Матеј 26 - Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (66 книги)

Заговор против Исус

¹ И кога ги заврши Исус овие зборови, им рече на учениците Свои:

² „Знаете дека по два дни ќе биде Пасха и Синот Човечки ќе биде пре­да­ден на распнување.“

³ Тогаш првосвештениците, книж­ни­ците и старешините народни се собраа во дворот на првосвештеникот, по име Кајафа,

⁴ и се советуваа како да Го фатат Исус со измама и да Го убијат;

⁵ но рекоа: „Само не на празникот, за да не стане бунт меѓу народот.“

Помазанието во Витанија

⁶ А кога беше Исус во Витанија, во куќата на Симон Лепрозниот,

⁷ се приближи до Него една жена, ко­ја носеше шише со скапоцен мирис и го изли врз главата Негова, кога Тој седе­ше на трпезата.

⁸ И кога го видоа тоа учениците Не­го­ви, се расрдија и рекоа: „Какво е тоа рас­турање?

⁹ Зашто тој мирис можеше да се продаде многу скапо и парите да се разделат на сиромаси.“

¹⁰ Но Исус, разбирајќи го тоа, им ре­че: „Зошто ја буните жената? Таа на­прави добро дело за Мене!

¹¹ Бидејќи сиромасите ги имате секогаш покрај себе, а Мене Ме немате се­когаш;

¹² таа, излевајќи го тој мирис врз те­лото Мое, Ме приготви за погреб.

¹³ Вистина, ви велам: каде и да биде проповедано ова Евангелие, по цел свет ќе се прикажува тоа што го направи таа, за нејзин спомен.“

Договор за предавство на Исус

¹⁴ Тогаш еден од дванаесетте, по има Јуда Искариот, отиде кај првосвеш­те­ниците

¹⁵ и рече: „Што ќе ми дадете, па да ви Го предадам?“ А тие му предложија триесет сребреници.

¹⁶ И оттогаш тој бараше погодно вре­ме да Го предаде.

Подготовка на Пасхалната вечера

¹⁷ А во првиот ден на празникот Бес­квасници пристапија кон Исус уче­ни­ци­те и Му рекоа: „Каде сакаш да ти при­гот­виме да јадеш Пасха?“

¹⁸ Тој им рече: „Одете в град кај тој и тој човек и кажете му: ‚Учителот вели: времето Ми наближи, кај тебе ќе ја про­славам Пасхата со учениците Свои.‘“

¹⁹ Учениците постапија како што им заповеда Исус и ја приготвија Пасхата.

Исус го посочува предавникот

²⁰ Кога се стемни, Тој седна на трпе­зата со дванаесетте.

²¹ И кога јадеа, им рече: „Вистина ви велам: еден од вас ќе Ме предаде.“

²² Тие многу се нажалија и секој од нив почна да Го прашува: „Да не сум јас, Господи?“

²³ А Тој им одговори и рече: „Оној што макна со Мене од чинијата, тој ќе Ме предаде.

²⁴ Синот, пак, Човечки, вистина си оди, како што е напишано за Него; но тешко му на оној човек преку кого Си­нот Човечки ќе биде предаден; подобро ќе беше за тој човек да не се беше ро­дил.“

²⁵ А Јуда, што Го предаде, одговори и рече: „Да не сум јас, Рави?“ Му одгово­ри: „Ти рече.“

Востановување на Причеста

²⁶ И кога јадеа, Исус зеде леб, го бла­гослови, го прекрши, и откако им го да­де на учениците, рече: „Земете, јадете, ова е Моето тело.“

²⁷ И кога ја зеде чашата, заблагодари, им даде и рече: „Пијте од неа сите;

²⁸ зашто ова е Мојата крв на Новиот завет, која се пролева за мнозина, за простување на гревовите.

²⁹ И вам ви велам, зашто отсега нема да пијам од овој лозов плод сѐ до оној ден, кога ќе пијам нов со вас, во цар­ството на Мојот Отец.“

³⁰ И откако испеаја благодарствена песна, се искачија на Маслиновата Го­ра.

Навестување за Петровото одрекување

³¹ Тогаш Исус им рече: „Сите вие ќе Ме оставите уште оваа ноќ; зашто е на­пишано: ‚Ќе удрам по пастирот и ов­ци­те од стадото ќе се разбегаат.‘

³² А по воскресението Мое ќе отидам пред вас во Галилеја.“

³³ Тогаш Петар Му одговори и рече: „Дури и сите да се соблазнат поради Те­бе, јас никогаш нема да се соблазнам.“

³⁴ Исус му рече: „Вистина, ти велам: оваа ноќ уште пред да пропее петел, трипати ќе се одречеш од Мене.“

³⁵ Петар Му кажа: „Ако затреба дури и да умрам со Тебе, нема да се откажам од Тебе!“ Истото го говореа и сите уче­ници.

Исусовата молитва во Гетсиманија

³⁶ Потоа отиде Исус со нив на едно место, наречено Гетсиманија, и им рече на учениците: „Поседете тука, додека отидам онаму да се помолам.“

³⁷ И кога ги поведе со себе Петар и двајцата Заведееви синови, се натажи и почна да тагува.

³⁸ Тогаш Исус им рече: „Смртно е на­жалена Мојата душа; останете тука и бидете будни со Мене!“

³⁹ Оддалечувајќи се малку, падна нич­кум; се молеше и говореше: „Оче Мој, ако е можно, нека Ме одмине оваа ча­ша; сепак, нека биде не како што сакам Јас, туку како што сакаш Ти.“

⁴⁰ Па дојде кај учениците и ги затече како спијат, и му рече на Петар: „Толку ли не можевте еден час да останете со Мене будни!?

⁴¹ Бидете будни и молете се, за да не паднете во искушение: духот е бодар, но телото е слабо.“

⁴² Повторно отиде и се помоли, гово­рејќи: „Оче Мој, ако не може да ме од­мине оваа чаша без да ја пијам, тогаш нека биде волјата Твоја!“

⁴³ Кога дојде, пак ги најде како спијат, зашто очите им беа натежнале.

⁴⁴ Тогаш ги остави, отиде и се помоли по третпат, изговарајќи ги истите збо­рови.

⁴⁵ Потоа пак дојде кај учениците Свои и им рече: „Сѐ уште спиете и почивате! Ете, наближи часот и Синот Човечки се предава во рацете на грешниците.

⁴⁶ Станете да одиме! Ете, се прибли­жува оној што Ме предава.“

Исусовото приведување

⁴⁷ Додека Тој уште говореше, ете, Ју­да, еден од дванаесетте, дојде, и со него многу луѓе со ножеви и колови, ис­пра­тени од страна на првосвештениците и старешините народни.

⁴⁸ А оној, што Го предаваше, им беше дал знак, велејќи: „Фатете Го Тој што ќе го бакнам!“

⁴⁹ И веднаш се приближи до Исус и Му рече: „Те поздравувам, Рави!“ И Го бакна.

⁵⁰ А Исус му рече: „Пријателе, зошто си дошол?“ Тогаш пристапија, по­ло­жи­ја раце на Исус и Го фатија.

⁵¹ И ете, еден од оние што беа до Ис­ус, протегна рака и извади нож, па го удри слугата на првосвештеникот, и му го отсече увото.

⁵² Тогаш Исус му рече: „Врати го но­жот во ножницата. Зашто сите што се фаќаат за нож, од нож ќе загинат;

⁵³ или мислиш дека не можам да Го помолам сега Својот Отец да Ми прати повеќе од дванаесет легиони ангели?

⁵⁴ Но, како ќе се исполнат Писмата, ако ова не стане?“

⁵⁵ Потоа Исус му рече на народот: „Како на разбојник сте излегле со но­жеви и колови за да Ме фатите. Секој ден седев со вас, поучувајќи во храмот, и не Ме фативте.

⁵⁶ Но сето тоа стана за да се исполнат пророчките писма.“ Тогаш сите уче­ни­ци Го оставија и се разбегаа.

Сослушувањето на Исус пред Синедрионот

⁵⁷ А оние што Го фатија Исус, Го од­ведоа кај првосвештеникот Кајафа, ка­де што беа собрани книжниците и ста­ре­шините.

⁵⁸ Петар, пак, одеше по Него одда­ле­ку, до дворот на првосвештеникот; и влезе внатре, па седна со слугите за да го види крајот.

⁵⁹ А првосвештениците и ста­ре­ши­ни­те, и целиот Синедрион бараа лажно сведоштво против Исус за да Го погубат

⁶⁰ и не наоѓаа; и, макар што пристапија многу лажни сведоци, не најдоа. Но најпосле дојдоа двајца

⁶¹ и рекоа: „Овој кажа: ‚Можам да го урнам Божјиот храм и за три дни да го соѕидам.‘“

⁶² Тогаш стана првосвештеникот и Му рече: „Ништо ли не одговараш? Што сведочат овие против Тебе?“

⁶³ Но Исус молчеше. А првос­веш­те­никот Му рече: „Те заколнувам во жи­виот Бог да ни кажеш: Ти ли си Хрис­тос, Синот Божји?“

⁶⁴ Исус му одговори: „Ти рече! Ви ве­лам отсега ќе Го гледате Синот Човеч­ки како седи оддесно на Силата и како доаѓа на небесните облаци.“

⁶⁵ Тогаш првосвештеникот ја раскина облеката своја и рече: „Овој хули на Бога! Каква потреба имаме повеќе од сведоци? Ете, сега го чувте Неговото хулење!

⁶⁶ Како ви се чини?“ А тие одговорија и рекоа: „Заслужува смрт!“

⁶⁷ Тогаш Го плукаа в лице и Го удираа по образите, а други Го тепаа

⁶⁸ и говореа: „Проречи ни, Христе, кој Те удри?“

Петровото откажување

⁶⁹ А Петар седеше надвор во дворот. И се приближи до него една слугинка и му рече: „И ти беше со Исус Гали­ле­е­цот!“

⁷⁰ Но тој се одрече пред сите, велејќи: „Не знам што зборуваш!“

⁷¹ А кога одеше кон вратата, го виде друга и им рече на оние што беа таму: „И овој беше со Исус од Назарет!“

⁷² Но тој пак се одрече со заклетва: „Не Го познавам Човекот!“

⁷³ Малку потоа се приближија оние што стоеја таму и му рекоа на Петар: „Навистина, и ти си од нив, зашто и го­во­рот твој те издава!“

⁷⁴ Тогаш тој почна да се колне, и се заколна: „Не Го познавам Човекот!“ И веднаш запеа петел.

⁷⁵ И се сети Петар на Исусовите збо­рови што му ги рече: „Уште петел пред да запее, трипати ќе се одречеш од Ме­не.“ Па излезе надвор и горко плачеше.