Израи­лев ве оддели од израилското опште­ство и ве приближи кон Себеси, за да служите при скинијата Господова и да стоите пред народот, служејќи за Него?

¹⁰ Тој те приближи тебе и заедно со тебе сите твои браќа, Левиеви синови, а вие барате уште и да свештенодејствувате.

¹¹ И така, ти и целата твоја дружина сте се собрале против Господ. Што е Арон, па негодувате против него?“

¹² Мојсеј испрати да ги повикаат Да­тан и Авирон, Елијавовите синови. Но тие рекоа: „Нема да одиме!

¹³ Малку ли ти беше, што нѐ изведе од земјата, каде што тече мед и млеко, за да нѐ погубиш во пустината, а сакаш уште и да господариш над нас!

¹⁴ Нѐ воведе ли во земјата, каде што тече мед и млеко, и ни даде ли да владееме ниви и лозја? Или сакаш да им ги извадиш очите на тие луѓе? Нема да одиме!“

¹⁵ Мојсеј се јадоса многу, и Му рече на Господ: „Не свртувај го погледот Свој кон нивниот принос; на никого од нив не сум му зел магаре, никому од нив не сум му направил зло.“

Казната врз Кореј и неговите приврзаници

¹⁶ И му рече Мојсеј на Кореј: „Утре ти и целиот твој народ застанете пред лицето Господово, ти и Арон, и дру­гите,

¹⁷ па секој нека ја земе кадилницата своја, и ставете во нив темјан, и донесете ја пред лицето Господово секој својата кадилница – двесте и педесет кади­лници; и ти и Арон, секој својата ка­дил­ница.“

¹⁸ И сите ги зедоа своите кадилници, ставија во нив оган, ставија во нив темјан, и застанаа при влезот од скинијата на собранието; исто така и Мојсеј и Арон.

¹⁹ И Кореј го собра против нив целото општество при влезот од скинијата на собранието. И славата Господова се јави пред целото општество.

²⁰ И им рече Господ на Мојсеј и на Арон, велејќи:

²¹ „Секој од вас нека се истави од тие луѓе, и во еден миг ќе ги истребам.“

²² А тие паднаа ничкум и рекоа: „Бо­же, Боже на духовите во сите тела, Ти што даваш живот на секоја плот! Еден човек згреши, а Ти на целото опште­ство ли се гневиш?“

²³ И му рече Господ на Мојсеј, ве­лејќи:

²⁴ „Кажи му на народот: ‚отстапете наоколу од живеалиштата на Кореј, Датан и Авирон!‘“

²⁵ И стана Мојсеј и отиде кај Датан и Авирон, и по него отидоа и стареши­ните израилски.

²⁶ И му рече на народот: „Тргнете се од шаторите на тие луѓе со жестоко ср­це и не се допирајте до ништо нивно, за да не загинете (заедно со нив) во сите нивни гревови!“

²⁷ Тие се тргнаа наоколу од живеа­лиштата на Кореј, Датан и Авирон; а Датан и Авирон излегоа и застанаа пред вратите на шаторите свои и жени­те нивни, и синовите нивни, и малите деца нивни!

²⁸ Тогаш Мојсеј рече: „По ова ќе познаете дека Господ ме испрати да ги из­вршам сите овие дела, а не го правам тоа сам од себеси.

²⁹ Ако умрат тие, како што умираат сите луѓе, и ги стигне таква казна, как­ва што ги стигнува сите луѓе, тогаш Господ не ме пратил;

³⁰ но, ако Господ изврши нешто нео­бично, и земјата ја отвори устата и ги голтне (нив и домовите нивни, и куќите нивни) со сѐ што имаат, и тие слезат живи во адот, тогаш уверете се дека овие луѓе Го разгневиле Господа.“

³¹ Штом ги изговори тие зборови, земјата се распука под нивните нозе,

³² и земјата ја отвори устата своја и ги голтна нив и семејствата нивни, како и сите луѓе на Кореј со сиот нивен имот,

³³ и тие слегоа живи во адот со сѐ што беше нивно, и земјата ги покри, и нив ги снема од заедницата израилска.

³⁴ Сите Израилци, што беа околу нив, се разбегаа од нивното викање, зашто си рекоа: „Бегајте, за да не нѐ голтне и нас земјата.“

³⁵ Оган излезе од Господ и ги изгори оние двесте и педесет мажи, што беа принеле темјан.

Кадилниците на Кореовите приврзаници

³⁶ И му рече Господ на Мојсеј, ве­лејќи:

³⁷ „Кажи му на Елеазар, синот на свештеникот Арон, да ги собере (брон­зените) кадилници на изгорените и огнот да го исфрли, бидејќи тие се осветија,

³⁸ кадилниците на овие грешници поради нивната смрт, да се сплескаат на листови за оковување на жртвеникот, зашто тие ги донесоа пред лицето Гос­подово, и затоа се осветија; и тие ќе би­дат опомена за синовите на Израил.“

³⁹ Тогаш свештеникот Елеазар, ги зеде бакарните кадилници, што ги беа донеле изгорените, и ги сплескаа на листови за оковување на жртвеникот,

⁴⁰ за да помнат синовите израилски, па никој надворешен, кој не е од Аро­новото семе, да не принесува темјан пред Господ, за да не стане и со него она, што стана со Кореј и соучесниците негови, како што му беше рекол Господ преку Мојсеј.

Народот се буни против Мојсеј и Арон

⁴¹ На вториот ден целото општество на синовите израилски се побуни против Мојсеј и Арон и рече: „Вие го уништивте народот Господов.“

⁴² И кога се собра народот, за да ги нападне Мојсеј и Арон, тие се свртеа кон скинијата на собранието, и ете, ја покри облак и славата Господова се јави.

⁴³ И се приближија Мојсеј и Арон кон скинијата на собранието.

⁴⁴ И му рече Господ на Мојсеј (и на Арон), велејќи:

⁴⁵ „Отстранете се од тие луѓе и Јас во еден миг ќе ги погубам!“ Но тие паднаа на колена.

⁴⁶ И му рече Мојсеј на Арон: „Земи ја кадилницата, стави во неа оган од жрт­веникот, сипи темјан и носи го тоа што поскоро кај народот и помоли се за нив, зашто гнев излезе од лицето на Господ, и почна да ги погубува луѓето.“

⁴⁷ И направи Арон, како што рече Мојсеј, и се најде кај народот, и ете веќе почна помор меѓу народот. И тој исипа темјан и се помоли за народот:

⁴⁸ застана меѓу мртвите и живите, и поморот престана.

⁴⁹ Изумреа од поморот четиринаесет илјади и седумстотини души, освен умрените по делото на Кореј.

⁵⁰ Тогаш Арон се врати кај Мојсеј, при влезот од скинијата на собранието, откако престана поморот.