Матеј 26 - Свето Писмо (Гаврилова) 1990

Последното кажување за страдањата Исусови. Помазувањето во Витанија. Пасха и тајната вечера. Борбата во Гетсиманија. Јудиното предавство. Исуса го фаќаат. Сослушувањето пред свештеничкиот старешина. Петровото одречување.

¹ И кога ги заврши Исус овие зборови, им рече на учениците Свои:

² »Знаете дека по два дни ќе биде Пасха и Синот Човечки ќе биде предаден на распјатие.«

³ Тогаш првосвештениците и книжниците, и старешините народни се собраа во дворот на првосвештеникот, по име Кајафа,

⁴ и се советуваа како да Го фатат Исуса со измама и да Го убијат;

⁵ но рекоа: »Само не на празникот, за да не стане бунт во народот.«

⁶ А кога беше Исус во Витанија, во куќата на Симона Прокажениот,

⁷ се приближи до Него една жена, која носеше шише со скапоцено миро, и го изли врз главата Негова, кога Он седеше на трпезата.

⁸ И штом го видоа тоа учениците Негови, се расрдија и рекоа: »Какво е тоа растурање?

⁹ Оти тоа миро можеше да се продаде многу скапо и парите да се разделат на сиромаси.«

¹⁰ Но Исус, разбирајќи го тоа, им рече: »Зошто ја буните жената? Таа направи добро дело за Мене;

¹¹ оти сиромасите ги имате секогаш покрај себе, а Мене Ме немате секогаш;

¹² таа, изливајќи го тоа миро врз телото Мое, Ме приготви за погребение.

¹³ Вистина, ви велам: каде и да биде проповедано ова Евангелие по цел свет ќе се прикажува за нејзин спомен и тоа што го направи таа.«

¹⁴ Тогаш еден од дванаесетте, по име Јуда Искариот, отиде при првосвештениците

¹⁵ и рече: »Што ќе ми дадете, па да ви Го предадам?« А тие му предложија триесет сребреници.

¹⁶ И оттогаш тој бараше погодно време да Го предаде.

¹⁷ А во првиот ден на празникот Бесквасници пристапија кон Исуса учениците и Му рекоа: »Каде сакаш да ти приготвиме да јадеш пасха?«

¹⁸ Он им рече: »Одете в град при тој и тој човек и кажете му: ‚Учителот вели: времето Ми наближи, при тебе ќе ја прославам Пасхата со учениците Свои.‘«

¹⁹ Учениците направија како што им заповеда Исус и ја приготвија пасхата.

²⁰ Штом се стемни, Он седна на трпезата со дванаесетте.

²¹ И кога јадеа, им рече: »Вистина, ви велам: еден од вас ќе Ме предаде.«

²² Тие многу се нажалија и секој од нив почна да Го прашува: »Да не сум јас, Господи?«

²³ А Он им одговори и рече: »Оној што ќе макне со Мене во чинијата, тој ќе Ме предаде.

²⁴ Синот, пак, Човечки, вистина си оди, како што е напишано за Него; но тешко му на оној човек, преку кого Синот Човечки ќе се предаде; добро ќе беше за тој човек ако не беше се родил.«

²⁵ А Јуда, што Го предаде, одговори и рече: »Да не сум јас, Рави?« Му одговори: »Ти рече.«

²⁶ И кога јадеа, Исус зеде леб, го благослови и рече: »Земете, јадете, ова е Моето тело.«

²⁷ И како ја зеде чашата, заблагодари, им даде и рече: »Пијте од неа сите;

²⁸ зашто ова е Мојата крв на Новиот завет, која се пролива за мнозина, за опростување на гревовите.

²⁹ И вам ви велам, оти отсега нема да пијам од овој лозов плод сѐ до оној ден, кога ќе пијам нов со вас, во царството на Мојот Отец.«

³⁰ И откако испеаја благодарствена песна, се искачија во Елеонската Гора.

³¹ Тогаш им рече Исус: »Сите вие ќе се соблазните заради Мене уште во оваа ноќ; зашто е напишано: ‚Ќе Го поразам пастирот и овците од стадото ќе се разбегаат.‘

³² А по воскресението Мое ќе отидам порано од вас во Галилеја.«

³³ Тогаш Петар Му одговори и рече: »Дури и сите да се соблазнат заради Тебе, јас никогаш нема да се соблазнам.«

³⁴ Исус му рече: »Вистина, ти велам: дека оваа ноќ, уште пред да пропее петел, трипати ќе се одречеш од Мене.«

³⁵ Петар Му кажа: »Ако затреба дури и да умрам со Тебе, нема да се откажам од Тебе.« Истото го рекоа и сите ученици.

³⁶ Потоа отиде Исус со нив на едно место, наречено Гетсиманија, и им рече на учениците: »Поседете тука, додека отидам онаму да се помолам.«

³⁷ И кога ги поведе со Себе Петра и двајцата Зеведееви синови, се натажи и почна да тагува.

³⁸ Тогаш им рече Исус: »Смртно е нажалена Мојата душа; останете тука и видете будни со Мене!«

³⁹ И како се пооддалечи малку, падна ничкум; се молеше и говореше: »Оче Мој, ако е можно, нека Ме одмине оваа чаша; но не како Јас што сакам, туку како Ти.«

⁴⁰ Па дојде при учениците и ги затече како спијат, и му рече на Петра: »Толку ли не можевте еден час да останете со Мене будни?

⁴¹ Бидете будни и молете се, за да не паднете во искушение: духот е бодар, но телото е слабо.«

⁴² Отиде пак, повторно, и се помоли, говорејќи: »Оче Мој, ако не може да одмине од Мене оваа чаша, да не ја испијам, тогаш нека биде волјата Твоја!«

⁴³ И кога дојде, пак ги најде да спијат, оти очите им беа натежнале.

⁴⁴ И кога ги остави, отиде и се помоли по третпат, изговарајќи ги истите зборови.

⁴⁵ Потоа дојде при учениците Свои и им рече: »Сѐ уште спиете и почивате! Ете, наближи часот и Синот Човечки се предава во рацете на грешници.

⁴⁶ Станете да одиме! Ете, наближи оној што Ме предава.«

⁴⁷ Додека Он уште говореше, ете, Јуда, еден од дванаесетте, дојде, и со него многу луѓе со ножеви и колови, испратени од страна на првосвештениците и старешините народни.

⁴⁸ А оној, што Го предаваше, им беше дал знак, велејќи: »Кого што ќе Го целивам, Он е, фатете Го!«

⁴⁹ И веднаш се приближи до Исуса и Му рече: »Радуј се, Рави!« И Го целива.

⁵⁰ А Исус му рече: »Пријателе, зошто си дошол?« Тогаш пристапија, положија раце на Исуса и Го фатија.

⁵¹ И ете, еден од оние што беа до Исуса, протегна рака и извади нож, па како го удри слугата на првосвештеникот, му го отсече увото.

⁵² Тогаш Исус му рече: »Врати го ножот на местото негово; зашто сите што се фаќаат за нож, од нож ќе загинат;

⁵³ или мислиш дека не можам да Го помолам сега Својот Отец, да Ми прати повеќе од дванаесет легиони ангели?

⁵⁴ Но, како ќе се исполнат Писмата, ако ова не стане?«

⁵⁵ Потоа Исус му рече на народот: »Како на разбојник сте излегле со ножеви и колови, за да Ме фатите. Секој ден седев со вас, поучувајќи во храмот, и не Ме фативте.

⁵⁶ Но сето тоа стана, за да се исполнат пророчките писма.« Тогаш сите ученици Го оставија и се разбегаа.

⁵⁷ А оние, што го фатија Исуса, Го одведоа при првосвештеникот Кајафа, каде што беа собрани книжниците и старешините.

⁵⁸ Петар, пак, одеше по Него оддалеку, до дворот на првосвештеникот; и како влезе внатре, седна со слугите, за да го види крајот.

⁵⁹ А првосвештениците и старешините, и целиот Синедрион бараа лажно сведоштво против Исуса, за да Го убијат,

⁶⁰ и не наоѓаа; и, макар што пристапија многу лажни сведоци, не најдоа. Но најпосле дојдоа двајца лажни сведоци,

⁶¹ и рекоа: »Овој кажа: ‚Можам да го урнам Божјиот храм и за три дни да го соѕидам.‘«

⁶² И како стана првосвештеникот, Му рече: »Ништо ли не одговараш? Што сведочат овие против Тебе?«

⁶³ Но Исус молчеше. А првосвештеникот Му рече: »Те заколнувам во Живиот Бог да ни кажеш: Ти ли си Христос, Син Божји?«

⁶⁴ Исус му одговори: »Ти рече! Ви велам пак: отсега ќе Го гледате Синот Човечки како седи оддесно на силата и како доаѓа по небеските облаци.«

⁶⁵ Тогаш првосвештеникот ја раскина облеката своја и рече: »Овој хули на Бога! Каква потреба имаме повеќе од сведоци? Ете, сега го чувте Неговото хулење.

⁶⁶ Како ви се чини?« А тие одговорија и рекоа: »Заслужува смрт!«

⁶⁷ Тогаш Го плукаа в лице и Го удираа по образите, а други Го биеја

⁶⁸ и говореа: »Проречи ни, Христе, кој Те удри?«

⁶⁹ А Петар седеше надвор во дворот. И се приближи до него една слугинка и му рече: »И ти беше со Исуса Галилеецот.«

⁷⁰ Но тој се одрече пред сите, велејќи: »Не знам што зборуваш.«

⁷¹ А кога одеше кон вратата, го виде друга и им рече на оние што беа таму: »И овој беше со Исуса Назареецот.«

⁷² И пак се одрече тој со клетва: »Не Го познавам Човекот.«

⁷³ Малку потоа се приближија оние, што стоеја таму и му рекоа на Петра: »Навистина, и ти си од нив, зашто и говорот твој те издава.«

⁷⁴ Тогаш тој почна да се колне, и се заколна: »Не Го познавам Човекот.« И веднаш запеа петел.

⁷⁵ И се сети Петар на Исусовите зборови, што му ги рече: »Уште петел пред да пропее, трипати ќе се одречеш од Мене.« Па излезе надвор и плачеше горко.